III SA/Po 972/11

Dnia 17 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi M G na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia .... r. Nr w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje adwokatowi J od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę ... złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie .... złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Decyzją z dnia 10.02.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR odmówił przyznania M płatności bezpośrednich za 2009 r. – JPO i UPO, nakładając dodatkowo sankcję finansową. Decyzja została doręczona stronie w dniu 16.02.2011 r. W terminie otwartym do wniesienia odwołania strona wniosła ( w piśmie nadanym na poczcie w dniu 2.03.2011 r. ) odwołanie od decyzji organu I instancji z 10.02.2011 r. wydanej w przedmiocie płatności ONW do działek rolnych za 2009 r., wnosząc o przyznanie je wnioskowanych płatności. W piśmie z dnia 10.03.2011 r. , nadanym na poczcie w dniu 22.03.2011 r. strona odniosła się do kwestii nieprawidłowości, do jakich doszło jej zdaniem przy wydawaniu powyższej decyzji organu I instancji dotyczącej odmowy przyznania stronie dopłat bezpośrednich za 2009 r. Postanowieniem z dnia 7.10.2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARIMR stwierdził na podstawie art. 134 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że pismo odwoławcze z dnia 2.03.2011 r. dotyczyło odrębnej decyzji wydanej w sprawie płatności ONW, a nie przedmiotowej decyzji I instancji z 10.02.2011 r. wydanej w zakresie płatności bezpośrednich za 2009 r. Strona dopiero w piśmie z dnia 10.03.2011 r. ( nadanego 22.03.2011 r. ) odniosła się do przedmiotowej decyzji organu I instancji , wobec czego należało uznać, iż nastąpiło to po upływie 14 dniowego terminu. W skardze na powyższe postanowienie strona podniosła, iż do wysłania odwołania dotyczącego kwestii płatności ONW doszło przez pomyłkę, dlatego wniesiono o uchylenie postanowienia oraz decyzji I instancji, które były dla strony skarżącej krzywdzące, szczególnie w zakresie nałożonych sankcji finansowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia 7.05.2012 r. pełnomocnik strony wskazał, iż nie zawiniła ona w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, gdyż jest ona chora psychicznie od dnia 26.05.2009 r., co uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie w życiu codziennym. Pełnomocnik wniósł przy tym o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia 24.04.2012 r. oraz z dwóch decyzji organu I instancji z 28.02.2012 r. przyznających stronie płatności za 2011 r. - załączonych do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, ale nie z powodów w niej podniesionych. Wskazać należy bowiem, iż zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna winna zawierać m. in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Chodzi przy tym o podpis własnoręczny, zarówno na oryginale decyzji doręczanym stronom, jak i na jej egzemplarzu przedkładanym do akt administracyjnych sprawy ( zob. m. in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 511-512 ). W aktach administracyjnych sprawy widnieje decyzja organu I instancji z dnia 10.02.2011 r. dotycząca odmowy przyznania stronie skarżącej dopłat JPO i UPO za 2009 r., która nie została w ogóle podpisana przez odpowiednio upoważnionego pracownika organu. W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do przyjęcia istnienia aktu administracyjnego organu I instancji, który wszedł skutecznie do obrotu prawnego i stanowił podstawę do wniesienia środka zaskarżenia w postaci odwołania. Mając do czynienia z aktami administracyjnymi z postępowania toczonego przed organem I instancji organ II instancji nie był władny do wydania postanowienia w trybie art. 134 kpa, gdyż nie było w ocenie Sądu podstaw do przyjęcia, iż w sprawie dotyczącej dopłat bezpośrednich za 2009 r. wydano skutecznie decyzję, od której przysługiwało stronie odwołanie. Z tego też powodu należało uznać, iż orzeczenie organu II instancji zostało wydane bez podstawy prawnej , wskazanej w treści art. 134 kpa. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził wydanie postanowienia II instancji z naruszeniem przepisów postępowania ( art. 134 kpa ) mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego należało orzec o jego uchyleniu na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O wstrzymaniu wykonania postanowienia oraz zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu orzeczono na podstawie art. 152 i art. 205 § 2 powyższej ustawy w zw. z §18 pkt 1 ppkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.