III SA/Po 915/15

Dnia 8 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ... z dnia ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga B. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu z dnia ..., w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. W petitum skargi skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca nie uzasadnił powyższego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszego przypadku wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów. Po pierwsze, należy wyjaśnić, że przedmiotem ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Decyzja ta nie nakłada na zobowiązanego żadnych obowiązków i nie wymaga podjęcia przez niego żadnych działań dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Nie można go zatem zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Po drugie, we wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji – których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę – nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec tego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.