III SA/Po 942/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 22 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2011 dotyczącego podatku od nieruchomości I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi B. R. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...],- ([...]) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Decyzją z dnia 31 stycznia 2011 r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy ustalił M. P. łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym oraz w podatku od nieruchomości za rok 2011 w wysokości [...],- zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wysokość podatku ustalono na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego i ewidencji gruntów i lasów. Podatkiem od nieruchomości objęto należący do podatnika garaż, znajdujący się na działce nr [...] położonej przy ulicy [...] w N., o powierzchni [...] m2 według stawki 4,40 za metr kwadratowy, wynikającej z uchwały Nr [...] Rady Miejskiej Gminy N. z dnia 28 października 2010 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Podatek rolny związany był z posiadaniem przez podatnika gospodarstwa położonego na działkach nr [...] w Z. i nr [...] w B. Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika, R. P. złożył odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy, zarzucając, że decyzja jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym a w szczególności z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych i wskazując, że opodatkowany garaż wchodzi w skład gospodarstwa rolnego i nie był wykorzystywany na prowadzenie działalności gospodarczej. Zarzucił ponadto, że przyjęta w decyzji stawka podatkowa nie obowiązuje, gdyż nie opublikowano uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 22 września 2011 r., [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że organ podatkowy I instancji prawidłowo określił M. P. łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2011. W szczególności wyjaśnił, że wymiar podatku odbywa się na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków stosownie do postanowień art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm. ). Z Wypisu z rejestru gruntów sporządzonego na dzień 20.01.2010 r. wynika, że M. P. jest współwłaścicielem ( z udziałem 1/18 ) w nieruchomości obejmującej działkę nr [...] arkusz [...] położoną w N., opisaną jako "Inne tereny zabudowy" sklasyfikowane jako Bi, na której zlokalizowany jest jego garaż. Wypis z rejestru gruntów potwierdza całkowicie uwzględnione wielkości obszarowe, klasyfikację oraz rodzaj użytków. Organ wskazał również przepisy prawa materialnego, przytaczając ich treść, regulujące opodatkowanie podatkiem rolnym i podatkiem od nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik podatnika (brat, R. P.) wniósł o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem i zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, nie wskazując w czym upatruje niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Reprezentujący skarżącego z urzędu adwokat podtrzymał skargę i zarzucił naruszenie art. 165 § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia w decyzji dla zastosowania skróconego trybu postępowania, to jest bez jego formalnego wszczęcia gdy jednocześnie zastosowanie takiego trybu nie wynika z dokumentów zawartych w aktach administracyjnych. Na poparcie swojej argumentacji pełnomocnik powołał się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 1082/08. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 6 c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2005 r., Nr 143, poz. 1199 ze zm.) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2. Skarżący zarzucał w odwołaniu organowi podatkowemu pierwszej instancji niezgodne z prawem ustalenie w decyzji o łącznym zobowiązaniu pieniężnym podatku od nieruchomości od będącego jego własnością garażu położonego w N., twierdząc, że wchodzi on w skład gospodarstwa rolnego położonego na terenie gminy N. i mógłby być ewentualnie obciążony tylko podatkiem rolnym. Ponadto, że nie był on nigdy wykorzystywany do działalności gospodarczej. W pierwszej kolejności wskazać należy, że organ nie zastosował stawek podatkowych właściwych dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w wysokości 16,50 zł, a jedynie stawkę wynoszącą 4,40 zł za metr kwadratowy właściwą dla budynków pozostałych, zatem zarzut podatnika w tym zakresie jest niezrozumiały. Stawki te wynikają z uchwały Nr [...] Rady Miejskiej Gminy N. z dnia 28 października 2010 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, prawidłowo opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego Nr [...], poz. [...] z 2010 r. Podatnik nie uzasadnił w jakikolwiek sposób zarzutu co do tego, że należący do niego garaż, położony w N. stanowi część gospodarstwa rolnego obejmującego działki leżące w Z. i B. Tak sformułowany zarzut jest więc zarzutem gołosłownym. Jednocześnie ze znajdującego się w aktach administracyjnych Wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka nr [...], na której znajduje się garaż opisana jest jako "Inne tereny zabudowy" sklasyfikowane jako Bi. Jak trafnie wyjaśnił organ odwoławczy w niniejszej sprawie, z przepisu art. 21 ustawy z 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Oznacza to, że zarzuty skarżącego dotyczące opodatkowania garażu dla celów wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego były nieuzasadnione, gdyż garaż ten w świetle Wypisu z rejestru gruntów położony jest na odrębnej od gospodarstwa rolnego działce. Jako nieuzasadniony uznał sąd również zarzut naruszenia art. 165 § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, stosownie, do którego nie wydaje się postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie, którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, zważywszy na to, że jak wynika z decyzji organu I instancji, stan faktyczny ustalono na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego i ewidencji gruntów i lasów a strona nie twierdziła aby uległ on zmianie w jakimkolwiek zakresie. Wskazany przez pełnomocnika skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zapadł na tle odmiennego stanu faktycznego, którego istotą była zmiana okoliczności faktycznych, mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 250 tej ustawy w zw. z § 2 ust.1-3, § 4 ust. 1, § 19 w zw. z § 18 ust.1 pkt 1a i w zw. z § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), przyznając pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie [...] zł.