III SA/Po 932/11

Dnia 20 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi TW na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. postanawia uzupełnić wyrok z dnia [...] w ten sposób, że dodać pkt II o treści: przyznać radcy prawnemu TB z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Skarbu Państwa kwotę 8.856 zł (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która obejmuje kwotę 7.200 zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę TW na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2005 r. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2), orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania jest zasadny. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Uwzględniając powyższy przepis, w przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną z urzędu w kwocie 7.200 zł stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) powiększoną o vat. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 250 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.