III SAB/Po 15/17

Sygn. [...] III SAB/Po 15/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 oddala skargę M. W. (dalej strona lub skarżący) pismem z dnia 17.08.2017r. wniósł do sądu administracyjnego za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez w/w organ w sprawie dotyczącej przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2014. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] maja 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej Biuro Powiatowe ARiMR) wpłynął wniosek o przyznanie płatności na rok 2014, w którym skarżący ubiegał się o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W przedmiotowym wniosku zadeklarowano do płatności ONW strefa nizinna I działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha. Następnie, w dniu [...] czerwca 2014r. skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w K. za pośrednictwem poczty, formularz zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2014. W dniu [...] czerwca 2014r. wystosowano do pełnomocnika strony informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Pismo doręczono w dniu [...] czerwca 2014 r. W międzyczasie pełnomocnik strony pismem z dnia [...] czerwca 2014r. zwrócił się z prośbą o wyznaczenie nowego maksymalnego kwalifikowanego obszaru PEG dla działek będących w posiadaniu skarżącego. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR z K. w dniu [...] lipca 2014 r. ponownie wystosował do strony działającej przez pełnomocnika informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. organ I instancji poinformował o aktualnej powierzchni ewidencyjno - gospodarczej (PEG) 22 działek ewidencyjnych. Do Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] października 2014 r. wpłynęło pismo zawierające anonimowe zawiadomienie o podejrzeniu wystąpienia nieprawidłowości w spółkach [...] oraz skarżącego, polegające na stworzeniu sztucznych warunków w przedmiotowych gospodarstwach w celu otrzymania dopłat bezpośrednich. Pismami z dnia [...] listopada 2014 r. i [...] listopada 2014 r. prowadzona była korespondencja w sprawie ww. zawiadomienia pomiędzy Biurem Powiatowym ARiMR w [...] i Biurem Powiatowym ARiMR w K.. W związku z zaistniałymi podejrzeniami gospodarstwo rolne skarżącego skierowano w dniu [...] listopada 2014 r. do kontroli na miejscu. Następnie, w dniu [...] listopada 2014 r. skarżący złożył pismo, w którym wycofał część wniosku o przyznanie płatności. Czynności kontrolne w gospodarstwie strony przeprowadzono w okresie [...] luty 2015 r. – [...] luty 2015 r. Z przeprowadzonej inspekcji terenowej został sporządzony raport z czynności kontrolnych nr [...]. [...] kwietnia 2015r. zostały złożone zastrzeżenia do raportu. Pismami z dnia [...] (t. III akt administracyjnych) zawiadamiano stronę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy na podstawie § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11.03.2009r. (Dz.U. z 2009r., poz. 329). W międzyczasie do organu wpływały pisma w dniach [...]. W dniu [...] lipca 2015 r. Kierownik BP ARiMR w K. wystosował wezwanie nr 0277- [...] do złożenia wyjaśnień w kwestii podejrzenia wystąpienia w przedmiotowej sprawie sztucznych warunków, wzywając skarżącego do złożenia szczegółowych wyjaśnień i dokumentów mogących mieć znaczenie dla zakończenia prowadzonego postępowania. Odpowiedź na powyższe wezwanie wraz z dokumentacją wpłynęła do siedziby organu w dniu [...] sierpnia 2015 r. Następnie ponownie zawiadomiono stronę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy pismami z dnia [...] r. na podstawie w/w § 5 ust. 6 rozporządzenia (t. III akt administracyjnych). W ramach prowadzonego postępowania organ skierował do strony postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w sprawie włączenia dowodu do sprawy dotyczące dopuszczenia poniżej wymienionych dokumentów, jako dowodów w sprawie, tj.: - Wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 [...] - Wniosek o wpis do ewidencji producentów [...] - Wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 [...] - Wniosek o wpis do ewidencji producentów [...] - Wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 [...] - Wniosek o wpis do ewidencji producentów [...] - Odpis aktu oskarżenia Prokuratury Okręgowej w Z. G. II Wydział Karny (sygnatura akt II K [...]) oraz dokumenty zgromadzone w toku przeprowadzonego postępowania prokuratorskiego i sądowego sygn.. akt II K [...], które były gromadzone w toku postępowania. Dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy organ poddał także analizie kwestie pełnomocnika, wspólników, adres siedziby/zameldowania, daty powstania spółek, okoliczność ich powstania, przesłane pisma, wnioski i wszelkie dokumenty dotyczące sprawy przesyłane przez stronę, powiązania osobowe, stan posiadania działek ewidencyjnych oraz ich położenie (sąsiedztwo). Po analizie ww. okoliczności w dniu [...] stycznia 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowanie na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Wnioskodawca skorzystał z prawa wniesienia odwołania, które wpłynęło do siedziby organu w dniu [...] lutego 2016 r. Odwołanie zostało przesłane zgodnie z kompetencjami do Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P.. W dniu [...] maja 2016 r. po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie organu odwoławczego sprawa wymagała dalszych wyjaśnień oraz doprecyzowania. Akta sprawy zostały zwrócone do organu I instancji w dniu [...] lipca 2016 r. Następnie pismami z dnia [...] sierpnia 2016 r. (t. III akt administracyjnych), [...] września 2016 r. (t. IV akt administracyjnych) poinformowano stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie. Pismami z dnia [...] r. organ wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w związku z koniecznością ustalenia rzeczywistego posiadacza gruntów wskazywanych we wniosku oraz wezwał stronę do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu w celu złożenia zeznań w sprawie. Dnia [...] grudnia 2016 r. pełnomocnik strony przesłał dokumenty w odpowiedzi na wezwanie z [...] listopada 2016 r. do złożenia wyjaśnień. W dalszej kolejności dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący stawił się w siedzibie organu i złożył zeznania na okoliczność ustalenia faktycznego posiadacza (użytkownika) gruntów rolnych objętych wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2014. W ramach prowadzonego postępowania organ pismami z dnia [...] r. zwracał się do strony o udzielenie wyjaśnień w sprawie. Ponadto w dniu [...] grudnia 2016r Kierownik Biura Powiatowego w K. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego w S. z wnioskiem o przesłuchanie świadka T. J. w ramach pomocy prawnej. Świadka przesłuchano w dniu [...] lutego 2017r. po uprzednich dwukrotnych wezwaniach w dniu [...].2017r. w Biurze Powiatowym ARiMR w P.. Protokół z przesłuchania tego świadka został przesłany do organu w dniu [...].02.2017r. W związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym wystąpienia sztucznych warunków w sprawie skarżącego oraz spółkach [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. w dniu [...] grudnia 2016 r. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z/s w K. z prośbą o przekazanie dokumentów, które mogłyby mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowych spraw. Dokumenty przesłano w dniu [...] W dniu [...] lutego 2017 r. skarżący przesłał dodatkowe dokumenty, do których przekazania zobowiązał się na przesłuchaniu w dniu [...] grudnia 2016 r. [...] marca 2017 r. skarżący złożył oświadczenie o zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i przewlekłe prowadzenie postępowania. W przedmiotowym piśmie zarzucił, że postępowanie prowadzone przez organ I instancji jest przewlekłe i nieudolne, a organ I instancji mimo bardzo długiego trwania postępowania, ani razu nie zawiadomił strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i nie wyznaczał nowego terminu załatwienia sprawy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. nr [...]/2017 Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Uzasadniając swoje stanowisko organ podkreślił charakter skomplikowania sprawy, obszerność dowodów i dokumentów jak i konieczność współpracy z innymi Biurami Powiatowymi ARiMR w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Dodał, że przekroczenie maksymalnego terminu załatwienia sprawy nie oznacza, ze organ dopuścił się bezczynności lub że postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Przekroczenie terminu załatwienia sprawy było w ocenie organu związane z postawą strony i z koniecznością weryfikacji czy w sprawie nie doszło do stworzenia sztucznych warunków w celu uzyskania płatności. Postanowienie to zostało doręczone stronie [...] lipca 2017r. Następnie, skarżący działając przez pełnomocnika w dniu [...].08.2017r. złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. W skardze zarzucono obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 35 i art. 36 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, 2. art. 12 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu, skutkującym niewnikliwym i powolnym postępowaniu i nie posługiwaniu się najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Skarżący wnosił o: zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku i wydania decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej ONW na rok 2014, w terminie dwóch tygodni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że postępowanie jest przewlekłe, jest prowadzone od 2014 r. i do dnia wniesienia skargi nie zostało ukończone. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. dopuścił się wielokrotnie naruszenia przepisów załatwiania spraw, i nie podejmował aktywnych czynności zmierzających do jej załatwienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że podtrzymuje stanowisko wyrażone w postanowieniu Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2017 r. Podał, że sprawa przedmiotowa, w której rozważania wymaga zarzut stworzenia sztucznych warunków jest skomplikowana i wymaga ustalenia więzi miedzy trzema spółkami i skarżącym a także zamierzonej koordynacji między tymi podmiotami. W przedmiotowej sprawie rozpatrywana jest skarga na bezczynność organu. Skarga na przewlekłość rozpatrywana jest pod syg.III SAB/Po [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 , dalej: p.p.s.a) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z obowiązującym od 1 czerwca 2017r. art. 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 7 kwietnia 2017r. (Dz.U. Dz.U.2017.935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, (..)stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Skarżący wyczerpał więc obligatoryjny tryb do wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Kierownika BP ARiMR w K. w sprawie dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie płatności ONW na 2014 rok, złożony [...] maja 2014r. Rozstrzygnięcia wymagało czy w dacie wniesienia skargi istniała zarzucona organowi bezczynność, a jeśli tak, to czy miała ona charakter rażący. (art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a.) Skarga na przewlekłość i bezczynność organu nie wykluczają się wzajemnie. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 3096/15 (dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), konstatacja, że pozostawanie przez organ administracji w bezczynności wyklucza przewlekłość, jest błędem, gdyż bezczynność może być wynikiem przewlekłości, stąd organ może być i przewlekły, i bezczynny. Bezczynność jest odróżniania od przewlekłości. Pojęcie "bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 8 i art. 149 p.p.s.a. sprowadza się obecnie do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a., lub w przepisach szczególnych, względnie przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. lub z przepisami szczególnym bez podejmowania żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. W tym ujęciu, dochowanie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy względnie aktów staranności przewidzianych art. 36 k.p.a. wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności ( zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26.10.2016 r., sygn.. akt III SAB/Po 9/16, orzeczenia. nsa.gov.pl/doc.).Bezczynność organu ma zatem miejsce wtedy, gdy organ nie podejmuje w prawnie nakazanym terminie żadnych czynności, lub po przeprowadzeniu postępowania nie kończy go wydaniem stosownego aktu czy podjęciem określonej czynności. Z kolei przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69–70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 238).Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, CBOSA). Przedmiotem niniejszego postępowania była zarzucana przez skarżącego organowi bezczynność. Merytorycznie rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd wziął pod uwagę, że naczelna zasada postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 12 k.p.a., stanowi, że organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 (§ 4). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). W rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Zgodnie z § 5 ust. 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.2009.40.329) Płatność ONW jest wypłacana w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW. Zgodnie z § 5 ust. 6 tego rozporządzenia Kierownik biura powiatowego Agencji zawiadamia rolnika o przyczynach niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności ONW do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Zgodnie z tymi przepisami decyzja w sprawie winna zapaść do dnia 1 marca 2015r. a w przypadku uzasadnionego przekroczenia terminu organ winien zawiadamiać o tym wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie w dacie złożenia skargi na bezczynność decyzja nie została wydana we wskazanym wyżej terminie. Organ nie dopuścił się jednak bezczynności, gdyż poczynając od pisma z [...] lutego 2015r. do pisma z [...].12.2015r. co miesiąc zawiadamiał skarżącego o przedłużeniu terminu z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i wskazywał nowy termin jej załatwienia, zgodnie z § 5 ust. 6 wskazanego wyżej rozporządzenia. W tym czasie dokonywał czynności związanych z gromadzeniem materiału w sprawie i ich analizy. Po złożeniu wniosku pojawił się bowiem zarzut stworzenia sztucznych warunków, co skomplikowało wydanie rozstrzygnięcia. Wymagało bowiem przeprowadzenia nie tylko kontroli, co do raportu z której strona złożyła zastrzeżenia ale wymagało zbierania dowodów pod kątem ustalenia czy w istocie do stworzenia zarzucanych sztucznych warunków doszło. Decyzję w sprawie organ wydał w dniu [...]01.2016r. Decyzja ta została uchylona przez organ II instancji, co przewiduje art. 138 § 2 k.p.a. i nie może być uznane za bezczynność organu. W swojej decyzji organ II instancji wskazał, że sprawa wymaga wyjaśnień oraz doprecyzowania w wielu kwestiach, m.in. w zakresie ustalenia powiązań ekonomicznych z gospodarstwami należącymi do innych podmiotów.. Po zwrocie akt organ I instancji pismami z dnia [...]. zawiadamiał Skarżącego o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy i w tym czasie dokonywał analizy i gromadzenia materiału w sprawie. Później po wyznaczonym do dnia [...].10.2016r. terminie na załatwienie sprawy nie zawiadamiał strony o przedłużeniu terminu ale z analizy załączonych akt wynika, że nie pozostawał bezczynny. Uchybienie związane z brakiem zawiadomienia o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy nie miało wpływu na uznanie, że w dalszym toku postępowania organ I instancji nie podejmował żadnych istotnych z punktu widzenia sprawy czynności, a tym samym, że pozostawał bezczynny. Jak wynika z akt administracyjnych w tym okresie wzywał Skarżącego do złożenia dokumentów i wyjaśnień. Skarżący przesłuchany w dniu [...].2016r. dokumenty złożyły dopiero [...].02.2017r. Organ przesłuchał też zawnioskowanego świadka, które to przesłuchanie z uwagi na zmianę adresu i nie odbieranie wezwań możliwe było dopiero w dniu [...].02.2017r. Kolejne dokumenty z innego biura ARiMR i prokuratury wpływały do organu w marcu, kwietniu i lipcu 2017r. Po zgromadzeniu tych dowodów organ analizował nie tylko dokumenty Skarżącego ale również dokumenty innych osób, które znalazły się w najbliższym otoczeniu i tym samym jak same zeznały (co wskazał organ) zostały wykorzystane do całego procederu przez Skarżącego. Analizie podlegał zarzut stworzenia sztucznych warunków w trzech spółkach ( [...]) i w sprawie skarżącego, który w przypadku potwierdzenia skutkuje odmową przyznania płatności. Zarzut ten wymaga każdorazowej analizy konkretnego przypadku i szczegółowych ustaleń w zakresie powiązań ekonomicznych, personalnych między podmiotami jak i w zakresie elementu subiektywnego stworzenia sztucznych warunków. Ciężar wykazania tych okoliczności ciąży na organie, który ma obowiązek gromadzenia materiału dowodowego i uzasadnienia decyzji. Przy skomplikowanym charakterze tego typu spraw nie można oczekiwać od organu, by precyzyjnie planował postępowanie, każdy bowiem nowy dowód wymaga analizy i rozważenia, czy nie pojawiły się kolejne okoliczności wymagające ustalenia. W przedmiotowej sprawie organ nie tylko samodzielnie gromadził dowody ale również zwracał się do innych organów, w tym BP ARiMR w N. S. , Prokuratury Okręgowej w Z. G. o nadesłanie dokumentacji, co nie tylko wymagało czasu ale też powodowało, że po analizie tych dokumentów pojawiała się potrzeba dalszych wyjaśnień. W dniu [...].06.2017r. Skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w związku z czym akta sprawy z zażaleniem zostały przesłane do organu II instancji. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie można uznać, że przekroczenie terminu do załatwienia sprawy (po zaprzestaniu przez organ zawiadamiania strony o przedłużeniu terminu, tj. po [...].10.2016r.) nastąpiło z uwagi na to, że organ nie podejmował żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Przekroczenie terminu przed tą datą, o czym organ zawiadamiał skarżącego wyznaczając kolejny termin rozpoznania sprawy również nie nastąpiło przy braku podjęcia przez organ istotnych dla rozpoznania sprawy czynności. W sytuacji gdy pojawił się zarzut stworzenia sztucznych warunków do rozpoznania wniosku o przyznanie płatności ONW nie wystarczała formalna analiza wniosku skarżącego, konieczne było przeanalizowanie szeregu dokumentów, w tym dotyczących trzech spółek i innych osób, których zeznania wpływały do organu w różnym czasie. Nadto sam skarżący, który był obowiązany złożyć wniosek zgodnie ze stanem faktycznym w toku postępowania niezwłocznie nie dostarczał organowi wymaganych dokumentów. Organowi, mimo relatywnie długiego czasu od terminu wyznaczonego do załatwienia przedmiotowej sprawy nie można więc zarzucić bezczynności w prowadzeniu niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa