III SAB/Po 17/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. Zasądzić od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego kwotę 340,00 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ W. Długaszewska R. G. wniósł za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. skargę na bezczynność tego organu w sprawie administracyjnej wszczętej z wniosku złożonego w dniu 13 marca 2007 r. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt (znak sprawy [...]). W dniu 05 sierpnia 2009 r. organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej powyższego wniosku wydał decyzję nr [...] odmawiającą przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych (k. 97-107 - akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- oznaczonej dalej jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Natomiast zgodnie z treścią art. 161 § 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe - pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania decyzji przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Instytucja skargi na bezczynność organu administracyjnego ma na celu doprowadzenie do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, a jej uwzględnienie polega na zobowiązaniu organu do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. W rozpatrywanej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR po wniesieniu przez Skarżącego skargi na bezczynność tego organu wydał decyzję. Tym samym nastąpił skutek stanowiący istotę żądania skargi na bezczynność organu, gdyż uwzględnienie skargi w tym przypadku mogło doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie. Rozpoznanie skargi w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Zatem wobec rozstrzygnięcia sprawy przed merytorycznym rozpoznaniem skargi przez sąd, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z orzecznictwem w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu wyda on odpowiedni akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, lex nr 463487). Mając powyższe na względzie, postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na zwrot kosztów postępowania złożyła się część prawidłowo uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł, oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 240,00 zł obliczone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz.1349 ze zm.). Wobec czego orzeczono jak w pkt 2 sentencji zgodnie z art. 209 p.p.s.a. /-/ W. Długaszewska