III SAB/Po 6/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Sebastian Michalski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. M. N., pismem z dnia 7 sierpnia 2025 roku, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego na bezczynność oraz przewlekłość prowadzenia postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zażądał: - zobowiązania organu do zgodnego z przepisami prawa zakończenia postępowania, w tym udostępnienia żądanej nieprzetworzonej informacji publicznej, - stwierdzenia, że organ intencjonalnie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, - stwierdzenia, że kierunkowa bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., - przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., - zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania przez sądem administracyjnym oraz kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że dnia 6 sierpnia 2025 roku członkowie komisji przetargowej powołanej przez Burmistrza Miasta i Gminy poinformowali skarżącego, że pracownik organu M. M. jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej oraz niezwłocznie jej udzieli. Skarżącemu polecono, aby udał się do pracownika organu M. M.. Żądanej informacji jednak nie udzielono skarżącemu powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów i rokowań na zbycie nieruchomości. Burmistrz Miasta i Gminy zażądał oddalenia skargi "w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej o ilości wadiów wpłaconych w nieprzeprowadzonym na moment złożenia wniosku przetargu nieograniczonego na dzierżawę nieruchomości gminnych". W uzasadnieniu zgłoszonego żądania organ wyjaśnił, że w dniu 6 sierpnia 2025 roku około godz. 11.00, po przeprowadzeniu jednego z przetargów ustnych na dzierżawę nieruchomości gminnych, w którym skarżący brał udział, skarżący złożył wniosek o udostępnienie mu informacji o ilości wadiów, które wpłynęły w związku z innym przetargiem ustnym na dzierżawę nieruchomości komunalnych, którego termin wyznaczony był na ten sam dzień, jednak kilka godzin później (tj. 6 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00). Skarżący domagał się udzielenia mu informacji niezwłocznie. Informacja nie została skarżącemu udostępniona przed rozpoczęciem przetargu. Natomiast została ona udostępniona zarówno skarżącemu, jak i pozostałym uczestnikom, po rozpoczęciu przetargu, co znajduje odzwierciedlenie w protokole przetargu. Organ wyjaśnił, że informacja o ilości wpłaconych wadiów w przetargu ustnym na dzierżawę nieruchomości gminnych nie ma charakteru informacji publicznej co najmniej do czasu rozpoczęcia przetargu co wynika z § 4 ust. 5, § 12 i § 14 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów i rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z 2021 r, poz. 2213 ze zm.). Udostępnienie informacji o wadiach wniesionych przed upływem wskazanego terminu mogłoby wpłynąć na zachowanie pozostałych potencjalnych uczestników przetargu. Skarżący uzyskał informację w najkrótszym możliwym terminie. W piśmie z dnia 19 listopada 2025 roku (k. 67-74 akt sądowych) skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest wniosek o udostępnienie informacji publicznej odnośnie przetargu z dnia 7 sierpnia 2025 roku, a nie jak twierdzi organ, informacja dotycząca przetargu z dnia 6 sierpnia 2025 roku. Skarżący podkreślił, że nieprawdą jest, iż wnioskodawca uzyskał żądaną informację w najkrótszym możliwym terminie. Skarżący nie uczestniczył w przetargu w dniu 7 sierpnia 2025 roku. Do dnia sporządzenia niniejszego pisma procesowego skarżący nie otrzymał żądanej informacji, nie otrzymał pisma oznaczonego jako karta nr 4 akt administracyjnych, które dotyczy przetargu z dnia 7 sierpnia 2025 roku. Wnioskodawca zaznaczył, że wskazał dwie formy udostępnienia żądanej informacji publicznej, ustnie lub fizycznie na adres korespondencyjny. Tymczasem organ legitymuje się rzekomą i bliżej nieokreśloną odpowiedzią elektroniczną (k. 4 akt administracyjnych). Skarżący podniósł ponadto, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów i rokowań na zbycie nieruchomości nie mogły stanowić podstawy do odmowy lub wstrzymania się z udostępnieniem żądanej informacji publicznej. Wskazane rozporządzenie nie jest aktem prawnym wydanym w oparciu o delegację ustawową dotyczącą kształtowania formy i czasu udostępnienia informacji publicznej. Przepisy tego aktu prawnego nie wysławiają żadnych przeszkód do udzielenia informacji o ilości wpłaconych wadiów. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, który na co dzień rozdysponowuję mienie publiczne w drodze przetargów, nie tylko nie zataja informacji o ilości wpłaconych wadiów, ale przed rozpoczęciem przetargów oraz licytacji ogłasza publicznie listy nie tylko o samej ilości wadiów, ale również dane osób, które wadium wpłaciły. Zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia skarżony organ najpóźniej w dniu 4 sierpnia 2025 roku był już w posiadaniu informacji ile oraz kto wpłacił wadium na sporny przetarg. Nie istniały jakiekolwiek ograniczenia czasowe lub organizacyjne, które uniemożliwiałyby pracownikom organu udostępnienie tej skrajnie prostej, stanowiącej jedno słowo, informacji publicznej. Podsumowując skarżący wskazał, że organ był w posiadaniu prostej informacji publicznej, co aktualizowało uprawnienie skarżącego do wydania mu tejże informacji ustnie bez jakiejkolwiek zwłoki i obstrukcji. Informacja prosta, która znajduje się już w posiadaniu organu i nie wymaga specjalnego tworzenia ani analizy powinna zostać udostępniona niezwłocznie. Skarżący podkreślił, że błędną jest praktyka, w której organy publiczne, mając dostęp do gotowej informacji, odkładają jej udostępnienie na rzekomo "ustawowe" 14 dni, gdy powinny działać od razu. Obowiązek niezwłocznego udostępnienia informacji publicznej istnieje także wówczas, gdy wniosek został złożony na piśmie. W piśmie z dnia 3 grudnia 2025 roku (k. 92 akt sądowych) Burmistrz Miasta i Gminy wskazał, że skarżący w dniu 6 sierpnia 2025 roku złożył dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Oba wnioski zostały złożone ustnie i na okoliczność przyjęcia każdego z wniosków sporządzony został osobny protokół. Pierwszy z wniosków złożony/przyjęty został w Referacie Gospodarczym Urzędu Miasta i Gminy [...] o godzinie 11.25 i dotyczył ilości wadiów na przetarg wyznaczony na dzień 6 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00, którego przedmiot stanowiła nieruchomość obejmująca działkę nr [...] położoną w M. . Protokół z przyjęcia wniosku sporządziła J. K.. Drugi wniosek dotyczył przetargu, którego termin wyznaczony był na dzień 7 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00 i dotyczył nieruchomości obejmującej działkę nr [...] położoną w M. . Protokół z przyjęcia ustnego wniosku sporządziła B. C.. W ocenie Burmistrza Miasta i Gminy skarga dotyczy wniosku o udostępnienie informacji publicznej o przetargu wyznaczonym na dzień 6 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00, a nie przetargu z dnia 7 sierpnia 2025 roku. Organ wyjaśnił, że skarżący uczestniczył w przetargu wyznaczonym na dzień 6 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00, co dokumentuje protokół z tego przetargu wraz z listą obecności. Z treści protokołu wynika także, że uczestnicy przetargu zostali poinformowani o ilości wpłaconych wadiów. Skarżący nie uczestniczył w przetargu wyznaczonym na dzień 7 sierpnia 2025 roku. Informacja, której dotyczył drugi z wniosków, została przekazana skarżącemu w formie elektronicznej na skrzynkę e-PUAP (pismo z dnia 20 sierpnia 2025 roku), co potwierdza urzędowe poświadczenie doręczenia. Organ wyjaśnił, że w treści żadnego z wniosków skarżący nie określił formy udostępnienia informacji publicznej, wobec czego informacja dotycząca drugiego z wniosków została przekazana za pośrednictwem platformy e-PUAP, przez którą skarżący najczęściej zwraca się w różnych sprawach do Urzędu Miasta i Gminy [...]. W piśmie z dnia 19 listopada 2025 roku (k. 110-114 akt sądowych) skarżący wskazał, że we wniosku dotyczącym przetargu z dnia 7 sierpnia 2025 roku jednoznacznie zaznaczył, iż żąda udostępnienia informacji w formie ustnej, zaś fakultatywnie wskazał adres dla doręczeń, tj. adres zamieszkania. W ocenie skarżącego oświadczenie organu o przesłaniu odpowiedzi na drugi z wniosku na e-PUAP należy rozpoznawać jako przyznanie się organu do umyślnego pogwałcenia art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także art. 147 ust. 3 ustawy o doręczeniach elektronicznych. Skarżący zaznaczył, że poza bezpodstawnymi twierdzeniami pracowników skarżonego organu, iż akt wykonawczy o randze rozporządzenia uchyla gwarancje z ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskodawca nie otrzymał jakiejkolwiek odpowiedzi w sprawie spornego wniosku. Na załączonym urzędowym poświadczeniu doręczenia widnieje informacja "Brak daty odbioru", co podważa wiarygodność dokumentu przedłożonego przez organ. Nawet gdyby organ rzeczywiście udostępnił żądaną informację publiczną na e-PUAP, to Burmistrz Miasta i Gminy rażąco pogwałcił art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także art. 147 ust. 3 ustawy o doręczeniach elektronicznych. W sprawach dotyczących informacji publicznej podstawowym terminem załatwienia sprawy jest termin "niezwłocznie", a nie jak błędnie wskazują organy termin 14-dniowy. Postulat niezwłocznego udostępnienia informacji publicznej winien być realizowany w stosunku do takiej informacji, która pod względem formy i treści wiernie odpowiada żądaniu podmiotu zainteresowanego jej uzyskaniem. W ocenie skarżącego organ bezspornie dopuścił się kierunkowego naruszenia art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1, 14 ust. 1-2 u.d.i.p. oraz art. 147 ust. 3 ustawy o doręczeniach elektronicznych. W ocenie skarżącego bezczynność lub przewlekłość mają charakter rażący, gdyż sprawa powinna zostać załatwiona niezwłocznie, a trwa już blisko pół roku. Rażący charakter naruszenia prawa potwierdza również ciągłe zmienianie argumentacji przez skarżony organ. Na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 roku strony podtrzymały stanowiska zaprezentowane w skardze oraz w odpowiedzi na skargę, a także w pismach procesowych składanych w toku postępowania sądowego. Skarżący ponownie zaznaczył, że podał do protokołu przyjęcia wniosku adres do korespondencji, a brak przesłania odpowiedzi na ten adres stanowi o bezczynności, a jeśli organ miał jakieś wątpliwości co do formy podanej we wniosku, to powinien wezwać wnioskodawcę do wyjaśnienia tych wątpliwości. Pełnomocnik organu, po okazaniu akt sprawy, w tym protokołu z przyjęcia wniosku załączonego do skargi (k. 20 akt sądowych), podtrzymał stanowisko, że przedmiotem skargi jest wniosek dotyczący przetargu z dnia 6 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267). Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji obejmuje także brak efektywnych działań administracji w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024, poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a."). Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Ponadto sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga okazała się nieuzasadniona. Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (art. 10 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). W świetle zaś art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W ocenie Sądu przedmiotem skargi jest żądanie udostępnienia informacji publicznej o ilości wpłaconych wadiów na nieograniczony przetarg publiczny na dzierżawę nieruchomości rolnej położonej w obrębie geodezyjnym M. działka o numerze ewidencyjnym [...], który to przetarg wyznaczono na dzień 7 sierpnia 2025 roku na godzinę 14.00. Przyjęcie takiego ustalenia wymusza treść załączonego do skargi protokołu sporządzonego przez inspektor ds. organizacyjnych B. C., protokół dotyczy przetargu wyznaczonego na dzień 7 sierpnia 2025 roku. Skoro do skargi złączony został wskazany powyżej protokół, to za całkowicie chybione i bezpodstawne uznać należało twierdzenia organu, iż skarga dotyczy wniosku z dnia 6 sierpnia 2025 roku o udostępnienie informacji publicznej na temat ilości wpłaconych wadiów na przetarg ustny nieograniczony dotyczący działki nr [...] położonej w M. , który zaplanowano na dzień 6 sierpnia 2025 roku na godziną 14.00. Ten protokół sporządziła podinspektor ds. gospodarki gruntami i lokalami J. K.. Sąd nie ujawniał podstaw do kwestionowana zgodnego stanowiska stron postępowania, że informacja o ilości wpłaconych wadiów na nieograniczony przetarg publiczny na dzierżawę gminnej nieruchomości rolnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a Burmistrz Miasta i Gminy jest organem władzy publicznej obowiązanym do udzielania informacji publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania lub bezczynność organu sąd administracyjny zobowiązany jest ustalić rzeczywistą postać opieszałości organu administracji w załatwieniu sprawy, bez względu na to, jak zostały sformułowane żądania skargi. Przy czym bezczynność i przewlekłość są pojęciami rozłącznymi, co oznacza, że w tej samej sprawnie nie może występować zarówno bezczynność, jak i przewlekłość (wyrok NSA z 7.09.2022 r., II OSK 871/22, LEX nr 3420881). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 05 lipca 2012 r. o sygn. akt II OSK 1031/12 (CBOSA), zgodnie z którym, dochowanie przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, względnie jego sukcesywne przedłużanie z zachowaniem aktów staranności wskazanych w art. 36 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności. O przewlekłym prowadzeniu postępowania w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. można mówić zaś wówczas, gdy jeszcze nie upłynął termin do wydania decyzji określony według przepisów wskazanych w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., a organ przy dołożeniu należytej staranności mógłby sprawę załatwić przed upływem tych terminów (postanowienie NSA z 4.12.2019 r., II OSK 2317/19, LEX nr 2785840). Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez tę ustawę terminie. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej można wskazać w zasadzie trzy rodzaje terminów udostępniania informacji publicznej: udostępnienie informacji publicznej niezwłocznie, udostępnienie bez zbędnej zwłoki, ale w terminie nie dłuższym niż 14 dni oraz udostępnienie informacji w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, art. 13) Uwzględniając stan prawny i okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy Sąd nie znalazł podstaw dla przyjęcia stanowiska o zasadności zarzutu opieszałości w załatwieniu wniosku na gruncie art. 10 ust. 2 u.d.i.p. Z treści przepisu art. 10 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że można wywieść, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej może mieć formę pisemną, ewentualnie ustną. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Ustne wyrażenie woli udostępnienia informacji jest zatem prawnie skuteczne pod warunkiem możności niezwłocznego udostępnienia informacji publicznej przez podmiot zobowiązany. W przeciwnym razie, podmiot zobowiązany powinien poinformować o konieczności złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej na piśmie (M. Wilbrandt-Gotowicz [w:] Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, red. A. Piskorz-Ryń, M. Sakowska-Baryła, LEX/el. 2025, art. 10). Przyjmuje się, że z przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej nie wynika obowiązek ujawnienia informacji na każde żądanie osoby zainteresowanej, lecz konieczność rozpatrzenia wniosku na podstawie ustawowych przesłanek. Złożenie indywidualnego wniosku przez osobę wykonującą prawo do informacji nie nakłada na podmiot zobowiązany obowiązku automatycznego udostępnienia informacji, gdyż w pierwszej kolejności organ powinien stwierdzić, czy przepisy komentowanej ustawy znajdują zastosowanie w danej sytuacji, a następnie, w przypadku pozytywnej odpowiedzi, powinien ocenić, czy nie zachodzą przesłanki ograniczające dostępność informacji (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, art. 10). W konsekwencji przyjmować należy, że przepis art. 10 ust. 2 u.d.i.p. określa możliwość udostępniania informacji w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku w sposób niezwłoczny (M. Wilbrandt-Gotowicz [w:] Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, red. A. Piskorz-Ryń, M. Sakowska-Baryła, LEX/el. 2025, art. 13). Z okoliczność kontrolowanej sprawy wynika, że organ nie skorzystał z opisanej powyżej możności niezwłocznego ustnego udostępnienia żądanej informacji publicznej, co usprawiedliwił toczącym się postępowaniem przetargowym oraz odmiennymi zasadami i trybem dostępu do żądanej informacji wynikającymi z przepisów § 4 ust. 5, § 12 i § 14 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów i rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z 2021 r., poz. 2213 ze zm.) w związku art. 1 ust. 2 u.d.i.p. W ocenie Sądu takie stanowisko organu uznać należało za wystarczające dla przyjęcia stanowiska, iż wzorzec oceny legalności w odniesieniu do terminowości załatwienia spornego wniosku stanowi przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p., który określa termin udostępnienia informacji publicznych na wniosek, które nie mogą być udostępnione niezwłocznie. Do protokołu przyjęcia wniosku o udostępnienie informacji o ilości wadiów wpłaconych na przetarg z dnia 7 sierpnia 2025 roku podany został tylko jeden sposób udostępnienia żądanej informacji publicznej, tj. "udostępnienie w/w informacji publicznej bez zbędnej zwłoki ustnie dnia 6 sierpnia 2025 roku". W ocenie Sądu nie pozostaje do końca jasne czy tak sformułowane żądanie zachowało aktualność z upływem dnia 6 sierpnia 2025 roku. Takie żądanie wniosku skarżący umotywował tym, że komisja przetargowa jeszcze przed sporządzeniem protokołu z przyjęcia wniosku potwierdziła, iż pracownik organu M. M. jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej. Dostrzegać jednak należy, że w świetle treści art. 10 ust. 2 u.d.i.p. objęta żądaniem wniosku informacja "może być niezwłocznie udostępniona". W konsekwencji przyjmować należy, że to ocena organu rozstrzyga o tym czy dana informacja mogła być udostępniona niezwłocznie. Odmienna ocena wnioskodawcy w tym zakresie nie może przesądzać o zaistnieniu stanu niezgodności z prawem, czyli stanu opieszałości w załatwieniu wniosku. Organ nie stwierdził podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, czy też wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Załatwił wniosek pismem z dnia 20 sierpnia 2025 roku. Brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że podane w nagłówku protokołu imię, nazwisko i adres zamieszkania wnioskodawcy stanowi o zgłoszeniu dodatkowego sposobu przekazania żądanej informacji publicznej. W ocenie Sądu powyższe dowodzi jedynie tego, że osoba sporządzająca protokół z przyjęcia wniosku o udostępnienie informacji publicznej miała na uwadze treść art. 68 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), z którego wynika, iż "Protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby". Organ nie skorzystał z możności określonej w art. 10 ust. 2 u.d.i.p. Natomiast skarżący nie brał udziału w przetargu na dzierżawę nieruchomości rolnej obejmującej działkę o numerze ewidencyjnym [...] położonej w obrębie geodezyjnym M. . W tym stanie rzeczy, bez prowadzenia dodatkowej korespondencji z wnioskodawcą, organ wykorzystał do przekazania żądanej informacji publicznej sposób, który skarżący preferował w kontaktach z Urzędem Miasta i Gminy [...], tj. platformę e-PUAP. Taki sposób przesyłania korespondencji skarżący wykorzystuje także do kontaktów z sądem administracyjnym. Z włączonego do akt administracyjnych dokumentu Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika że żądana informacja publiczna została udostępniona skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2025 roku, a więc z zachowaniem ustawowego maksymalnego terminu na załatwienie spornego wniosku. Z treści włączonego do akt administracyjnych pisma z dnia 20 sierpnia 2025 roku wynika natomiast, że skarżącemu udzielono żądanej informacji, na sporny przetarg wpłacono 4 wadia. Sąd nie podziela zapatrywania, że o zaistnieniu stanu bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy świadczy to, iż informacja publiczna została przekazana skarżącemu z naruszeniem art. 147 ust. 3 ustawa z dnia 18 listopada 2020 roku o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 3), bo skarżący nie wystąpił do organu o doręczenie korespondencji na skrzynkę e-PUAP. Udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej to zespół określonych czynności materialno-technicznych, czyli forma tzw. faktycznego działania. Nie jest to postępowanie administracyjne regulowane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, art. 14). W konsekwencji dla przyjęcia oceny o zrealizowaniu obowiązku udostępnienia informacji publicznej nie jest konieczne, aby organ korzystał z sytemu e-Doręczeń, czy tradycyjnej przesyłki rejestrowej, jako sposobów właściwych dla doręczania korespondencji urzędowej w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Okoliczność, że skarżący nie podejmuje przekazanej mu w opisany powyżej sposób informacji/korespondencji nie stanowi o bezczynności organu. Dostrzegać należy, że alternatywą dla takiego sposobu działania było przesłanie skarżącemu zawiadomienia, że żądaną informację może on odebrać w siedzibie organu. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.