III SA/Po 926/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu 15 kwietnia 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] września 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wraz ze skargą złożoną [...] listopada 2020 r skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Na wezwanie Sądu skarżący oświadczył, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony warunkami sanitarnymi określonymi przez GIS oraz przepisami ustawy z 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką jej zastosowania, ujętą w przywołanym powyżej art. 86 § 1 P.p.s.a., jest brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka ta powinna być oceniana w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd badając tę przesłankę ocenia, czy do uchybienia terminu doszło z uwagi na wystąpienie przyczyn niezależnych od strony. W rozpatrywanym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, który upływał [...] listopada 2020 r. Skarżący we wniosku nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi. Przede wszystkim w żaden sposób nie odniósł się do swojej sytuacji osobistej, lecz powołał się na: "warunki sanitarne określone przez GIS" oraz ustawę z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842). Tymczasem ogólna sytuacja epidemiczna związana z COVID-19 i wynikające z niej obostrzenia bez uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych, wskazujących na osobistą sytuację skarżącego, nie mogą świadczyć o zaistnieniu takich przeszkód, których skarżący nie mógł usunąć celem wniesienia skargi do tut. Sądu w terminie. Stosownych w tym względzie rozwiązań – aktualnych w istotnym dla niniejszej sprawy okresie – nie przewiduje także przywołana przez skarżącego ustawa. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.