III SA/Po 967/13

Dnia 5 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Tomasz Świstak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2013 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu marki Volkswagen T. o nr VIN: [...], rok prod. 2005 poj. silnika 2967 cm3, od którego nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie uiszczono należnego podatku akcyzowego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012r. określił wysokość należnego podatku akcyzowego w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzja została odebrana przez adresata dnia 16 lipca 2012 r. Od decyzji tej pełnomocnik strony złożył do Dyrektora Izby Celnej w P. odwołanie z dnia 31 lipca 2012 r., zarzucając naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przejawiające się w przyjęciu, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu był przewóz osób oraz naruszenie art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym przez niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w przyjęciu, że T. O. sprowadził samochód o przeznaczeniu do przewozu osób. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zmianami), stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ podatkowy skazał, że poddając wniesione odwołanie kontroli formalnej, mając na uwadze ustanowionego przed Naczelnikiem Urzędu Celnego pełnomocnika adwokata A. O. upoważnionego do wszelkich czynności procesowych, pismem z dnia 21 września 2012r. Dyrektor Izby Celnej wezwał wnoszącego odwołanie do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania T. O. przed Dyrektorem Izby Celnej w P., zaznaczając jednocześnie, że występowanie w postępowaniu w takim charakterze, jest związane z przedłożeniem do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres. Wezwanie zostało odebrane w dniu 26 września 2012 r. i w wyznaczonym 7 dniowym terminie nie nadesłano żądanych dokumentów. Mając na uwadze fakt, iż pełnomocnik w dniu wniesienia odwołania nie posiadał umocowania do występowania przed Dyrektorem Izby Celnej w imieniu strony wezwano T. O. do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie odwołania. W piśmie tym strona została pouczona, że w przypadku nieusunięcia powyższych braków we wskazanym terminie Dyrektor Izby Celnej stwierdzi niedopuszczalność odwołania. Powyższa korespondencja została doręczona adresatowi, jednakże pozostała bez odpowiedzi. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego, przy braku uprawnień adwokata A. O. do występowania w imieniu strony, odwołanie należało uznać za niepodpisane, a więc posiadało ono braki, które mimo wezwania nie zostały usunięte. W skardze do Sądu administracyjnego pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący ww. postanowieniu zarzucił naruszenie art. 187 § 1 oraz art..169 § 1 Ordynacji podatkowej przejawiające się w błędnym przyjęciu, że strona nie przedstawiła pełnomocnictwa do występowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje : Skarga nie jest uzasadniona. Prawo do reprezentacji i prawo do wsparcia jest uznawane w doktrynie za jeden z podstawowych kanonów postępowania administracyjnego w świetle standardów europejskich. Strona ma prawo do właściwej reprezentacji, w czym zawiera się również, korzystanie z instytucji pełnomocnika procesowego. Zapewnienie stronie owej właściwej reprezentacji stanowi istotny element gwarancji ochrony jej uprawnień w toku postępowania administracyjnego. Nawet jeśli pełnomocnik nie jest profesjonalny i nie posiada odpowiedniej wiedzy, to co do zasady będąc nie zainteresowany osobiście wynikiem postępowania, dokonuje racjonalnej oceny sytuacji i podejmowanych czynności na określonym etapie postępowania. Udzielenie pełnomocnictwa stanowi jednostronną czynność prawną mocodawcy i jej skuteczność nie zależy od przyjęcia pełnomocnictwa przez pełnomocnika (wyrok WSA w Olsztynie 29 stycznia 2009 r., I SA/Ol 532/08, www.nsa.gov.pl). Sąd uznał za nieuzasadniony zarzut podniesiony w skardze, bowiem odwołując się do przepisów regulujących tą kwestię należy wskazać, że zgodnie z art. 137 § 2 Ordynacji podatkowej pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu, a mając na uwadze § 3 to "pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa". Treść tego przepisu, zdaniem Sądu nie pozostawia wątpliwości, że dopóki do akt nie złożono pełnomocnictwa bądź jego odpisu to nie można mówić o skutecznym umocowaniu pełnomocnika do działania w imieniu strony (podatnika). W niniejszej sprawie, pismem z dnia 31 lipca 2012 r. adwokat A. O. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego. Po kontroli tego pod kątem formalnym odwołania złożonego przez adwokata w imieniu skarżącego, słusznie Dyrektor Izby Celnej uznał, iż odwołujący nie posiada uprawnień do reprezentowania podatnika, gdyż zgłoszenie ustne pełnomocnika do protokołu nastąpiło przed Naczelnikiem Urzędu Celnego. Stąd też organ odwoławczy wezwał do nadesłania prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed Dyrektorem Izby Celnej zaznaczając, że jego nieprzedłożenie skutkować będzie niedopuszczalnością odwołania. Reasumując, w związku z nieuzupełnieniem braku organ zasadnie stwierdził, że adwokat A. O. nie jest umocowany do występowania w imieniu skarżacego przed organem II instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.