III SA/Po 970/13

Dnia 9 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Tomasz Świstak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi T. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2013 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...].11.2010 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu BMW X5, nr VIN [...], poj. silnika 2993 cm3 rok produkcji 2005. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją nr [...] z dnia [...].01.2012 r. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 15.02.2012 r. pełnomocnik Strony złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie ww. decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżanej decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności art. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 oraz w związku z załącznikiem nr 1 poz.59 ustawy o podatku akcyzowym poprzez rozszerzenie pojęcia wyrobu akcyzowego polegające na błędnym uznaniu samochodu ciężarowego marki Porsche Cayenne za pojazd samochodowy osobowy stanowiący wyrób akcyzowy, art. 76 ust. 1 w związku z art. 80 ust. 1 i ust.2 pkt 2 , ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez ich błędne zastosowanie polegające na uznaniu Skarżącego za podatnika podatku akcyzowego oraz poprzez uznanie samochodu Porsche Cayenne za wyrób akcyzowy. Strona zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości ujawnionych w toku postępowania na niekorzyść Skarżącego, a więc zastosowanie bezprawnej zasady in diibio pro fiskus oraz obciążanie Skarżącego błędami Organu w postaci przeprowadzenia oględzin pojazdu niemal 1,5 roku po jego rejestracji i uznaniu stanu z dnia oględzin za stan z dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego, art. 122 w związku z art. 187 § 1 oraz art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego, nierozstrzygnięcie wniosków dowodowych Skarżącego w zakresie ustalenia charakteru w jakim działał w transakcji (w tym przede wszystkim nie przesłuchanie kontrahentów) oraz uznanie za wyjaśnienia oświadczenia złożonego przez osobę nie upoważnioną do składania jakichkolwiek oświadczeń oraz oparciu rozstrzygnięcia w zakresie klasyfikacji pojazdu do kodu PCN 8703 na podstawie wyłącznie stanu pojazdu z okresu niemal 1,5 roku po jego nabyciu przy uwzględnieniu wytycznych Ministra Finansów nie posiadających mocy aktu prawnego, art. 123 § 1 w związku art. 155 .§ 1, z art. 180 § 1, z art. 181, z art. 188, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nierozstrzygnięcie zgłoszonych przez Skarżącego wniosków dowodowych - brak wezwania do złożenia; wyjaśnień podmiotów dysponujących informacjami, które mogą mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, oraz uznanie za wyjaśnienia oświadczenia złożonego przez osobę upoważnioną wyłącznie do okazania pojazdu kontrolerowi celnemu, a więc postępowanie wprost przeciwko dokumentowi upoważnienia, art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie czynności oględzin pojazdu BMW niemal 1,5 roku po nabyciu wewnątrzwspólnotowym, w sytuacji, gdy zdaniem organu kluczowe znaczenie ma ustalenie stanu pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, co jest praktycznie niemożliwe niemal 1,5 roku po tym czasie, art. 133 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie skarżącego za podmiot zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 3 ust. 1, art. 2 pkt 9, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 101 ust 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust 1 pkt 2, art. 105 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspolnotowego samochodu marki BMW utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN. Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje również ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy, według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. A więc klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), przy czym reguły te stosuje się w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz - o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zakwalifikowanie zatem towaru do określonej kategorii musi odbywać się według ogólnych obiektywnych reguł, a nie ze względu tylko na przeznaczenie towaru. Obowiązująca na mocy powołanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. klasyfikacja CN pod kodem 8703 wymienia pojazdy W samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo -towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z przywołanych powyżej uregulowań z zakresu ustawy o podatku akcyzowym (art. 100 ust. 4), jak i z przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703, wynika jednoznacznie, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. W dniu powstania obowiązku podatkowego w akcyzie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Interpretacja przepisów klasyfikacyjnych została uregulowana normatywie w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które są elementem załącznika I do rozporządzeń zamieniających Taryfę celną. Zdaniem organu z zakresu ustawy o podatku akcyzowym, jak i z przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703 wynika jednoznacznie, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie przeznaczone zasadniczo do przewozu osób nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być bowiem także wykorzystywany do przewożenia towarów, co znajduje potwierdzenie w końcowej części opisu pozycji CN 8703, odnoszącej się do samocłiodów osobowo - towarowych, czyli kombi (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Natomiast nota wyjaśniająca odnosząca się do pozycji 8704 wskazuje, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej pozycji jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów, a nie do transportu osób. Chodzi zatem o związaną z przeznaczeniem pojazdu jego funkcję dominującą, przeważającą. Podkreślenia przy tym wymaga, że nie decyduje też faktycznie wykorzystywanie pojazdu przez jego użytkownika, o czym świadczy użycie słowa "przeznaczone" a nie "wykorzystywane". W wyniku przeprowadzonych w dniu 24 lutego 2011 r. oględzin spornego samochodu stwierdzono, iż pojazd ten posiada następujące wyposażenie oraz cechy: * dwa na stałe zamontowane rzędy siedzeń, * stałe fabryczne wyposażenie bezpieczeństwa (pasy bezpieczeństwa), * fabryczne otwory okienne dla pasażerów, * fabrycznie zainstalowane 4 wahadłowe drzwi po bokach i 1 z tyłu pojazdu, * jednorodna tapicerka w całej przestrzeni wewnętrznej. Z załączonego do ww. protokołu materiału zdjęciowego wynika, iż sporny pojazd jest jednobryłowym, zamkniętym i przeszklonym dookoła, 5-drzwiowym nadwoziem, wyposażonym w dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami dla każdego miejsca, tapicerkę i podsufitkę w całym wnętrzu, podłokietnik z przodu, wielofunkcyjną kierownicę, automatyczną skrzynię biegów, wentylację, przednie światła ze spryskiwaczami, relingi dachowe, alufelgi, lusterka boczne, wycieraczkę tylnej szyby, próg na panelach bocznych, osłonę części bagażowej, brak przegrody odzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej. Zdaniem organu już takie cechy pojazdu jednoznacznie wskazują, że pojazd ten powinien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, tj. pojazd samochodowy objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, inny niż objęty pozycją 8702. Cechy tej nie przekreśla także fakt, iż nabyty pojazd posiada wyodrębnioną przestrzeń ładunkową. Kolejnym dowodem przesądzającym o klasyfikacji badanego samochodu jako osobowego jest informacja uzyskana przez Dyrektora Izby Celnej w P. od autoryzowanego dealera samochodów marki BMW, firmy "X" Sp. z o.o. w W., która wskazuje, iż sporny pojazd wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej nr [...] typ pojazdu WIlG-czyli osobowy/terenowy, ilość miejsc siedzących: 5, liczba drzwi: 4, rodzaj nadwozia: sedan, całkowicie przeszklony, bez przegrody. Na potwierdzenie powyższych faktów Dyrektor Izby Celnej skorzystał jeszcze z narzędzia pomocniczego w postaci licencjonowanego programu komputerowego - System Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass's. Dla standardowej wersji samochodu marki BMW X5, rok produkcji 2005, poj. silnika 2993 cm , system EurotaxGlass's wygenerował wycenę o numerze 36076. Samochód w wersji standardowej wyposażony został m. in. w aribag - 6 szt, ABS, 4/5 zagłówki, ADB-X automatyczną blokadę mechanizmu różnicowego, alarm, CBC kontrolę hamowania na zakrętach, Check control, DBC układ wspomagania hamowania, DSC system stabilizacji toru jazdy, elektrycznie podnoszone szyby przód/tył, aluminiowe felgi, HDC układ kontroli zjazdu ze wzniesień, skórzaną kierownicę, automatyczną klimatyzację, komputer pokładowy, lusterka boczne - ogrzewane, elektrycznie regulowane, asferyczne i z oświetleniem podłoża, napęd 4x4, napinacze pasów bezpieczeństwa, obrotomierz, osłonę przestrzeni bagażowej, przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, radio BMW Business, barwione szyby, światła przeciwmgielne, tapicerkę "Fiat weave", termometr zewnętrzny, tylny podłokietnik, uchwyty na kubki przód/tył, wspomaganie układu kierowniczego, wycieraczkę tylnej szyby, centralny zamek z pilotem, cyfrowy zegarek, trzecie światło stop. Pełnomocnik Strony podnosi, iż ciężarowy charakter spornego samochodu potwierdza szereg przedstawionych przez skarżącego dokumentów, w tym m.in. niemieckie dokumenty rejestracyjne (wydane w dniu 16.11.2009 r.), w których pojazd jest traktowany jako ciężarowy - 2 miejscowy. W tym zakresie Dyrektor Izby Celnej w P. zwrócił uwagę, że pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy. W dniu 14.07.2010 r. Strona zakupiła sporny pojazd, jako samochód ciężarowy na podstawie faktury nr [...]. W tym samym dniu, tj. 14.07.2010 r. pojazd ten przeszedł badania techniczne pod kątem stanu technicznego przy dopuszczeniu go do ruchu, gdzie również był potraktowany jako samochód ciężarowy/van. W dalszej kolejności Podatnik zbył ten pojazd, co potwierdza faktura nr [...] z dnia 12.07.2010 r. Na podstawie tych dokumentów pojazd został czasowo zarejestrowany w dniu 15.07.2010 r., jako ciężarowy 2-osobowy. Następnego dnia, tj. 16.07.2010 r. przeprowadzono kolejne badanie techniczne pojazdu nr [...] i na tej podstawie w dniu 02.09.2010 r. dokonano zmiany rejestracji pojazdu z ciężarowego na osobowy z ilością 5 miejsc siedzących. Powyższe okoliczności w ocenie organu wskazują jednoznacznie, że zmiany polegające na wymontowaniu tylnej kanapy i przystosowaniu przedmiotowego samochodu do korzystania z niego do przewozu towarów - miały charakter krótkotrwały. W tym miejscu okolicznością wartą podkreślenia jest fakt, iż niemieckie dokumenty rejestracyjne pojazdu (dowód rejestracyjny oraz karta pojazdu), na które zresztą powołuje się Pełnomocnik Podatnika, mimo że wystawione dla samochodu ciężarowego (LKW), zawierają numer europejskiej homologacji typu pojazdu [...] który według "X" Sp. z o.o. jest osobowy kategorii MIG (osobowy/terenowy). Wniosek, jaki należy z tego wyciągnąć sprowadza się do stwierdzenia, iż przedmiotowy samochód, mimo zmian w wyposażeniu (2 miejsca siedzące oraz przegroda oddzielająca przestrzeń pasażerską od bagażowej), nie przeszedł zmian konstrukcyjnych, które pozbawiłyby pojazd istotnych cech pojazdu osobowego. W skardze do Sądu administracyjnego pełnomocnik strony zaskarżył powyższą decyzję organu II Instancji w całości i wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organom celnym oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji natomiast zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów tj. art. 187 § 1, art. 191 w zw. z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej oraz zasad wynikających z przepisów art. 121 § 1, 122, 125 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości ujawnionych w toku postępowania na niekorzyść skarżącego oraz nieuzasadnione obciążanie Skarżącego skutkami prowadzonego po upływie znacznego czasu postępowania, a także nie wzięcie pod uwagę przy rozstrzyganiu istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych wynikających z przeprowadzonych przez organ dowodów w postaci dokumentów urzędowych, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. (DZ. U. Z 2004 r., Nr 29, poz. 257 ze zm.)o podatku akcyzowym (dalej u.p.a.) w zw. z art. 3 ust. 2 w zw. z art. 4 ust. 1 w zw. z załącznikiem nr 1 poz. 59 do u.p.a. w zw. z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej oraz Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (2008/C 133/01) poprzez dokonanie nieprawidłowej wykładni przepisów i nieprawidłowego sklasyfikowania pojazdu skarżącego jako samochodu zaliczanego do klasy CN 8703 w rozumieniu Noamenklatury Scalonej do Wspólnotowej Taryfy Celnej, a w konsekwencji nieuzasadnionego uznania pojazdu skarżącego za wyrób akcyzowy, art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. (DZ. U. Z 2004 r., Nr 29, poz. 257 ze zm.)o podatku akcyzowym (dalej u.p.a.) w zw. z art. 3 ust. 2 w zw. z art. 4 ust. 1 w zw. z załącznikiem nr 1 poz. 59 do u.p.a. w zw. z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej oraz Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (2008/G 133/01) poprzez nieuzasadnione naruszenie zasady równego traktowania oraz jednolitości i spójności Wspólnej Polityki Celnej, spowodowane nieuzasadnionym rozszerzeniem zastosowania definicji pojazdu "kombi" oraz "pojazd osobowo-towarowy", art. 25 ust. 1 pkt 6, art. 25 ust. 2 w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, poprzez dokonanie wiążącej w sprawie interpretacji przepisów klasyfikacyjnych z wyłączeniem kompetencji GUS, wobec braku kompetencji organów celnych do interpretowania klasyfikacji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje : Skarga nie jest uzasadniona. Spór w sprawie dotyczył prawidłowości zaklasyfikowania wyrobu będącego przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego do pozycji 8703 CN (pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób). W celu określenia zakresu wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym objętych regulacjami dotyczącymi obrotu wyrobami akcyzowymi, czy też objętych obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy ustawodawca, w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej u.p.a. – znajdującej zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) – odwołuje się do Nomenklatury Scalonej (CN), która stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów w podziale na duże grupy towarowe, następnie podzielone na 21 sekcji, działy (2 cyfry), pozycje (4 cyfry), podpozycje (6 cyfr) oraz kody CN (8 cyfr). W związku z tym w celu prawidłowego ustalenia, czy dany wyrób stanowi wyrób akcyzowy, należy w pierwszej kolejności dokonać prawidłowego zaklasyfikowania wyrobu będącego przedmiotem czynności lub zdarzenia do kodu CN. Prawidłowe zaklasyfikowanie pojazdu, będącego przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego, z uwagi na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 80 ust. 1 u.p.a., ma decydujące znaczenie w sprawie. Otóż z brzmienia wspomnianych przepisów wynika, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest jedynie nabycie samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla potrzeb podatku akcyzowego przez samochody osobowe rozumie się pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowym (poz. 59 załącznika nr 1 do u.p.a., do którego odsyła art. 2 pkt 1 u.p.a.). W rezultacie, aby dany pojazd podlegał opodatkowaniu musi zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703. Dokonując klasyfikacji towaru do danego kodu CN należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które zostały zawarte w załączniku nr I do rozporządzenia Rady nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256, s. 1 ze zm. wprowadzonymi rozporządzeniem Komisji nr 948/2009 z 30 września 2009 r., Dz. Urz. WE L 287, s. 1) oraz uwzględniać noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej oraz Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Przestrzeganie zasad klasyfikacji jest szczególnie istotne w przypadku pojazdów, które mogą być wykorzystywane zarówno do przewozu towarów, jak i do przewozu osób. Cechy, które wskazują na to, że pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób oraz, których wnętrze może być używane bez zmian konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów, w myśl wyjaśnień do Taryfy Celnej opublikowanej obwieszczeniem Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. Nr 86, poz. 880), to: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamontowane na stale, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Tak, więc w przypadku, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, iż dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów jest jedynie funkcją dodatkową, wtedy taki pojazd należy zakwalifikować do pozycji CN 8703, jako samochód osobowy podlegający opodatkowaniu akcyzą. Natomiast, jeżeli głównym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi jedynie uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd powinien zostać sklasyfikowany pod pozycją CN 8704, jako samochód ciężarowy, który nie podlega opodatkowaniu akcyzą. W celu dokonania właściwej klasyfikacji pojazdu organ musi prawidłowo ustalić stan faktyczny, a więc dysponować materiałem dowodowym, z którego w sposób jednoznaczny wynikać będzie stan pojazdu (cechy charakterystyczne, o których mowa w ww. wyjaśnieniach zawartych w obwieszczeniu Ministra Finansów z 2006 r.), na dzień przemieszczenia przedmiotowego samochodu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, tj. na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, a tym samym i ewentualnego powstania obowiązku podatkowego (art. 80 ust. 3 pkt 3 u.p.a.). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe prawidłowo uznały, że przedmiotowy samochód należy zaliczyć do kategorii samochodu osobowego, a w konsekwencji, że podlegał on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Z oględzin pojazdu dokonanych w toku postępowania a niekwestionowanych przez stronę skarżącą wynika, iż pojazd ten posiada następujące wyposażenie: * dwa na stałe zamontowane rzędy siedzeń, * stałe fabryczne wyposażenie bezpieczeństwa (pasy bezpieczeństwa), * fabryczne otwory okienne dla pasażerów, * fabrycznie zainstalowane 4 wahadłowe drzwi po bokach i 1 z tyłu pojazdu, * jednorodna tapicerka w całej przestrzeni wewnętrznej. Z załączonego do protokołu materiału zdjęciowego wynika, iż sporny pojazd jest jednobryłowym, zamkniętym i przeszklonym dookoła, 5-drzwiowym nadwoziem, wyposażonym w dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami dla każdego miejsca, tapicerkę i podsufitkę w całym wnętrzu, podłokietnik z przodu, wielofunkcyjną kierownicę, automatyczną skrzynię biegów, wentylację, przednie światła ze spryskiwaczami, relingi dachowe, alufelgi, lusterka boczne, wycieraczkę tylnej szyby, próg na panelach bocznych, osłonę części bagażowej, brak przegrody odzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej. Sąd podziela stanowisko organów, że już takie cechy pojazdu jednoznacznie wskazują, że pojazd ten powinien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, tj. pojazd samochodowy objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, inny niż objęty pozycją 8702. Z tego powodu w ocenie Sądu organy obu instancji zasadnie uznały, iż pojazd należało zakwalifikować do pozycji 8703 (zob. też wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 grudnia 2007 r., C-486/06, Dz. U. UE.C 2008/22/12 ). Należy jeszcze raz podkreślić, że cechy tego pojazdu ustalone w trakcie jego oględzin nie były kwestionowane przez stronę, która uzasadniała konieczność zakwalifikowania samochodu do pozycji 8704 wyłącznie na podstawie danych wynikających z posiadanej dokumentacji pojazdu (dowód rejestracyjny, protokoły badań technicznych itd.). Zasadnie organy celne uznały jednak- zdaniem Sądu-, iż dane tego rodzaju nie są wiążące przy ustalaniu klasyfikacji celnej spornego towaru, gdyż decydujące w tym zakresie są wyłącznie przepisy z zakresu prawa celnego (Taryfa celna, Noty Wyjaśniające i inne uregulowania prawne ) – zob. też m. in. wyrok WSA w Olsztynie z 10 czerwca 2009 r., I SA/Ol 133/09, Lex nr 511580. Zasadność zakwalifikowania pojazdu do pozycji 8703 potwierdzały ponadto Wiążące Informacje Taryfowe powołane przez organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji, dotyczące wprawdzie innych importerów, ale tego samego rodzaju pojazdów. W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia żądania skargi z uwagi na to, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł o oddaleniu skargi.