III SA/Po 978/14

Dnia 12 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2014 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę W dniu 13 grudnia 2013 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] skierował do Starosty [...] wniosek o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem J. O. Tego samego dnia skierowano również wniosek o skierowanie na badania psychologiczne. We wnioskach wskazano, że ww. w okresie od 4 marca 2013 r. do 17 listopada 2013 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchy drogowego. Pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. Starosta [...] poinformował J. O. o wszczęciu postępowania w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W okresie od 7 stycznia 2014 r. do 10 marca 2014 r. postępowanie zawieszono do czasu zajęcia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowiska w sprawie zgłoszonych przez kierującego zastrzeżeń. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Starosta [...] wydał decyzję o nr [...] o skierowaniu na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą wydania decyzji jest przekroczenie liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. J. O. złożył odwołanie, w którym podniósł, iż nie zgadza się z naliczeniem punktów karnych obliczonych przez Komendanta Wojewódzkiego, bowiem z zsumowania punktów wynika, że winno ich być 25, a nie 26, co winno skutkować uchyleniem decyzji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zakresem postępowania objęto jedynie sam fakt skierowania na badania, a nie zasadność czy też prawidłowość naliczania punktów karnych. Sam wniosek organu kontroli ruchu drogowego obliguje organ do wydania przedmiotowej decyzji o skierowaniu na badania. Skarżący skorzystał z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze ponownie zakwestionował ilość naliczonych punktów. W jego ocenie winno ich być 25, a nie 26, co w konsekwencji winno skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga jest niezasadna, gdyż akt ten nie tylko nie narusza prawa w sposób wskazany w skardze, ale prawa nie narusza w żaden inny sposób, który mógłby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej decyzji. Przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego poddaną kontroli sądowej decyzją było skierowania skarżącego na badania psychologiczne kierowców. Jak wynika z podstawy prawnej decyzji, skierowanie wydane zostało w oparciu o art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie nie są okoliczności związane z liczbą czy zasadnością naliczenia punktów karnych, ale zasadność skierowania na badania. W świetle art. 99 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy informacja uzyskana od Komendanta Wojewódzkiego Policji o przekroczeniu przez kierowcę liczby 24 punktów karnych jest dla organu orzekającego wiążąca. Organ wydający decyzję o skierowaniu na badania nie ma więc kompetencji do korygowania wpisów w ewidencji kierowców prowadzonych przez policję, a tym samym do oceny i weryfikacji poprawności przepisanej ilości punktów karnych. Stąd bez znaczenia dla niniejszego postępowania są twierdzenia strony, że prawidłowym było naliczenie wobec jednego z naruszeń liczby 16 zamiast 15 punktów karnych i w konsekwencji zsumowanie ich do 25, a nie 24. Ta kwestia winna być przedmiotem postępowania wyłącznie przed organem policji. Jak wyżej wspomniano – organ rozstrzygający w sprawie skierowania kierowcy na badania psychologiczne kierowców nie jest organem kontrolnym czy organem drugiej instancji w stosunku do Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie prowadzenia ewidencji kierowców i w konsekwencji do organów orzekających w tej sprawie nie należy sprawdzanie prawidłowości informacji sporządzonej przez Komendanta. Decyzja starosty w tym zakresie ma charakter związany, zobowiązujący go do wydania skierowania na skutek prawidłowego wniosku. Ratio legis art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami polega na stworzeniu mechanizmów minimalizujących zagrożenia w ruchu drogowym ze strony kierowców notorycznie naruszających przepisy ruchu drogowego. Reasumując uznać należy, że przyjęte w zaskarżonej decyzji ustalenia poprzedzone zostały zgodnym z prawem postępowaniem wyjaśniającym, są prawidłowe i wystarczające do podjęcia decyzji objętych niniejszym postępowaniem. Marginalnie stwierdzić należy, że również liczba 25 punktów karnych skutkowałaby wydaniem takiego rozstrzygnięcia. Nie ma też zastosowania w niniejszej sprawie art. 98 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami, który stanowi, że w przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1 punkty im odpowiadające sumuje się, bowiem przepis ten, zgodnie z treścią art. 139 cyt. ustawy, wchodzi w życie dopiero z dniem 4 stycznia 2016 roku. Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.