III SAB/Po 7/12

Dnia 21 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w W. na przewlekłość postępowania i bezczynność Burmistrza w przedmiocie wniosku o odpowiednie oznaczenie ulicy postanawia: odrzucić skargę W dniu 6 kwietnia 2012 r. Spółka A w W. złożyła do Burmistrza pismo z dnia 5 kwietnia 2012 r. wnosząc o odpowiednie oznaczenie (zaznaczenie, naznaczenie, wytyczenie, ocechowanie, oznakowanie, itd. Itp.) ulicy [...] oraz drogi na działce nr 133/1 na odcinku graniczącym z działką spółki nr 134/1. Na załączonej do wniosku fotografii spółka przedstawiła wizualizację proponowanej "linii demarkacyjnej", wskazując że mogą nią być: żywopłot, murek, krawężniki, paliki, słupki, znaki itp. Spółka podkreśliła, że teren należy tak oznaczyć, aby wiadome było, kiedy użytkownicy poruszają się po terenie należącym go gminy, a kiedy po gruncie należącym do spółki A. Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. Burmistrz przekazał ww. wniosek do Starosty jako organu właściwego, wskazując że wprowadzenie linii granicznych jest związane z koniecznością zmiany organizacji ruchu na wytyczonym pasie ulicy – istniejącym ciągu komunikacyjnym. W dniu 24 kwietnia 2012 r. w Starostwie odbyło się spotkanie pracowników Powiatowego Zarządu Dróg z prezesem zarządu spółki A, podczas którego prezes zarządu spółki oświadczył, że kierował wniosek do Burmistrza jako właściciela drogi natomiast przedstawiciele Starosty stwierdzili, że w ich ocenie wniosek nie dotyczy zarządzania ruchem na drodze gminnej a zarządca drogi, którym jest Burmistrz, powinien najpierw uregulować sprawy własnościowe i opracować projekt organizacji ruchu, który będzie podlegać zatwierdzeniu przez Starostę. Przebieg spotkania opisano w protokole, podpisanym przez wszystkich uczestników. Następnie pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Starosta zwrócił wniosek spółki Burmistrzowi, wskazując że Burmistrz powinien najpierw uregulować sprawy własnościowe i opracować projekt organizacji ruchu dla ulicy [...] i dopiero wtedy zwrócić się do Starosty z wnioskiem o zatwierdzenie projektu organizacji ruchu. W piśmie z dnia 10 maja 2012 r. Burmistrz poinformował spółkę, że jej wniosek zostanie rozpatrzony po otrzymaniu decyzji z Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie z wniosku Gminy o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia 30.10.1992 r., stwierdzającej nabycie przez podmiot B w Z. (którego następcą jest spółka A) prawa wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa oznaczonego geodezyjnie jako działki nr 134/1 i 134/2. W dniu 15 maja 2012 r. spółka złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza w sprawie z ww. wniosku spółki. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. SKO uznało zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu stwierdzono, że spółka wniosła o opracowanie projektu organizacji ruchu na ul. [...]oraz drodze na działce nr 133/1 na odcinku graniczącym z działką nr 134/1, a następnie o jego zatwierdzenie. Kwestia opracowania projektu organizacji ruchu, a następnie jego zatwierdzenia, nie jest sprawą administracyjną rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej, dlatego w sprawie tej nie przysługuje zażalenie na podstawie art. 37 § 1 kpa. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r. uznało za niedopuszczalny wniosek spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 kpa. W dniu 26 lipca 2012 r. spółka złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz bezczynność Burmistrza w sprawie ww. wniosku. W uzasadnieniu skargi podano, że wniosek złożony dnia 6 kwietnia 2012 r. nie jest wnioskiem o opracowanie organizacji ruchu, nie dotyczy znaków drogowych, lecz jest wnioskiem o "demarkację działek 133/1, 134/1 i 179" (dz. nr 179 - ulica [...]). Wskazano również, że pas ulicy [...] nigdy nie został wytyczony na działce spółki nr 134/1, a wylanie asfaltu na tej działce jest skutkiem bezprawnych działań lokalnych urzędników. Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że działka nr 134/1 wchodzi w pas drogi gminnej – ulicy [...] w W.; uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Z. z dnia 28.04.1986 r. droga została zakwalifikowana do kategorii dróg gminnych; w 2002 r. zarządca drogi, Gmina, wykonał remont nawierzchni na istniejącej konstrukcji pasa jezdni; Gmina wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia 30.10.1992 r. stwierdzającej nabycie przez poprzednika prawnego spółki prawa wieczystego użytkowania działki nr 134/1 i 134/2, ponieważ droga obejmująca m.in. działkę nr 134/1 była drogą gminną, zatem nie mogła być przedmiotem uwłaszczenia na rzecz osób trzecich; że bezzasadne jest twierdzenie skarżącej, że na ulicy [...] nie ma organizacji ruchu bowiem ulica [...] jest oznakowana istniejącymi znakami pionowanymi i poziomymi; wprowadzenie wnioskowanej linii demarkacyjnej w pasie istniejącej jezdni jest związane ze zmianą istniejącej organizacji ruchu (której projekt winien zostać zatwierdzony przez Starostę), ponieważ zakłada radykalne zmiany organizacji ruchu, które miałyby wpływ na zmianę lokalizacji jezdni drogi; w związku z powyższym poinformowano spółkę o możliwości rozpatrzenia jej wniosku po otrzymaniu decyzji z Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r., prezes skarżącej spółki, D. W. sprecyzował, że żądanie wniosku z 6 kwietnia 2012 r. nie dotyczyło rozgraniczenia nieruchomości, ponieważ przebieg granic pomiędzy działką nr 134/1 a działką nr 179, na której usytuowana jest droga jest znany, natomiast wnioskodawcy chodzi o to aby Burmistrz spowodował wyraźne oznaczenie przebiegu tej granicy tak aby użytkownicy drogi nie naruszali granic działki nr 134/1. Obecnie ma to miejsce z uwagi na to, że w 2001 r. w czasie remontu drogi wylano asfalt na części działki nr 134/1. Ponadto skarżąca przedłożyła na rozprawie pisma z dnia 27.09.2012r. i 11.10.2012 r. celem udokumentowania, że Starosta nie posiada zatwierdzonego projektu organizacji ruchu na ulicy [...] w W. Skarżąca wskazywała również, że działka nr 134/1 nigdy nie była drogą, co potwierdza wydane przez Burmistrza zaświadczenie z dnia 14 sierpnia 2012 r. ( kserokopia złożona do akt sądowych ), z którego wynika, że działki nr 134/1, 134/3 i 134/4 położone w obrębie miejscowości W. stanowią teren zabudowy przemysłowej, baz i składów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Postępowanie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy może być wszczęte, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. to jest w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Oznacza to, że zaskarżenie przewlekłego działania lub bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powołanych wyżej przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Należało zatem ustalić w pierwszej kolejności czy wniosek strony dotyczył takiej sprawy. Z treści wniosku, jak i z treści skargi wynika, że nie jest on wnioskiem o opracowanie organizacji ruchu w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem ( Dz. U. Nr 177, poz. 1729 ) i nie dotyczy znaków drogowych, lecz jest wnioskiem o "demarkację działek 133/1, 134/1 i 179". Na rozprawie prezes zarządu strony skarżącej doprecyzował, że nie jest to również wniosek o rozgraniczenie nieruchomości natomiast wnioskodawcy chodzi o to aby Burmistrz jako zarządca drogi spowodował wyraźne oznaczenie przebiegu tej granicy tak aby użytkownicy drogi nie naruszali granic działki nr 134/1, należącej do spółki. Wynika z tego, że wnioskodawca oczekuje podjęcia przez Burmistrza czynności faktycznych polegających na wyraźnym oznaczeniu (zaznaczeniu, naznaczeniu, wytyczeniu, ocechowaniu, oznakowaniu) w terenie przebiegu ulicy [...] i drogi na działce nr 133/1 w części graniczącej z działką nr 134/1. Zatem w ocenie sądu sprawa ze skargi złożonej przez spółkę w takiej sprawie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że Sąd nie bada kwestii związanych z przewlekłym prowadzeniem postępowania czy bezczynnością organu. Ubocznie Sąd wskazuje, że odrębną kwestią (stanowiącą tło wniosku z 6.04.2012 r.) jest prawidłowość przebiegu ulicy [...] na odcinku graniczącym z działką nr 134/1. Ta sprawa, jak zauważył Starosta wymaga zarówno wyjaśnienia tytułu prawnego do działki nr 134/1 a w tym zakresie zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej jak też ewentualnie opracowania projektu organizacji ruchu (lub jego zmiany – co jest również sporne) przez zarządcę drogi, którym jest Burmistrz i zatwierdzenia tego projektu przez Starostę. Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17.10.2012 r., sygn. akt IV SA/Po 421/12 (znanym sądowi z urzędu) wskazanym przez stronę wynika, że przebieg ulicy [...] we fragmencie działki nr 134/1 jest istotą wielu toczących się spraw z udziałem spółki i wiążą się one z zajęciem fragmentu działki nr 134/1 pod drogę publiczną – ulicę [...]. Te kwestie nie mogą być załatwione w sposób wskazany we wniosku strony z dnia 6.04.2012 r. i nie podlegały ocenie sądu w niniejszej sprawie. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.