III SA/Po 94/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Wojciech Rowiński Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę w całości. Decyzją z dnia 25 września 2025 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WWINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] (dalej jako "PINB") z dnia 18 marcaa 2025 r., znak: [...], nakazującą inwestorowi Pani E. N. wykonać rozbiórkę obiektu gospodarczego położonego na parceli nr [...], o wymiarach w planie 500 x 300 cm i wysokości 280 cm, znajdującej się na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w L. , gmina [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podniósł, że w dniu 14 czerwca 2021 r. pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na działce nr [...] w wyniku której ustalono, że "na terenie nieruchomości istnieje około 50 altan ogrodowych o różnych konstrukcjach a ich inwestorami są poszczególni użytkownicy wyznaczonych wewnętrznie ogrodów działkowych. Powołany zarząd ogrodu monitoruje stan zabudowy w szczególności w zakresie ich wielkości. Pan E. K. oświadcza, że znajdujące się na terenie nieruchomości obiekty nie przekraczają 35 m2. Wszelkie ustawiane obiekty są zgłaszane i uzgadnianie z zarządem". W dniu 12 maja 2023 r. pracownicy PINB przeprowadzili kolejne czynności kontrolne, podczas których stwierdzono m.in.: "istnienie ok 68 obiektów, lokalizacja zabudowy/obiektów została zobrazowana na załączniku graficznym". Pismem z dnia 26 maja 2023 r. Stowarzyszenie przedłożyło dokument z wykazem inwestorów z przypisaniem numeru działki. Po wcześniejszym zawiadomieniu, PINB w dniu 16.06.2025 r. przeprowadził kontrolę zabudowy parceli 51, wydzielonej na działce nr [...], zlokalizowanej w L. , gmina [...]. Na przedmiotowej nieruchomości stwierdzono istnienie obiektu budowlanego o wymiarach 500 cm x 300 cm i wysokości 280 cm, o konstrukcji drewnianej z dachem czterospadowym krytym gontem papowym. Obiekt pełni funkcję gospodarczą, a jego inwestorem jest Pani E. N., która zrealizowała go w oparciu o przepisy ustawy z 13.12.2013 r, o rodzinnych ogrodach działkowych. Pismem z 20.06.2025 r. ([...]) PINB zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie obiektu gospodarczego położonego na parceli nr [...] o wymiarach 500 cm x 300 cm i wysokości 280 cm, znajdującej się na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w L. , gmina [...]. Decyzją z 18.07.2025 r. ([...]) PINB nakazał inwestorowi - Pani E. N. wykonać rozbiórkę obiektu gospodarczego położonego na parceli nr [...], o wymiarach w planie 500 x 300 cm i wysokości 280 cm, znajdującej się na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w L. , gmina [...]. Odwołanie od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, wniosło Stowarzyszenie, reprezentowane przez ad. K., pismem z 19.08.2025 r. Decyzją z dnia 25 września 2025 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z dnia 18 marca 2025 r. WWINB wskazał, że zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.; dalej: p.b.): "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31." Natomiast w myśl art. 29 ust. 2 pkt 4 p.b. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa: altan działkowych i obiektów gospodarczych, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073 dalej: "ustawa ROD"). Dalej wskazano, że art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych stanowi, że "Na terenie działki nie może znajdować się: obiekt gospodarczy o powierzchni zabudowy przekraczającej 35 m2 oraz wysokości przekraczającej 5m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich. ". Tym samym ustawodawca w ustawie ROD jasno i precyzyjne wskazał rozmiar budynku gospodarczego i jego funkcji, które zgodnie z p.b. nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę ani również nie jest wymagane dokonanie zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 p.b. Bezsprzecznym na gruncie niniejszej sprawy pozostaje fakt, że dzierżawcą parceli (działki) nr [...] jest Pani E. N., a zatem obiekt zlokalizowany na w/w działce o wymiarach w planie 500 cm x 300 cm (powierzchnia zabudowy = 15,00 m2) i wysokości 280 cm, jest obiektem gospodarczym, którego wybudowanie nie wymagało ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Organ wskazał, że zgodnie z ustaleniami organu powiatowego przedmiotowy obiekt, jak i cały obszar działki o nr [...] w L. znajduje się na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg [...] (dalej: mpzp) zatwierdzony uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z 18.05.2010r. Z powyższego mpzp wynika, że w/w nieruchomość oznaczona została symbolem R1, na podstawie przepisu § 3 pkt 1 mpzp "na obszarze planu ustala się następujące przeznaczenie trenów: tereny rolnicze, oznaczone na rysunku planu symbolami IR i 2R". Zgodnie z ww. aktem prawa miejscowego na obszarze objętym ustaleniami jest: zakaz lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych oraz zakaz lokalizacji budynków. Organ wskazał, iż organ powiatowy co do posadowionego obiektu gospodarczego wdrożył prawidłowe postępowanie naprawcze w oparciu o art. 50- 51 P.b., ponieważ jak wskazuje się w orzecznictwie "do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fíne P.b., a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine." (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3.10.2016 r., sygn. akt: II OSP 1/16). Skargę na powyższą decyzję wniosło Stowarzyszenie (reprezentowane przez ad K.), wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji (a w razie uznania przez Sąd zarzutów skargi za skuteczne o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji), zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, przeprowadzenia rozprawy w trybie jawnym, wstrzymanie wykonania decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 2 pkt 5), 9), 9a) oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (dalej: "ROD") poprzez ich niezastosowanie, mimo powielenia treści przepisów w procesie weryfikacji zgodności posadowionego obiektu gospodarczego na terenie ogródka działkowego z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w szczególności w odniesieniu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]; b) art. 3 pkt 1, pkt 2, pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej: "P.B."), poprzez błędną ich wykładnię, a nade wszystko złamanie zasady literalnej wykładni prawa, stosując niewłaściwą wykładnię definicji "obiektu budowlanego", "budynku" "budowli", bez rozważenia sposobu połączenia budynków z gruntem, wskutek czego błędnie uznano, że przedmiotowy domek narzędziowy jest budynkiem; c) art. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 29 ust 2 pkt 4 ustawy P.B. poprzez jego niezastosowanie i pominięcie w toku analizy prawnej stanu faktycznego w sprawie, co doprowadziło do wybiórczej i nieprawidłowej interpretacji przepisów ustawy P.B., w zakresie wyodrębnienia przez ustawodawcę obiektów gospodarczych jako odrębnego elementu z katalogu definicji objętych tą ustawą; d) art. 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez całkowite pominięcie przepisów wskazanych aktów normatywnych i brak uwzględnienia odrębności w obrocie prawnym pojęć altan działkowych, budynków i budowli, podlegające odmiennym warunkom budowlanym i podatkowym; e) art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 2 pkt 9a ustawy ROD poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie obiektów gospodarczych jako szczególnego rodzaju obiektów; f) § 4 pkt 2 lit a oraz § 10 pkt 1 Uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 18 maja 2010 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg [...] (dalej: "M.P.Z.P.") w zw. żart. 7 i art. 87 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe przyjęcie, że (1) przepisy tego aktu uniemożliwiają utworzenie na terenie nim objętym rodzinnego ogrodu działkowego wraz z przypisaną do niego infrastrukturą, zgodnie z ustawą o ROD, zważywszy że przepisy tej ustawy, zaczęły obowiązywać po wydaniu M.P.Z.P., (2) przepisy M.P.Z.P. uniemożliwiają budowę infrastruktury ogrodowej na terenie nim objętym, (3) przepisy M.P.Z.P. mają nadrzędne znaczenie i zastosowanie wobec przepisów rangi ustawowej, w szczególności na ustawę o ROD oraz ustawę P.B., które to weszły w życie z datą późniejszą niż M.P.Z.P.; g) art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 33 tej ustawy (dalej: "ustawa o M.P.Z.P.") poprzez ich niezastosowanie przez organ I jak i lI instancji i wydanie przedwcześnie decyzji, bez skrupulatnej oceny aktualności planu miejscowego oraz porównania stanu prawnego obowiązującego w momencie uchwalenia planu oraz w dacie wydawania decyzji; h) art. 33 ustawy o M.P.Z.P., poprzez jego niezastosowanie i nierozważenie wpływu braku nowelizacji M.P.Z.P. do stanu zgodnego z prawem powszechnie obowiązującym, w szczególności ROD oraz P.B., który doprowadził do niepewności inwestycyjnej odbiorców rzeczonego M.P.Z.P.; i) art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez niezastosowanie zasady proporcjonalności; j) art. 51 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy P.B. poprzez jego zastosowanie mimo, że nie ziściły się przesłanki ustawowe do nakazania rozbiórki obiektu gospodarczego; 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: a) art. 8 i art. 11 KPA poprzez przeprowadzenie postępowania w sprawie w sposób niebudzący zaufania strony do władzy publicznej, szczególnie danie wiary w całości nierzetelnie i pobieżnie przeprowadzonemu postępowaniu administracyjnemu przez organ I instancji; b) art. 77 § 1 KPA poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, wskutek nieprzeprowadzenia w sposób należyty, szczegółowy i wszechstronny postępowania dowodowego, c) art. 78 § 1 KPA poprzez zlekceważenie żądania przeprowadzenia dowodu objętego odwołaniem skarżącego z dnia 10 grudnia 2024 roku i nieuwzględnienie przez organ II instancji wszystkich istotnych okoliczności przy wydawaniu decyzji; d) art. 138 § 2 w zw. z art. 7a i 7b KPA poprzez brak jego zastosowania i w rezultacie nieuchylenie przez organ II instancji zaskarżonej decyzji PINB i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z dnia 25 września 2025 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] (dalej jako "PINB") z dnia 18 marcaa 2025 r., znak: [...], nakazującą inwestorowi Pani E. N. wykonać rozbiórkę obiektu gospodarczego położonego na parceli nr [...], o wymiarach w planie 500 x 300 cm i wysokości 280 cm, znajdującej się na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w L. , gmina [...]. Podstawę materialnoprawną kontrolowanych decyzji stanowi ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej p.b.). Fundamentalne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miała kwestia ustalenia jaki charakter w świetle prawa ma przedmiotowy obiekt o charakterze gospodarczym i czy jego posadowienie na przedmiotowym terenie jest zgodne z przepisami obowiązującej uchwały miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do art. 2 pkt 9a ustawy ROD altana działkowa to wolnostojący budynek rekreacyjno - wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35m˛ oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12m˛. Natomiast przepis art. 2 pkt 2 ROD stanowi, że pod pojęciem działki rozumie się podstawową jednostkę przestrzenną rodzinnego ogrodu działkowego, której powierzchnia nie może przekraczać 500 m˛, służąca zaspokajaniu potrzeb działkowca i jego rodziny w zakresie prowadzenia upraw ogrodniczych, wypoczynki i rekreacji. Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.; dalej: p.b.): "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29- 31". Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 p.b. "Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa: altan działkowych i obiektów gospodarczych, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073). ". Natomiast w myśl art. 30 ust. 1 p.b. zgłoszenia prac budowlanych organowi administracji architektoniczno-budowlanej nie wymaga (poprzez wnioskowanie a contrario), z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4 budowa altany na rodzinnych ogrodach działkowych, posiadającej odpowiednie wymiary, które zostały wskazane w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r., tj. zgodnie z art. 2 ust. 9a ustawy ROD. Natomiast w art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1073; dalej: ROD) stanowi, że "Na terenie działki nie może znajdować się: obiekt gospodarczy o powierzchni zabudowy przekraczającej 35 m2 oraz wysokości przekraczającej 5m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich. ". Bezsprzecznym na gruncie niniejszej sprawy pozostaje fakt, że dzierżawcą parceli (działki) nr [...] jest Pani E. N., a obiekt zlokalizowany na w/w działce o wymiarach w planie 500 cm x 300 cm (powierzchnia zabudowy = 15,00 m2) i wysokości 280 cm, jest obiektem gospodarczym, którego wybudowanie nie wymagało ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Przedmiotowy obiekt gospodarczy położony jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg [...], przyjętym uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 18 maja 2010 r. (dalej "m.p.z.p."). Zgodnie z § 4 pkt 2a m.p.z.p.: "W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustala się zakaz lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych.'' Jednocześnie w § 10 pkt 1 w/w uchwały: "W zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy, ustala się: 1. zakaz lokalizacji budynków." W § 13 pkt 1: "Dla terenów rolniczych, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R i 2R, ustala się: 1. przeznaczenie terenu pod uprawy rolnicze, ogrodnicze, sadownicze oraz użytki zielone;". Należy podkreślić, że właśnie na terenie R1 jest zlokalizowana jest przedmiotowa nieruchomość. Wskazać należy, że WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 13 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 680/10 oddalił skargę na uchwałę z 18 maja 2010 r. nr [...] i stwierdził, że wprowadzenie zakazu zabudowy na terenie objętym planem nie narusza prawa. Sąd nie ma więc wątpliwości, że w niniejszej sprawie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zakazuje lokalizowanie na przedmiotowym terenie obiektów gospodarczych. Nie zmienia tego faktu jakikolwiek przepis ustawy o rodzinnych ogródkach działkowych. Ustawa ta nie ma charakteru szczególnego wobec ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. WSA IV SA/Po 192/20) Na marginesie można wskazać, iż sam zakup działki przez stowarzyszenie ogrodowe, nie daje prawa do ignorowania ewidentnej sprzeczności inwestycji z powszechnie obowiązującymi przepisami w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro miejscowy plan został uchwalony przez Radę Gminy [...] już w 2010 r., to Stowarzyszenie winno, planując swoją inwestycję, sprawdzić czy przepisy umożliwiają w ogóle jej przeprowadzenie. Nie ma przy tym znaczenia, że stowarzyszenie działa na podstawie przepisów o rodzinnych ogrodach działkowych. Sama chęć założenia i prowadzenia rodzinnych ogrodów działkowych nie może sankcjonować działania wbrew przepisom planistycznym, będącymi jednocześnie przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której każdą działkę zakupioną przez stowarzyszenie ogrodowe, niezależnie od jej przeznaczenia i warunków zabudowy można "przekształcić" w rodzinny ogród działkowy. Podzielić też należy stanowisko zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2010 r. (sygn. akt: II SA/Kr 335/10), że "rodzinne ogrody działkowe - co można wywieść z ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych - nie posiadają jakiegokolwiek statusu szczególnego, w tym nie stanowią obszaru specjalnego, na jakim obowiązywałby szczególny reżim prawny". Sąd podkreśla, że inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania, stoi w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa (tj. przepisami obowiązującego dla nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Przepisy te, zakazując lokalizacji budynków i tymczasowych obiektów budowlanych na działce nr [...], obowiązują także dla ROD, które nie są w tej materii objęte szczególną, odmienną regulacją prawną. Zebrany w sprawie materiał dowody nie pozwala również na uznanie za zasadne zarzutów, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organ odwoławczy dokonał bowiem kluczowego dla sprawy ustalenia, że posadowienie przedmiotowego obiektu gospodarczego na ogrodzie działkowym nr [...], na działce nr ewid. [...] położonej w L. , gm. [...] nie jest zgodne z przepisami obowiązującej uchwały miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.