III SA/Po 972/13

Dnia 19 maja 2014 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 rok; postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca "A" Sp. z o.o., wraz ze skarga kasacyjną złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych – zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 625 zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podała, że prowadzi działalność gospodarczą polegająca na przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży przez uzyskanie niezbędnych decyzji, uzbrojenie terenu w infrastrukturę itp. Przychody Spółki pochodzą wyłącznie ze sprzedaży nieruchomości. Działalność ta w wyniku kryzysu uległa znacznemu ograniczeniu. Z przyczyn obiektywnych wydłużeniu uległ czas realizacji przedsięwzięć od zakupu do sprzedaży nieruchomości, co powoduje poważne trudności finansowe. W 2013 roku Spółka nie osiągnęła przychodów. Za ten rok Spółka odnotowała stratę w wysokości 328.296 zł. Zobowiązania Spółki wynoszą 1.300.000 zł. Kapitał zakładowy to 2.080.000 zł. Majątek Spółki stanowią nieruchomości położone w [...], [...] oraz [...]. Zgodnie z oświadczeniem Spółka posiada dwa rachunki bankowe, na których nie posiada żadnych środków finansowych (stan każdego z rachunków to 0 zł). Do wniosku załączone zostały: kserokopia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2013 (CIT-8) oraz wyciąg z jednego rachunku bankowego za okres od 02 stycznia do 31 stycznia 2014 roku, od 14 lutego do 28 lutego 2014 roku oraz od 03 marca do 20 marca 2014 roku. Wpływy na jeden rachunek bankowy Skarżącej w tym okresie wyniosły 28.145 zł. Wszystkie wpłaty pochodziły od podmiotu "B" Sp. z o.o. z siedzibą pod adresem ul. [...], [...]. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego Spółka wyjaśniła, że w okresie 2009-2011 roku od wspólnika spółki "C" otrzymała pożyczkę w łącznej kwocie 362.000 euro (1.501.286,40 zł). Środki wydatkowane zostały na koszty działalności skarżącej Spółki. Jednocześnie, według oświadczenia, koszty tej działalności w 2013 roku oraz na początku 2014 roku pokrywane były z ceny sprzedaży nieruchomość otrzymanej w grudniu 2012 roku (w załączonej fakturze VAT nie ujawniono nabywcy nieruchomości). Przyznanie prawa pomocy w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych zostało oparte na konstrukcji ograniczonego uznania - prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania - art. 246 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych okazał się nieuzasadniony z następujących powodów. Spółka została utworzona w 2009 roku i wyposażona przez wspólników w majątek o wartości 3.581.286,40 zł (kapitał zakładowy – 2.080.000 zł, pożyczka od wspólnika - 1.501.286,40 zł). Wysokość kapitału zakładowego (2.080.000 zł) oraz posiadany majątek (trzy nieruchomości) jednoznacznie wskazują, że obowiązek poniesienia kosztów sądowych w wysokości 625 zł nie ogranicza realizacji prawa do sądu. Pełnomocnikiem Skarżącej jest jej wspólnik. W okresie od stycznia do marca 2014 roku skarżąca Spółka otrzymała od podmiotu powiązanego środki finansowe w wysokości 28.145 zł. Przelewy zostały opisane jako rozliczenia. Wskazać jednak należy, że skład osobowy wspólników skarżącej Spółki oraz skład osobowy wspólników podmiotu "B" Sp. z o.o. (KRS [...]) stanowią te same osoby fizyczne i prawne. Złożony do akt sprawy odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie zawiera żadnych wpisów ujawniających zaległości skarżącej Spółki, nie wskazuje, aby toczyło się postępowanie upadłościowe, postępowanie układowe lub postępowanie naprawcze. Według oświadczenia skarżąca Spółka ponosiła straty w 2010, 2011 oraz 2013 roku. Pomimo tego Spółka nie została postawiona w stan likwidacji, a na czerwiec 2014 roku zaplanowano zgromadzenie wspólników, którego przedmiotem ma być, między innymi, kwestia dopłat wspólników do kapitału zakładowego. Nie zostały udokumentowane zapewnienia o wyczerpaniu środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomość dokonanej w grudniu 2012 roku (538.000 zł). Koszty działalności skarżącej Spółki za okres od 01 stycznia 2013 rok do 30 kwietnia 2014 roku wyniosły 341.035,13 zł. Tymczasem przychód ze sprzedaży nieruchomości bez podatku VAT wyniósł 437.398,37 zł. Skarżąca nie ujawniła nabywcy nieruchomości, jednak w wystawione fakturze widnieje zapis, że zapłata ceny ma nastąpić przelewem w terminie 7 dni. Stąd zasadnie można wnosić, że środki w wysokości ponad 28.000 zł otrzymane w 2014 roku od podmiotu "B" Sp. z o.o. pod tytułem "rozliczenia" stanowią dodatkowe źródło pozyskiwania środków finansowych na koszty działalności skarżącej Spółki. Pomimo braku sprzedaży nieruchomości oraz ponoszenia strat z działalności gospodarczej, skarżąca Spółka wydatkowała na koszty prowadzenia działalności gospodarczej w okresie ostatnich szesnastu miesięcy 341.035,13 zł (około 21.315 zł średniomiesięcznie). Jednocześnie z przekazanych dokumentów wynika, że przychód netto ze sprzedaży nieruchomości w grudniu 2012 roku oraz środki finansowe pozyskane od podmiotu "B" Sp. z o.o. w roku 2014 (465.543,37 zł) przewyższają udokumentowane koszty działalności skarżącej Spółki za okres od stycznia 2013 roku o kwotę 124.508,24 zł. Powyższe ustalenia uzasadniają stanowisko, że uwzględnienie żądania wniosku i zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych byłoby wyrażeniem aprobaty dla naruszania obowiązku równoważnego traktowania powinności finansowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.