III SA/Po 904/07

Dnia 18 marca 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ R. Talaga Dnia 5 grudnia 2007 roku K.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K.B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zameldowania J. S. na pobyt stały w lokalu mieszkalnym przy ulicy [...] w K. B. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł K. S. w wyznaczonym terminie złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a na wezwanie do jego uzupełnienia przestawiła dokumenty niezbędne do wyjaśnienia jej sytuacji materialnej i rodzinnej. We wniosku K.S. wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnim, niepełnosprawnym synem. Skarżąca jest bezrobotna, a gospodarstwo domowe utrzymuje z alimentów w wysokości 550,00 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153,00 zł. Skarżąca oświadczyła, że syn przebył zabieg kardiologiczny i wymaga stałej opieki, a dodatkowo często choruje, co pochłania większość dochodów. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000,00 euro. Zaznaczyła jednak, że w sądzie toczy się sprawa o podział majątku stanowiącego współwłasność z byłem mężem, obejmującą dom w K.B. przy ulicy [...]. Z zaświadczenia wydanego z upoważnienia Starosty K. wynika, że K.S. była zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna bez prawa do zasiłku w okresie od 29 maja 2004 roku do 28 lutego 2006 roku. Z orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w K. wynika, że Ł. S. wymaga wsparcia w samodzielnej egzystencji, długotrwałej opieki, a także stałego współudziału opiekuna w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sytuację skarżącej potwierdza kserokopia zaświadczenia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, z której wynika, że rodzice K.S. pomagają córce w utrzymaniu, a syn skarżącej w przedszkolu korzysta z dożywiania finansowanego przez ośrodek pomocy społecznej. Mimo to skarżąca przedstawiła rozliczenie finansowe, z którego wynika, że na samo dziecko w listopadzie 2007 roku wydała 658,73 zł, w grudniu 2007 roku 882,90 zł, a w styczniu 2008 roku 607,03 zł. Ponadto w ramach uzupełnienia wniosku K.S. oświadczyła, że sporny dom przy ulicy [...] w K. B. o powierzchni 169,8 m² został w stanie surowym zapisany przez jej teściową na skarżącą i jej męża w 2000 roku, ale od momentu wymiany zamków przez męża, skarżąca zamieszkuje w domu rodziców, którzy ponoszą koszty związane z opłatami za energię, wodę, gaz i zakup opału. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej, które nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej. Z uzyskanych informacji wynika, że K.S. nie pracuje zawodowo, zamieszkuje u rodziców i utrzymuje siebie oraz niepełnosprawnego syna z alimentów i zasiłku pielęgnacyjnego, które łącznie nie przekraczają 800,00 zł. Tym samym należy uznać, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej jest rzeczywiście trudna i pozwala na zaliczenie jej do grona osób najuboższych, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy. Oznacza to, że K.S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ R. Talaga D.W.d