III SA/Po 902/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu 6 lipca 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi D. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...]. z [...] kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od [...] lutego do [...] lutego 2021 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżący złożył do tut. Sądu skargę na decyzję ZUS [...]. z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od [...] lutego do [...] lutego 2021 r. W piśmie procesowym z [...] czerwca 2021 r. skarżący cofnął skargę, podając, że zwolnienie z opłacania składek zostało mu przez organ przyznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W badanym przypadku ostatnio wskazane okoliczności nie zachodzą. Uznając zatem, że cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.