III SA/Po 957/13

Dnia 4 września 2013 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2012 postanawia 1. zwolnić K.M. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. M. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. M. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Natomiast na wezwanie sądu przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie osiąga obecnie żadnych przychodów. Wnioskodawca korzysta ze zwrotnej pomocy finansowej siostry oraz znajomych. Wysokość otrzymywanej pomocy określił na około [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca zaadaptował na potrzeby mieszkaniowe pomieszczenie w powierzchni [...] m². Wnioskodawca posiada grunty rolne o pow. [...] ha oraz o pow. [...] ha, które zostały zajęte przez komornika. Wnioskodawca nie posiada zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Z oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą ubogą. Utrzymuje się dzięki pomocy finansowej siostry oraz znajomych. W efekcie sytuacja wnioskodawcy uniemożliwia wygospodarowanie jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.