III SA/Po 912/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od [...] do [...] 2016 roku p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/ M. Ławniczak Pismem z [...] maja 2021 r. M. M., zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – N. M. z [...] października 2020 r., o określeniu zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od [...] do [...] 2016 roku, na łączną kwotę ponad [...] zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisał, że skarżący przez cały czas trwania postępowań na każdym etapie wyjaśniał wszelkie wątpliwości, a także po sugestiach organów podatkowych dokonał stosownych korekt zeznań podatkowych. Podatnik prowadzi nadal działalność gospodarczą, którą stara się w odpowiedni sposób zabezpieczyć pod względem finansowym. Do tej pory nie miał żadnych zaległości podatkowych, uiszczał wszelkie należności publicznoprawne, zatrudnia szereg osób, ma szerokie grono kontrahentów, reguluje należności w sposób odpowiedni, co czyni go produktywnym uczestnikiem obrotu gospodarczego, a tym samym płatnikiem szeregu podatków, w tym podatku dochodowego. Prowadzona egzekucja nie tylko uniemożliwi swobodne prowadzenie działalności gospodarczej, w rzeczywistości doprowadzi do utraty płynności finansowej, braku możliwości wywiązania się z obowiązków wynikających z prawa pracy oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Finalnie przedsiębiorstwo należące do skarżącego przestanie funkcjonować i upadnie, a jednocześnie pracę straci szereg osób. Do wniosku załączono zestawienie płatności miesięcznych za [...] 2020 r., sporządzone dla M. M. "[...]" i podpisane przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie może zostać uwzględniony. Przepisy dotyczące tzw. ochrony tymczasowej zostały zawarte w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.). Podstawową zasadą jest ta, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 P.p.s.a.). Natomiast sąd może, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., na wniosek strony skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona postępowania powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Niezbędnym do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji służy zabezpieczeniu strony skarżącej jedynie przed takimi skutkami, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. W rozpatrywanej sprawie skarżący powołał się jedynie ogólnikowo na niebezpieczeństwo zaprzestania działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników – w razie wykonania decyzji. Wniosek nie został jednak uzupełniony aktualnymi dokumentami, dotyczącymi sytuacji finansowej strony skarżącej. Jedyny załącznik do wniosku to zastawienie płatności miesięcznych, dotyczące [...] 2020 roku, podczas gdy skarga wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji zostały sporządzone 14 miesięcy później, bo w [...] 2021 r. Zawodowy pełnomocnik przy tym nie wyjaśnił ewentualnego związku aktualnej sytuacji finansowej skarżącego z zestawieniem z [...] 2020 r. W takiej sytuacji Sąd musi ocenić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazanych we wniosku. Ponieważ strona skarżąca nie wykazała, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie, a Sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania uzasadnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji, na posiedzeniu niejawnym. /-/ M. Ławniczak