III SAB/Po 172/26

WyrokWSA w Poznaniu2026-06-24

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska, Monika Świerczak, Wojciech Rowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy, stwierdził bezczynność organu, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa, a skargę oddalił w pozostałym zakresie, zasądzając jednocześnie koszty postępowania na rzecz skarżącego.
Stan faktyczny
Skarżący K. S. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wniosek o udzielenie zezwolenia został złożony w dniu 20 marca 2025 r. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Wojewody do załatwienia sprawy z wniosku K. S. z dnia 20 marca 2025 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie opisanej w pkt 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego K. S. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Wojewody do załatwienia sprawy z wniosku K. S. z dnia 20 marca 2025 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie opisanej w pkt 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego K. S. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło