III SAB/Po 7/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E B na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie targowej postanawia: odrzucić skargę Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z nierozpatrzeniem w terminie odwołania z dnia 25 marca 2014 r. (data wpływu) od decyzji Burmistrza, umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w opłacie targowej. Skarżąca podniosła, iż została poinformowana o nowym terminie załatwienia sprawy do 31 sierpnia 2014 r., a po przekroczeniu terminu – w rozmowie telefonicznej została poinformowana o nadmiernej ilości spraw w stosunku do możliwości orzeczniczych SKO i przesunięciu sprawy na bliższy termin; przy następnej rozmowie telefonicznej została poinformowana, że ma złożyć zażalenie do Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o uznanie skargi za niedopuszczalną w związku z brakiem wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed złożeniem skargi oraz jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej merytorycznego zarzutu. Wyjaśnić należy, że obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 §2 cyt. ustawy). W przypadku bezczynności i przewlekłości organu strona przed wniesieniem skargi do Sądu zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 §1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego konieczne jest uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie wykazała, że wyczerpała opisany tryb z art. 37 §1 kpa. Skarga do Sądu przysługuje bowiem dopiero po wezwaniu Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 §2 p.p.s.a.). Również z akt administracyjnych załączonych do niniejszej sprawy nie wynika, że takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 §1 kpa zostało złożone. Mając na uwadze powołane wyższej przepisy, skargę należało odrzucić, gdyż skarżąca nie wyczerpała ustawowego trybu prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 §1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.