III SAB/Po 2/12

Dnia 19 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2007 r., po wznowieniu postępowania postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. D wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2007 r. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2012 r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wyczerpała administracyjny tok instancji. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., prawo do ochrony sądowej zostało uzależnione od wyczerpania środków kontroli aktów administracyjnych, bez względu na to, czy pozwalają one na merytoryczne rozpoznanie sprawy, czy jedynie służą badaniu legalności takich aktów. W świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pojęcie "wyczerpania środków zaskarżenia" definiuje § 2 cytowanego artykułu, stanowiąc, że należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z uwagi na niewykonanie wezwania Sądu do wykazania, że Spółka przed wniesieniem skargi wyczerpała administracyjny tok instancji, stwierdzić należy, że złożona przez skarżącą skarga była przedwczesna, w konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.