III SA/Po 917/12

Dnia 4 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2012 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego zawiesić postępowanie sądowe Wielobranżowe Przedsiębiorstwo "S." Sp. z. o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P.nr [...] z dnia [...].06.2012 r. W skardze zaskarżonej decyzji postawiono między innymi zarzut naruszenia przepisów prawa: art. 86 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2009.3.11 ze zm.) w zw. z art. 2 ust. 1 pkt b, ust. 4 lit. b tiret 1 i tiret 2 w zw. z art. 20 ust. 1 lit c Dyrektywy 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283 str. 51 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 9/13 ze zm.), w zw. z art. 3 ust. 1 uchylonej Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L z 1992 r., nr 76 str. 1 ze zm.) - poprzez błędną wykładnię polegającą na pominięciu treści przepisów wspólnotowych i uznaniu, że olej mineralny H. o kodzie CN 2710 1991 przeznaczony na cele inne niż napędowe i opałowe, a konkretnie smarowe używanego w przemyśle przy tłoczeniu metali, nabywany wewnątrzwspólnotowo oraz dystrybuowany na terenie kraju, podlega opodatkowaniu akcyzą według reguł określonych dla produktów energetycznych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 05.03.2013 r. , sygn. akt: I GSK 780/11 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania(Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca1992 r., s. 1 z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne - Rozdział 9, t. 1, s. 179) - oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12 z późn. zm.) - należy interpretować ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 - 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?" Sąd może zwiesić postępowanie urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym - art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości na postawione pytanie dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego będzie odnosiła się swoim zakresem do przedmiotu sporu niniejszej sprawy, co daje podstawę do orzeczenia jak w sentencji postanowienia.