III SAB/Po 7/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Urzędu Miasta i Gminy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia [...]. /-/M. Kosewska M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z dnia [...] na bezczynność organu Urzędu Miasta i Gminy w P. oraz naruszenie art. 6 -14 w zw. z art. 28 k.p.a. w zakresie postępowania prowadzonego pod sygnaturą [...] i [...] - w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia. Zarządzeniem z dnia [...] skarżący został wezwany (wezwanie z dnia [...]) do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie, czy wyczerpał administracyjny tok instancyjny, czy żalił się do organu wyższego stopnia oraz czy i kiedy otrzymał odpowiedź z tego organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia [...] wniesionym w zakreślonym 7-dniowym terminie skarżący wskazał, iż na skutek bezprawnego i podstępnego uniemożliwienia mu przez Urząd Miasta i Gminy w P. udziału w prowadzonym postępowaniu pozbawiony został możliwości ustosunkowania się do zapadających rozstrzygnięć (także ustosunkowania się do gromadzonego materiału dowodowego, zgłaszania własnych wniosków dowodowych, itp.). Stąd, zdaniem skarżącego, w pełni uzasadnione jest wniesienie skargi w trybie art. 52 § 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia [...] Sąd odrzucił przedmiotową skargę. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż skarżący - pomimo wezwania Sądu - nie wykazał, że wyczerpał - przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a - tryb zażalenia na bezczynność organu wyższego stopnia. Wobec tego Sąd uznał, iż skarżący nie wyczerpał obligatoryjnego trybu zaskarżenia do organu wyższej instancji, określonego w art. 52 § 2 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia [...] Sąd odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż skarżący nie był osobą uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej. Stąd sporządzona własnoręcznie przez skarżącego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. W piśmie z dnia [...] (k. 45 akt sądowych) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku zaznaczył, że w piśmie z dnia [...] podał, iż w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. spełnione zostały przesłanki natury formalnej dla złożenia przez niego skargi. Podniósł, że Sąd pomimo wiedzy o wadliwości wezwania i braku pouczenia z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - wydaje w trybie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowienie stwierdzając o niedopuszczalności jego skargi z dnia [...] w związku z niewykazaniem przez niego wyczerpania trybu zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Zdaniem skarżącego, z powyższego wynika, że wezwanie z dnia [...] jest prawnie nieskuteczne. Stąd, skarżący podniósł, iż niedokonanie przez niego w terminie czynności wynikającej z treści niniejszego wezwania nie nastąpiło z jego winy, lecz na skutek wady prawnej samego wezwania. Udzielając odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] skarżący podał, iż w formie załącznika przedłożonego ze skargą z dnia [...] znajduje się kopia jego skargi na bezprawne działania w ramach prowadzonego przez UMiG w P. postępowania, spełniająca wymogi określone dla wezwania w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) - w dalszej części zwanej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Dodatkowo art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei § 2 art. 87 p.p.s.a. wskazuje, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto § 4 art. 87 p.p.s.a. nakłada wymóg, aby równocześnie z wnioskiem strona dokonała czynności, której nie podjęła w terminie. Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że uchybiony termin - w przedmiotowej sprawie - do uzupełnienia braków skargi - należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Dodatkowo należy podkreślić, iż wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej dotyczy tylko takiej czynności, której strona nie dokonała z powodu uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. W przedmiotowej sprawie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu nie zakwestionował uchybienia terminowi do uzupełnienia braków skargi. W początkowej części uzasadnienia wniosku wręcz przyznał, że w piśmie z dnia [...] - stanowiącym odwiedź na wezwanie Sądu z dnia [...] - wykazał, iż zostały spełnione przesłanki dopuszczalności skargi określone w art. 52 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, iż wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi było niecelowe i bezprzedmiotowe. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż w postanowieniu z dnia [...] o odrzuceniu skargi Sąd nie negował faktu uzupełnienia braku skargi w terminie, ale podniósł, iż w piśmie z dnia [...] skarżący nie wykazał okoliczności, iż wyczerpał obligatoryjny tryb zaskarżenia do organu wyższej instancji - nie wykazał dopuszczalności skargi - stąd należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalną. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi tylko wtedy mógłby odnieść skutek, gdyby spełniał powyżej wskazane ustawowe wymogi, a w szczególności skarżący jednoznacznie potwierdziłby, iż nie udzielił w terminie odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] i rzeczywiście sytuacja taka miałaby miejsce. Wobec faktycznego dokonania przez skarżącego czynności procesowej w terminie - wniesienia w terminie odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] o uzupełnienie braków formalnych skargi - i niekwestionowanie tego faktu przez skarżącego, należy stwierdzić, iż niniejszy wniosek jest bezzasadny. Kwestia uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej jest jedną z przesłanek warunkujących dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji wobec braku tej przesłanki wniosek jest niedopuszczalny. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/M. Kosewska