III SA/Po 965/09

WyrokWSA w Poznaniu2010-08-25

Skład orzekający: Walentyna Długaszewska, Barbara Koś, Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok, opierając się na danych z ewidencji gruntów i informacji podatkowej podatnika, pomimo kwestionowania przez podatnika zgodności tych danych ze stanem faktycznym i księgą wieczystą?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok, opierając się na danych z ewidencji gruntów i informacji podatkowej podatnika, która nie różniła się od powierzchni przyjętej do opodatkowania. Sąd stwierdził, że zarzuty dotyczące niezgodności danych z księgą wieczystą i stanu faktycznego, wynikające z działań organów gminy z 1992 roku, nie mogły być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu i pozostają bez wpływu na ustalony podatek za 2007 rok. Sąd uznał również, że skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 rok dla T. B. Wójt Gminy wydał decyzję ustalającą podatek w kwocie 69,00 zł, opierając się na powierzchni gruntów 160 m² i budynków 98 m². Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. T. B. wniósł skargę do WSA, kwestionując powierzchnię gruntów (domagając się 200 m²) i zarzucając brak czynnego udziału w postępowaniu. Skarżący podnosił również kwestie związane z utratą części działki w wyniku działań gminy z 1992 roku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 sierpnia 2009r. nr w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 rok oddala skargę /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś Wójt Gminy decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1, art. 4, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121, poz. 844 z 2006r.), Uchwały Rady Gminy z dnia 4 grudnia 2006 r. Nr II/3/2006 dokonał wymiaru podatku od nieruchomości (grunty pozostałe 160m², budynki mieszkalne 98, 00 m ²) za 2007 rok w kwocie 69,00 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 17 grudnia 2008 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007r. W dniu 21 lutego 2009 r. został przeprowadzony pomiar działki nr 228/4 należącej do T. B. Z opinii wydanej przez biegłego geodetę wynika, że T. B. jest posiadaczem działki nr 228/4, o powierzchni 160m². Organ dokonał wymiaru podatku za budynek mieszkalny, zgodnie z deklaracją z dnia 8 marca 2007r., natomiast naliczenia podatku za grunty dokonano według danych znajdujących się w posiadaniu Urzędu Gminy, tj. 160m², co jest również zgodne z informacją podatkową złożoną przez podatnika. T. B. wniósł odwołanie od wskazanej wyżej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się informacja w sprawie podatku od nieruchomości z 8 marca 2007r. złożona przez T. B., w której podatnik wskazał grunty przynależne do budynków i lokali o powierzchni 160m² oraz budynki mieszkalne o powierzchni 98m². Powołując art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z deklaracją podatnika i wskazuje na powierzchnie odpowiednio 160 m² i 98 m². T. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania nowej, merytorycznej, ustalającej wymiar podatku od gruntów i budynków, zgodnie ze stanem posiadania, tj. 200m², a nie w oparciu o dane ewidencyjne, które są niezgodne z danymi z KW nr [...] i są niezgodne ze stanem faktycznym oraz złożoną informacją z dnia 8 marca 2008r. Ponadto przywrócenia na gruncie przez Urząd Gminy poprzez zwrot skomunalizowanej w 1992r. zabudowanej działki 228/1 o powierzchni 200m² i przez ten zwrot przywrócenie powierzchni działki 228/4. Obecny stan na gruncie według deklaracji z dnia 8 marca 2007r. wynosi 160m². Skarżący zarzucił również organowi brak zapewnienia mu czynnego udziału w postępowaniu. Na rozprawie w dniu 28 maja 2010 r. skarżący przedłożył pismo, w którym powtórzył argumentacje zawartą w skardze. Dodatkowo załączył kserokopię odpisu zwykłego księgi wieczystej oraz kserokopie decyzji i postanowień dotyczących jego matki i brata, które zdaniem skarżącego świadczą, iż został on gorzej potraktowany, gdyż w stosunku do niego nie uchylono decyzji. Również w piśmie z dnia 25 sierpnia 2010r., przedłożonym na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2010 r., skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe zarzuty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga jest bezzasadna. Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Przy czym, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organów podatkowych, w której dokonano skarżącemu wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 rok. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008r. Wójt Gminy wszczął postępowanie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007r. W toku postępowania organ zlecił biegłemu geodecie przeprowadzenie pomiarów geodezyjnych działek 228/7, 228/3, 228/4 i 228/1 położonych w L. przy ulicy [...]. O miejscu, terminie i zakresie czynności zawiadomiono m.in. skarżącego Biegły sądowy w wydanej opinii wskazał, iż obliczenie powierzchni przedmiotowych nieruchomości wykonano na podstawie pomiaru Obrębu L. w roku 2000 przez Geodezyjną Spółdzielnię Pracy w E. Pomiar ten wykonany był w celu odnowienia Ewidencji Gruntów w oparciu o istniejące dokumenty prawne i materiały powstałe w wyniku pomiarów geodezyjnych (szkice polowe z podziałów, wznowień granic, rozgraniczeń nieruchomości). Pomiar ten spełnia warunki techniczne pozwalające na określenie powierzchni działek. W wyniku oględzin nieruchomości, biegły stwierdził, że stan użytkowania jest zgodny z mapą ewidencyjną powstałą w wyniku tego pomiaru jak i ze szkicami polowymi powstałymi podczas pomiaru. Cześć działki oznaczonej numerem 228/7 stanowiąca własność J. B., użytkowana jest przez właścicieli działek nr 228/8, 228/9. Zakres użytkowania przedstawiono na kopii mapy ewidencyjnej. Powierzchnia działki 228/4, której właścicielem jest T. B., jak wskazał biegły, wynosi 0, 01160 ha. W oparciu o powyższą opinię biegłego geodety oraz zgodnie z informacją T. B. w sprawie podatku od nieruchomości z dnia 8 marca 2007r., w której podatnik wskazał grunty przynależne do budynków i lokali o powierzchni 160 m² oraz budynki mieszkalne o powierzchni 98 m², organ podatkowy dokonał wymiaru podatku w ogólnej kwocie 69, 00 zł. Kwestią sporną, co wynika z treści skargi wniesionej do Sądu, pozostaje powierzchnia gruntów, dla których dokonano wymiaru podatku, chociaż, jak wskazano wyżej, powierzchnia gruntów ustalona w postępowaniu przez organ podatkowy odpowiada powierzchni wskazanej przez podatnika w złożonej informacji. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006r., Nr 121, poz. 884 ze zm.) zwanej dalej u.o.p.l , podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi powierzchnia. Przy ustalaniu powierzchni gruntów na potrzeby podatku od nieruchomości brane są pod uwagę dane wynikające z ewidencji gruntów prowadzonej dla konkretnej miejscowości. Powierzchnie gruntów stanowiących podstawę opodatkowania podatnik jest zobowiązany wykazać w informacji. Dane tam zawarte są podstawą do wyliczenia kwoty podatku od danego gruntu. Organ podatkowy może kwestionować te dane dopiero po stwierdzeniu ich niezgodności z zapisami w ewidencji gruntów,(por. L. Etel, S. Presnarowicz, G. Dudar, Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, ABC, 2008. Z ewidencji gruntów według stanu rejestru z dnia 27 stycznia 2009r. wynika, że powierzchnia działki 228/4 stanowiącej własność T. B. wynosi 0.02 ha. Dane wynikające z ww. ewidencji, dotyczące powierzchni działki 228/4, T. B. zakwestionował w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem przez Wójta Gminy decyzji z dnia 21 września 2007r., ustalającej podatek od tej nieruchomości za 2007r. W toczącym się wówczas postępowaniu z wyjaśnień strony wynikało, że faktyczna powierzchnia działki 228/4 wynosi 160m², a nie jak przyjął organ 200m². Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2008r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 223/08, na który wskazuje organ administracyjny w rozpatrywanej sprawie, rozpoznając skargę wniesioną przez T. B., uchylił decyzje organów podatkowych, zobowiązując do powołania biegłego geodety, który dokona pomiarów geodezyjnych, m.in. działki o numerze 228/4 stanowiącej własność skarżącego T. B. Wobec powyższego niezrozumiałym jest zarzut podniesiony w skardze, iż organy podatkowe wydały decyzję nie biorąc pod uwagę złożonej przez podatnika informacji, jak również żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji celem wydania nowej ustalającej wymiar podatku od gruntów o powierzchni 200 m² Skarżący złożył informację, w której powierzchnia nieruchomości nie różni się od powierzchni przyjętej do opodatkowania przez organ podatkowy, tj. grunty pozostałe 160 m², budynki mieszkalne 98, 00 m ². Z treści skargi wynika zaś, że 40 m² stanowiące różnicę pomiędzy powierzchnią działki 228/4 wynikającą z ewidencji gruntów, co jak wskazano wyżej kwestionował skarżący w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku za 2007r., a stwierdzoną w rozpatrywanej sprawie, stanowi obecnie część działki 228/1, skomunalizowanej, jak podnosi skarżący w 1992 r., której obecnymi właścicielami są Z. B. i E. B. Jak wskazuje skarżący, Wójt Gminy w 1992 roku wydzielił z działki 228 działkę 228/1 o powierzchni 200m², zabudowaną salą o powierzchni 185 m² dla Urzędu Gminy, bez wywłaszczenia, bez protokołu uzgodnień granicznych z działkami 228/3, 228/4 i 228/7, stanowiącymi własności J., J. i T. B., a następnie sprzedał ją w 2000r. Z. B. Skarżący domaga się zwrotu wskazanej wyżej działki i przez to przywrócenie mu powierzchni działki 228/4, zgodnej z zapisem w ewidencji gruntów i księdze wieczystej [...], tj. 0, 02ha W świetle powyższego, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że skarżący jest właścicielem gruntów o powierzchni 160 m², co zresztą sam przyznaje w złożonej skardze, iż stan obecny na gruncie wynosi 160 m² i co wykazał w złożonej w dniu 8 marca 2007r. informacji. Dodatkowo również z przedłożonego przez organ odwoławczy na wezwanie Sądu wypisu z rejestru gruntów, według stanu rejestru na dzień 9 czerwca 2010 r., wynika, iż powierzchnia działki o nr 228/4 będącej własnością skarżącego wynosi 0,0160 ha. Zatem za prawidłowe należy uznać stanowiące podstawę wydania decyzji przez organ I instancji pomiary spornej działki dokonane przez biegłego geodetę. Okoliczności i jednocześnie zarzuty podnoszone w skardze, dotyczące braku zgodności pomiędzy stanem wynikającym z księgi wieczystej, a stanem rzeczywistym powierzchni działki 228/4, spowodowanego, zdaniem skarżącego, decyzjami podejmowanymi przez Wójta Gminy już w 1992 roku, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu., jak również, co należy podkreślić, w obecnym stanie faktycznym i prawnym, pozostają bez wpływu na ustalony podatek od nieruchomości za 2007r. Za nieuzasadnione Sąd uznał również pozostałe zarzuty, podniesione w skardze i w pismach procesowych z dnia 28 maja i 25 sierpnia 2010r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w aktach administracyjnych znajduje się postanowienie Wójta Gminy z dnia 17 grudnia 2008r. (k. 6 akt adm.) o zawiadomieniu, że toczy się postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 r. Na uwagę zasługuje fakt, iż postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 165 Ordynacji podatkowej, regulującego m.in. kwestie wszczęcia postępowania podatkowego, a zatem pomimo niejednoznacznego brzmienia sentencji niniejszego orzeczenia, należy przyjąć, iż jest to postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007r. Postanowienie to skarżący odebrał osobiście w dniu 6 stycznia 2009r. (k. 5 akt adm.). Skarżący, również wbrew temu, na co wskazuje w ww. piśmie, został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy dotyczącymi wymiaru podatku za 2007r. i 2008r., co wynika z dowodu doręczenia ww. zawiadomienia w dniu 23 marca 2009 r. (k. 25 akt adm.), a również z pisma, które skierował do organu w dniu 30 marca 2009r., z którego wyraźnie wynika, że otrzymał ww. zawiadomienie. Podobnie organ II instancji zawiadomił skarżącego w dniu 29 lipca 2009r. (k. 39 akt adm.) o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżący został również zawiadomiony o miejscu, czasie i zakresie czynności, dla dokonania, których został powołany biegły geodeta, co wynika z dowodów doręczeń, treści opinii geodety i przede wszystkim pisma skarżącego z dnia 21 lutego 2009r.- "załącznik J., J., T. B. do zawiadomienia z dnia 2 lutego 2009r. o wyznaczeniu na 21 lutego 2009r. na godzinę 10.00 pomiarów nieruchomości w L. przy ulicy [...] przez geodetę J. P.", (k. 18 akt. adm.) Wobec powyższego, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś za nieobecnego sędziego /-/ W. Długaszewska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło