III SA/Po 973/16
WyrokWSA w Poznaniu2016-10-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska, WSA Szymon Widłak (spr.), WSA Marek Sachajko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego oraz czy zasady zaokrąglania punktów premiujących mogą być interpretowane na korzyść wnioskodawcy, gdy regulamin konkursu określa precyzyjny próg procentowy?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji oceny wniosku o dofinansowanie ani do przyznawania dodatkowych punktów, a jego kontrola ogranicza się do badania zgodności z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności. W przypadku kryteriów premiujących, gdzie regulamin konkursu jasno określa próg procentowy (np. 15%), brak jest podstaw do zaokrąglania wyników na korzyść wnioskodawcy, jeśli nie osiągnął on wymaganego progu.Stan faktyczny
M. B. złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, mającego na celu aktywizację bezrobotnych i biernych zawodowo kobiet. Projekt uzyskał pozytywną ocenę merytoryczną, ale nie został zakwalifikowany do dofinansowania z powodu wyczerpania puli środków. Wnioskodawca wniósł protest, kwestionując ocenę niektórych kryteriów merytorycznych i premiujących, argumentując m.in. za zaokrąglaniem w górę wyników procentowych dla kryteriów premiujących (14,63% vs 15%). Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu, co doprowadziło do skargi do WSA.Rozstrzygnięcie
oddala skargęPełny tekst orzeczenia
Dnia 26 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Szymon Widłak (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys – Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] października 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi M. B. na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę
M. B. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w P. złożył wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014–2020, Osi Priorytetowej 6 "Rynek pracy", Działania 6.3 "Samozatrudnienie i przedsiębiorczość", Poddziałanie 6.3.1 "Samozatrudnienie i przedsiębiorczość".
We wniosku wnioskodawca wskazał, że przedmiotem projektu miałyby być działania aktywizacyjne skierowane do 12 bezrobotnych i 33 biernych zawodowo kobiet w wieku 30+, zamieszkałych w subregionie [...] na obszarach o najniższym stopniu rozwoju i pogarszających się perspektywach rozwojowych. Do projektu miałyby być kwalifikowane kobiety posiadające predyspozycje przedsiębiorcze i chcące założyć własną działalność gospodarczą. Uczestniczki projektu miałyby zostać objęte wsparciem w postaci szkoleń grupowych i doradztwa indywidualnego. W efekcie wsparcia 36 uczestniczek miałoby otrzymać dotację na rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej. Uczestniczki miałyby zostać zobowiązane do utrzymania działalności gospodarczych utworzonych w ramach projektu przez okres minimum 12 miesięcy. Ponadto 5 z nich miałoby utworzyć miejsca pracy w ramach nowo utworzonych działalnościach gospodarczych. Fakt prowadzenia działalności przez minimalny wymagany okres oraz sposób jej prowadzenia miałby być monitorowany i kontrolowany przez projektodawcę.
W harmonogramie realizacji projektu przewidziano następujące zadania:
1. analiza predyspozycji i koncepcji biznesowych
2. wsparcie szkoleniowo-doradcze
3. dotacje i monitoring
4. wsparcie pomostowe.
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Zarząd Województwa poinformował wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu. Jakkolwiek wniosek spółki został oceniony pozytywnie przez dwóch ekspertów (od każdego z nich uzyskał co najmniej 70% punktów bezwarunkowych w poszczególnych punktach oceny merytorycznej) i tym samym znalazł się na liście projektów ocenionych pozytywnie pod względem merytorycznym, to jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach konkursu. Organ wskazał, iż przedstawiony przez wnioskodawcę projekt otrzymał bezwarunkowo mniej punktów niż ostatni projekt, który wyczerpał pulę środków przewidzianych w ramach konkursu.
M. B. wniósł protest, który w orzeczeniu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nie został uwzględniony przez Komisję Odwoławczą.
W uzasadnieniu ww. orzeczenia, odnosząc się do argumentacji wnioskodawcy w zakresie kryteriów merytorycznych nr 1, 5, 8, oraz 9c i częściowo ją uwzględniając Komisja podwyższyła liczbę przyznanych punktów, w przypadku kryterium nr 9c spowodowało to osiągnięcie maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania. Nie podzielono natomiast poglądów protestu co do kryteriów 9a oraz premiujących: 1 i 2. Projekt nie otrzymał maksymalnej liczby punktów premiujących za te kryteria, gdyż zarówno w ramach Odnawialnych Źródeł Energii (OZE), jak i w ramach tzw. branży smart specialisation zostanie zatrudnionych 14,63% spośród wszystkich nowopowstałych miejsc pracy. Zdaniem organu, oceniający prawidłowo ocenili kryteria premiujące przyznając za nie po 10 punktów. Wnioskodawca nie osiągnie wyników dotyczących kryteriów premiujących na poziomie 15%.
W skardze M. B. zarzucił organowi administracyjnemu: naruszenie prawa materialnego: pkt. 3.5.2. regulaminu konkursu; pkt. 8.4. w zw. z pkt. 6.15. wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS na lata 2014-2020; pkt. 4.7.1. regulaminu konkursu; art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz rozdziału 4 pkt 1 wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020; art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 oraz art. 56 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Wskazując na te naruszenia spółka wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skarżący odnosząc się do stanowiska organu w zakresie kryteriów merytorycznych, za które nie przyznano maksymalnej liczby podjął merytoryczną polemikę z argumentacją organu, przedstawiając własną ocenę tych kryteriów, która w rezultacie winna skutkować wyższą – maksymalną – liczbą punktów przyznanych za każde z nich.
Ustosunkowując się natomiast do stanowiska organu odnośnie do kryteriów premiujących nr 1 i 2, skarżący podkreślił, że zgodnie z regulaminem konkursu w odniesieniu do ww. kryteriów nie nałożono wymogu spełnienia ich w całości, dopuszczając jednocześnie ich spełnienie częściowe. Nie ustalono przy tym zasad zaokrąglania. W rezultacie organ winien dokonać zaokrąglania "w górę". W trakcie rozprawy pełnomocnik strony oświadczył, że nie kwestionuje rozstrzygnięcia organu w zakresie kryterium nr 9c.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał na bezzasadność podniesionych w niej zarzutów i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Sąd nie stwierdził naruszeń prawa powodujących obowiązek uwzględnienia skargi.
Zgodnie art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.; dalej: "ustawa"), w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.).
Wyłącznym kryterium kontroli sądowoadministracyjnej jest zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Ocena projektów powinna być dokonywana z uwzględnieniem zasad: przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy). W wyniku rozpoznania skargi sąd może ją uwzględnić, jeśli ocena przeprowadzona została w sposób naruszający prawo (art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy). Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony przez ustawodawcę do weryfikacji merytorycznej oceny wniosku (projektu) dokonanej przez członków komisji (ekspertów) oraz przyznawania dodatkowych punktów.
W myśl art. 53 ust. 2 ustawy, negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której:
1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny;
2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.
W rozpoznawanej sprawie przedłożony przez skarżącego projekt otrzymał ocenę negatywną – w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy. Jakkolwiek bowiem projekt został oceniony pozytywnie przez dwóch ekspertów (od każdego z nich uzyskał co najmniej 70% punktów bezwarunkowych w poszczególnych punktach oceny merytorycznej) i tym samym znalazł się na liście projektów ocenionych pozytywnie pod względem merytorycznym, to jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach konkursu. Przedstawiony projekt otrzymał bezwarunkowo mniej punktów niż ostatni projekt, który wyczerpał pulę środków przewidzianych w ramach konkursu.
Spór pomiędzy stronami postępowania sądowego dotyczył merytorycznej oceny projektu przez Zarząd Województwa z punktu widzenia kryteriów ogólnych (merytorycznych punktowych) nr 1, 5, 8, 9a oraz kryteriów premiujących nr 1 i 2. Zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, w rezultacie podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
W ocenie Sądu prawnie nieskuteczne są argumenty strony skarżącej związane z oceną projektu według ogólnych kryteriów merytorycznych, za które przyznano kwestionowane w skardze ilości punktów. Jak wskazano wyżej kompetencje sądu administracyjnego nie obejmują możliwości orzekania co do żądania strony w zakresie analizy ilości przyznanych punktów. Przeprowadzona natomiast kontrola sądowa orzeczenia co do kryterium zgodności z prawem nie daje podstaw do podzielenia zarzutów skarżącego co do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego. Niespełnienie oczekiwań wnioskodawcy co do oceny projektu a w szczególności liczby punktów przyznanych za poszczególne kryteria nie wynika z błędnej wykładni przepisów. Ocena Instytucji Zarządzającej jest rezultatem ważenia i zestawienia argumentacji przedstawionej we wniosku i proteście z wiedzą i argumentacją powołanych w tym celu ekspertów w danej dziedzinie. W rezultacie – w świetle art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy – sądowa weryfikacja oceny projektu pod kątem przeprowadzenia jej z uwzględnieniem zasad: przejrzystości, rzetelności i bezstronności możliwa jest jedynie w przypadku naruszenia tych właśnie zasad, a nie w przypadku polemiki wartościującej argumenty wyrażone we wniosku o dofinansowanie.
Warto także zaznaczyć, że instytucja oceniająca nie ma obowiązków takich, jak organ administracyjny wydający decyzję administracyjną. Musi ona jedynie wskazać wynik oceny w poszczególnych kryteriach, a nie dokonywać szczegółowej oceny całego projektu. W badanej sprawie w informacji z dnia [...] lipca 2016 r. oraz w zaskarżonym orzeczeniu wskazano kryteria, według których dokonano oceny wraz z konkretnymi przyczynami, które zadecydowały o takiej, a nie innej ocenie. Zdaniem Sądu powyższy sposób dokonanej oceny kryteriów był zwięzły, przejrzysty i wystarczający, gdyż oceniający wskazali na konkretne zarzuty wobec przedłożonego projektu. Należy zwrócić uwagę, iż celem uzasadnienia oceny nie jest udzielanie wnioskodawcy wskazówek, w jaki sposób wniosek powinien być sporządzony, aby mógł otrzymać pozytywną ocenę w ramach danego kryterium, ale wykrycie i wskazanie wad projektu uniemożliwiających przyznanie maksymalnej punktacji w ramach poszczególnych kryteriów oceny. Takie wady projektu zostały wskazane w informacji z dnia [...] lipca 2016 r. oraz w zaskarżonym orzeczeniu.
W zakresie szczegółowych kryteriów premiujących nr 1 oraz nr 2 projekt nie otrzymał maksymalnej liczby punktów premiujących za wskazane kryteria, gdyż według projektu miało zostać zatrudnionych 14,63% spośród wszystkich nowopowstałych miejsc pracy. Tymczasem aby uzyskać maksymalny wynik punktowy skarżący musiałby osiągnąć wynik 15 %, co wynika z zapisu pkt. 4.7.1 Regulaminu konkursu. Zatem należy podzielić stanowisko organu, iż oceniający prawidłowo ocenili kryteria premiujące, przyznając za nie po 10 punktów. Wnioskodawca wykazał, że nie osiągnie wyników dotyczących kryteriów premiujących na poziomie 15% (tworzonych miejsc pracy). Żądanie skarżącego, aby dokonać zaokrąglenia matematycznego i uznać, że 14,63% jest tożsamy z określeniem zawartym w regulaminie "15% i więcej" jest niezrozumiałe. Nawet jeśliby przyjąć za skarżącym, że regulamin konkursu nie określa w sposób oczywisty ilości punktów przyznawanych w przedziale procentowym 14 - 15, to z całą pewnością zawarty w tym regulaminie przejrzysty warunek przyznania większej ilości punktów dopiero za przekroczenie 15 % nie został przez skarżącego spełniony. Tym samym należy stwierdzić, że organ nie naruszył prawa dokonując oceny wniosku o dofinansowanie według ww. kryteriów premiujących.
Organ administracyjny prawidłowo przyjął, iż nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącego wskazujące na inny oceniony wniosek, który otrzymał w podobnym przypadku więcej punktów w ramach kryteriów premiujących nr 1 i nr 2. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że zasady równego dostępu do pomocy nie można sprowadzać do kwestii wzajemnego porównywania ocen wniosków złożonych przez inne podmioty w ramach tego samego konkursu – z oceną wniosku złożonego przez skarżącą. Z przepisów ustawy wynika intencja ustawodawcy, aby każdy projekt był oceniany rzetelnie i bezstronnie (zob. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2016 r., sygn. akt II GSK 97/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie ramy kontroli sądu wyznacza skarga na konkretne, indywidualnie określone orzeczenie Zarządu Województwa. W tych ramach nie ma prawnych możliwości weryfikacji innych orzeczeń. Na marginesie należy zauważyć, że według oświadczenia Zarządu Województwa organ dostrzegł błąd zawarty w innej ocenie i wyeliminuje go na dalszym etapie konkursu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło