III SA/Po 913/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-07-17
Skład orzekający: Sebastian Michalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może zostać zwolniony z kosztów sądowych na podstawie prawa pomocy w sprawie dotyczącej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że wnioskodawca nie wykazał braku możliwości zgromadzenia środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego, pomimo niepełnego oświadczenia majątkowego i posiadania działalności gospodarczej oraz udziałów w spółkach.Stan faktyczny
Skarżący D. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w częściowym zwolnieniu z kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Celnej w podatku akcyzowym. Prowadzi działalność gospodarczą i posiada udziały w dwóch spółkach, jednak nie przedstawił pełnej dokumentacji finansowej. Rodzina skarżącego składa się z żony i trójki dzieci, zamieszkują na nieruchomości teściowej, która ponosi koszty utrzymania. Skarżący nie wykazał braku środków na pokrycie kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 lipca 2013 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2013 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.
Skarżący D. S., reprezentowany prze pełnomocnika z wyboru w osobie adwokata, przy skardze, w prawem przewidzianej formie, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. W małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności majątkowej (wspólne rozliczenie z podatku dochodowego). Na ich utrzymaniu pozostaje troje dzieci (w wieku 17, 5 i 2 lata). Rodzina zamieszkuje na nieruchomości należącej do teściowej wnioskodawcy. Koszty utrzymania nieruchomości ponosi teściowa K. A.
Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, jako osoba fizyczna oraz posiada udziały w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością ("A" Sp. z o.o. – 80% udziałów, "B" Sp. z o.o. – 60 % udziałów). Wnioskodawca nie udokumentował przychodów, kosztów jego uzyskania, liczby zatrudnianych osób oraz majątku wymienionych spółek. Oświadczył natomiast, że spółki nie posiadają majątku i nie wykazują obrotów ani zysku. Przychód z tytułu wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej kształtuje się następująco:
- w 2011 roku wyniósł 3.251.281,05 zł (koszty uzyskania przychodu - 3.232.101,25),
- w 2012 roku wyniósł 2.603.654,47 zł (koszty uzyskania przychodu - 2.596.076,61),
- do maja 2013 roku wyniósł 1.234.137,38 zł (koszty jego uzyskania to 1.257.604,22).
Wpływy na rachunek bankowy prowadzony dla wykonywanej działalności gospodarczej za okres od dnia 01 listopada 2012 roku do 12 lipca 2013 roku wyniosły 304.834 zł.
Żona skarżącego pobiera zasiłek pielęgnacyjny/rehabilitacyjny na córkę w wysokości 1.000 zł miesięcznie.
Skarżący, pomimo wezwania, nie złożył oświadczenia odnośnie posiadanych przedmiotów wartościowych, w tym użytkowanych pojazdów (własność, leasing lub inny tytuł prawny posiadania). Skarżący nie określił wysokości kosztów utrzymania koniecznego rodziny.
Oświadczenie majątkowe skarżącego jest niepełne, lecz pomimo tego, tylko w oparciu o przekazane informacje, w sposób jednoznaczny stwierdzić należy brak podstaw do objęcia Wnioskodawcy ochroną na zasadzie prawa pomocy.
Skarżący nie wykazał, że środki finansowe pozostające w faktycznej dyspozycji jego rodziny kształtują się na innym poziomie niż ten określony w dokumentacji rachunkowo-podatkowej prowadzonej działalności gospodarczej. Z kolei wysokość tych wydatków nie wskazuje na ograniczenie możliwości płatniczych do granic zabezpieczenia minimum socjalnego.
Przychody rodziny wnioskodawcy w okresie od stycznia 2011 roku do maja 2013 roku wynosiły 244.450,00 zł średniomiesięcznie. Natomiast wpłaty na konto działalności gospodarczej (faktycznie uzyskiwane środki finansowe) w okresie od 12 listopada 2012 roku do 12 lipca 2013 roku to około 36.700,00 zł średniomiesięcznie.
Uznać zatem należy, że Skarżący nie wykazał braku możliwości zgromadzenia środków finansowych na uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania (wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi około 530 zł) oraz pełnych kosztów sądowych postępowań prowadzonych pod sygn. akt III SA/Po 911-912/13 oraz 914-915/13. Suma wpisów o wywiedzionych pięciu skarg to około 2.300 zł.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło