III SA/Po 95/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" E. B. spółka jawna na informację Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia 18 września 2009 roku w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego nr [...]; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S. Michalski Skarżąca Spółka wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia radcy prawnego oraz adwokata. W oświadczeniu majątkowym Skarżąca wskazał, że przedmiotem jej działalności gospodarczej jest wynajem maszyn i urządzeń rolniczych oraz wytwarzanie energii elektrycznej. Wysokość kapitału zakładowego wynosi 6.000zł; wartość środków trwałych 8.310zł. Rozpoczęte inwestycje zostały wycenione na 156.137zł. Zysk za ostatni rok bilansowy wyniósł 76.919,14zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe, na których zgromadziła 47.403,72zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w rozumieniu art. 246 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Już tylko wysokość środków pieniężnych zgromadzonych przez Skarżącą na rachunkach bankowych oraz generowany przez Spółkę zysk wykluczają możliwość przyznania jej prawa pomocy. Sytuacja majątkowa Spółki usprawiedliwia ocenę, że posiada ona środki na uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Natomiast w okolicznościach niniejszej sprawy przyznanie prawa pomocy prowadziłoby do ochrony majątku Spółki przed przeznaczeniem go na koszty postępowań sądowych powstałych w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Stwierdzając, że Skarżąca Spółka dysponuje środkami, które są wystarczające na pokrycie pełnych kosztów sądowych, na podstawie art. 246 §2 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski