III SA/Po 98/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sz. PHU "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ Mirella Ławniczak T.M.d Skarżący A. Sz. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 05 stycznia 2009r. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym. W odpowiedzi na wezwanie sądu Skarżący uiścił wpis od skargi (k.13 i k.15). Następnie pismem z dnia 18 czerwca 2009 roku cofnął skargę (k.19). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 12 70 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika, że oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą. Odstąpienie od wskazanej zasady jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy zdaniem sądu cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, a zatem i skuteczne. Stąd, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ Mirella Ławniczak T.M.d