III SAB/Po 7/06

PostanowienieWSA w Poznaniu2006-07-06

Skład orzekający: Marzenna Kosewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała obligatoryjnego trybu zażalenia do organu wyższej instancji, przewidzianego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niewyczerpanie tego trybu stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
M. K. powiadomił Urząd Miasta i Gminy w P. o wycince drzew bez zezwolenia i zwrócił się o przeprowadzenie wizji. Po otrzymaniu informacji o wszczęciu postępowania administracyjnego i złożeniu wniosku o postępowanie wyjaśniające, M. K. nie został dopuszczony do akt sprawy i zarzucił naruszenie przepisów kpa, w tym terminu załatwienia sprawy. Organ administracji poinformował go, że nie jest stroną postępowania. Po wydaniu decyzji umarzających postępowania w sprawie nielegalnej wycinki, M. K. wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając pominięcie go jako strony i brak nadania dalszego biegu jego pismom. Organ administracji podniósł, że skarga powinna być rozpatrywana przez Radę Gminy, a nie sąd administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2006 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Urzędu Miasta i Gminy w P. w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę /-/M. Kosewska W dniu [...] 2005r. zgłosił się do Urzędu Miasta i Gminy w P. M. K., powiadamiając o wycince drzew na terenie przylegającym do działki nr [...], będącej jego własnością. Zwrócił się jednocześnie o przeprowadzenie wizji na nieruchomości P. F., który miał dokonywać wycinki roślin. W dniu [...] 2005 r. M. K. zapoznał się z protokołem wizji przeprowadzonej w dniu [...] 2005r. Pismem z dnia [...] 2005r. Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy P. poinformował go o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie usunięcia drzew bez zezwolenia oraz o złożeniu do Starostwa Powiatowego wniosku o wszczęcie postępowania wyjaśniającego. Ponieważ w dniu [...] 2005 r. Urząd Miasta i Gminy w P. nie wyraził M. K. zgody na zapoznanie się z aktami sprawy (wobec zakwestionowania przez P. F. jego prawa do występowania w charakterze strony), zwrócił się on pismem z dnia [...] 2005 r. o umożliwienie mu udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, udzielenie informacji o jego okolicznościach faktycznych i prawnych oraz odpowiedzi dotyczącej podstawy prawnej braku zgody na zapoznanie się z materiałem dowodowym. Zarzucił też prowadzenie postępowania z naruszeniem art. 35 § 3 kpa zobowiązującego organ do załatwienia sprawy administracyjnej nie później niż w ciągu miesiąca. Wniósł ponadto o przeprowadzenie wizji mającej ustalić stan faktyczny znaków geodezyjnych, które miały zostać zniszczone przez P. F. W odpowiedzi na powyższe pismo Burmistrz Miasta i Gminy P. poinformował M. K., iż nie jest on stroną przedmiotowego postępowania, albowiem nie jest on podmiotem bezpośrednio poszkodowanym wycinką, wobec czego jego interes prawny nie został naruszony. Decyzjami z dnia [...] (nr [...]) oraz z [...] (nr [...]) Starosta P. oraz Burmistrz Miasta i Gminy P. umorzyli postępowania w sprawie nielegalnej wycinki drzew na działce nr [...] oraz nr [...] w obrębie geodezyjnym K. gm. P., której dokonać miał P. F. Pismem z dnia [...] 2005r. M. K. podkreślił swoje prawo do brania udziału w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Burmistrza Miasta i Gminy P. na zasadzie strony w rozumieniu art. 28 kpa. Poprosił też o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w tej kwestii na zasadzie art. 221 § 1 kpa. W odpowiedzi na to Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy P. poinformował pismem z dnia [...] 2005r. M. K. o swojej decyzji z dnia [...] umarzającej postępowanie w sprawie wycinki na działce nr [...] oraz o odrębnym postępowaniu prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w odniesieniu do działki nr [...]. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność organu Urzędu Miasta i Gminy w P. oraz naruszenie art. 6 - 14 w zw. z art. 28 kpa. Podniósł on zarzut pominięcia go jako strony, odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zniszczonych znaków granicznych, bezpodstawnego umorzenia sprawy o nielegalny wyrąb drzew oraz bezczynności w zakresie nadania dalszego biegu pismu z dnia [...] 2005r. Skarżony organ miał ponadto dopuścić się bezczynności w zakresie przekazania do wiadomości skarżącego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy P. oświadczył, że skarga na bezczynność tego organu administracji winna być rozpatrywana w trybie art. 229 pkt. 3 kpa przez Radę Gminy a nie sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 i § 3 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać prowadzone przez nie sprawy bez zbędnej zwłoki, w tym do miesiąca w przypadku sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego oraz do dwóch miesięcy w sprawie skomplikowanej. Na niezałatwienie sprawy w powyższych terminach służy w myśl art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, który uznając je za uzasadnione wyznacza dodatkowy termin jej załatwienia (art. 37 § 2 kpa). Zażalenie to może być przy tym wniesione praktycznie w każdym czasie, gdy organ pozostaje w zwłoce w stosunku do pierwszego, czy następnego terminu załatwienia sprawy. Dopiero wyczerpanie trybu zażaleniowego określonego w przepisie art. 37 kpa otwiera możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego (zob. m. in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 285; postanowienie NSA z 21.09.2001r., I SAB 131/00, LEX nr 55763; postanowienie NSA z 29.04.1998r., I SAB/ Gd 8/97, LEX nr 33599). W niniejszej sprawie skarżący M. K. - pomimo wezwania sądu z dnia [...] 06.2006r. - nie wykazał, że wyczerpał on powyższy tryb zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Zażalenie to stanowi w istocie jeden ze środków zaskarżenia określonych w art. 52 § 2 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm. ). Należało wobec tego uznać, iż nie wyczerpał on obligatoryjnego trybu zaskarżenia do organu wyższej instancji wobec czego jego skarga była niedopuszczalna. Z tego względu podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 powyżej cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/M. Kosewska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło