III SA/Po 944/12

Dnia 20 października 2014 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H.C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne postanawia przyznać adwokatowi W. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł Postanowieniem z dnia 12 września 2012 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla H.C. adwokata, którego w osobie W. K. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą i przyznał adwokatowi W. K. kwotę [...] zł uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł. Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem z dnia 21 marca 2013 roku pełnomocnik skarżącej W. K. złożył odpowiedź na skargę kasacyjną oraz wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części, za postępowanie kasacyjne. Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 roku W. K. wniósł o ustanowienie dla skarżącej adwokata z właściwej rady adwokackiej dla siedziby sądu orzekającego, w trybie art. 253 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Pismem z dnia 9 maja 2014 roku Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie zawiadomiła adwokata G. N., że został wyznaczony do pełnienia czynności pełnomocnika H. C. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygnaturze II GSK 384/13. Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i zwrócił akta sądowi I instancji. Zagadnienie przyznawania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przez pełnomocników wyznaczonych z urzędu normuje art. 250 zdanie 2 P.p.s.a. Przepis ten w zakresie dotyczącym zasad przyznawania tego wynagrodzenia nie zawiera jednak uregulowania pełnego, lecz odsyła do zasad określonych w wypadku adwokatów w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013r., poz. 461). Powyższe przepisy nie nakładają obowiązku uwzględnienia każdego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W tym względzie należy uwzględnić, że zgodnie z §18 ust 2 powyższego rozporządzenia, wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawna może być przyznane, za poszczególne czynności takie jak np. sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do jej wniesienia, bądź udział w rozprawie przed sądem odwoławczym czy udział w postępowaniu zażaleniowym. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że odpowiedź na skargę kasacyjną, która spełnia kryteria opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji, pozostaje równoznaczna z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji pełnomocnik strony, który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną i nie brał udziału w rozprawie kasacyjnej, jest uprawniony do otrzymania wynagrodzenia jak gdyby sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, o ile spełnia ona kryteria takiej opinii (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2012 r., II GSK 1056/11; A. Partyk, T. Partyk, Komentarz do §18 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, LEX/el. 2014). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że treść odpowiedzi na skargę sporządzona przez adwokata W. K. spełnia kryteria opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż zawiera argumentację zmierzającą do wykazania braku podstaw uzasadniających uwzględnienie skargi kasacyjnej. W konsekwencji należy uznać, że zasadny jest wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów pomocy udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części za postępowanie kasacyjne. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powyższego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należy przyznać adwokatowi W.K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.