III SA/Po 894/06

Dnia 18 października 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 18 października 2006 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi R. L. na działanie Urzędu Miejskiego w K. w przedmiocie zameldowania postanawia odrzucić skargę /-/ T.M. Geremek Dnia [...] roku R.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na naruszenie jego prawa własności przez Wydział Ewidencji Ludności Urzędu Miejskiego w K. W uzasadnieniu skargi wskazał, że złożył druk meldunkowy w Wydziale Ewidencji Ludności Urzędu Miejskiego w K. o zameldowanie na pobyt czasowy w lokalu stanowiącym jego własność. Pismem z dnia 30 czerwca 2006 roku Kierownik Wydziału Organizacyjnego i Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego w K. wezwał skarżącego do uzupełnienia druku meldunkowego o brakujący podpis właściciela mieszkania wskazując jednocześnie, że lokal wskazany do zameldowania przez R.L. na pobyt czasowy jest zamieszkały przez rodzinę państwa W. Natomiast skarżący twierdzi, że jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości i nie wyrażał zgodny na zameldowanie państwa W. w jego lokalu. Tym samym skarżący uznał, że wskazany organ administracji naruszył jego prawo własności meldując w jego lokalu bez jego zgody inne osoby. Zgodnie z art. 3. § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach ze skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Konstrukcja prawna cytowanego przepisu określa zakres rzeczowy spraw, w których sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości. W tym zakresie każdy kto posiada interes prawny wynikający z przepisów prawa jest uprawniony do wniesienia skargi na działalności lub bezczynność administracji publicznej. W niniejszej sprawie R.L. złożył skargę na działanie organów administracji publicznej w zakresie szeroko rozumianej ewidencji ludności. Zakres postępowania prowadzonego przez organy administracji w tym względzie na jednak na celu wyłącznie potwierdzanie faktycznego miejsca pobytu ludności. Kompetencje organów administracji nie rozciągają się natomiast na problematykę ustalania uprawnień o charakterze cywilnym lub wynikających ze stosunku cywilnoprawnego, jeżeli jest on sporny ( por. uchwała SN z dnia 11.02.1993 r., III AZP 28/92, OSNC 1993/7-8/117 ). Takie stanowisko znalazło również potwierdzenie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 roku ( sygn. akt K 20/01 ), który wskazał, że organy ewidencyjne nie są uprawnione do badania tytułów prawnych do zamieszkiwania w określonym miejscu. Z tego powodu podnoszony przez skarżącego problem naruszenia jego prawa własności związanego z przedmiotowym lokalem nie należy do zakresu kognicji tutejszego Sądu, a właściwe w tym zakresie są sądy powszechne. Jednocześnie należy wyjaśnić, że tutejszy Sąd jest właściwy w zakresie rozpoznawania spraw z zakresu ewidencji ludności, jednakże pod warunkiem złożenia skargi po wyczerpaniu toku instancji, to znaczy po merytorycznym rozpoznaniu sprawy przez organy I i II instancji. Z przesłanych przez skarżącego dokumentów wynika natomiast, że Burmistrz K. jako organ I instancji nie załatwił jeszcze sprawy, a dopiero po jej rozpoznaniu i wydaniu orzeczenia skarżący zostanie pouczony o przysługujących środkach zaskarżenia w toku instancji. Zgodnie z art. 58 §1 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zgodnie z art. 58 §1 pkt 6) cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego Sąd uznał, że jest niewłaściwy rzeczowo do rozpatrzenia wniesionej przez skarżącego skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia przyjmując, iż skarga jest niedopuszczalna. /-/ T.M. Geremek