III SA/Po 947/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-26

Skład orzekający: Mirella Ławniczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnej odmowie jego przyznania, przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym zakończeniu postępowania w tym przedmiocie i odmowie przyznania prawa pomocy, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący został zobowiązany do uiszczenia opłaty sądowej od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo zatytułowane "Sprzeciw - Zażalenie", w którym zażądał uchylenia orzeczenia, przyznania prawa pomocy oraz wyłączenia referendarza sądowego. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, a jego ponowny wniosek o prawo pomocy został uznany za próbę obejścia przepisów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2015 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 rok; postanawia odrzucić skargę. Skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty sądowej od skargi, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 12 grudnia 2016 roku (k. 96 akt sądowych), pismem z dnia 13 grudnia 2016 roku, został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wysokości ustalenia wpisu od skargi poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 99 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 27 grudnia 2016 roku (k. 100 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 03 stycznia 2017 roku zatytułowanym "Sprzeciw - Zażalenie" (k. 101 akt sądowych), Skarżący zażądał: - uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości, jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie skarżącego, - przyznania prawa pomocy w całości, - wyłączenia referendarza sądowego, autora skarżonego orzeczenia, ponieważ zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu - art. 220 §3 P.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 03 stycznia 2017 roku (wtorek). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego i ponownie zażądał przyznania prawa pomocy. Sąd uznaje, że zgłoszenie ponownego wniosku o prawo pomocy nie przerwało terminu na uiszczenie wpisu od skargi. W tym zakresie wyjaśnić należy, że postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2016 roku o sygn. akt II GZ 364/16 (k. 59-61 akt sądowych) prawomocnie zakończyło się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy poprzez odmowę przyznania Skarżącemu zarówno zwolnienia od kosztów sądowych, jak i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z uzasadnienia orzeczeń wydanych celem rozpoznania wniosku o prawo pomocy wynika, że oświadczenie Wnioskodawcy zwierało ogólnikowe i nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, które budziły wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy i nie pozwalały wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Skarżący uchylił się od wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Wystąpienie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w kontekście prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym. W konsekwencji ponowione żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku sądu w zakresie przesłania skarżącemu formularza wniosku o prawo pomocy, a w konsekwencji ponownego uruchamiania trybu z art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 165 P.p.s.a. Okoliczności wskazane w treści pisma z dnia 03 stycznia 2017 roku podnoszone były już w toku postępowania zakończonego postanowieniem o odmowie przyznania prawa pomocy (k. 25-26 akt sądowych, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy). Z powyższych względów, na podstawie art. 220 §3 oraz art. 58 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło