III SAB/Po 9/15

Dnia 09 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 09 maja 2018 roku wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. organizacji w N. S. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 bez rozpoznania; postanawia umorzyć postępowanie z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 roku starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu orzekł o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem R. P. o przyznanie prawa pomocy (k.138-139 akt sądowych). W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że R. P. nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego, lecz reprezentantem strony skarżącej, na którym nie spoczywa obowiązek ponoszenia kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawca skorzystał z prawa do sprzeciwu i wniósł o uchylenie postanowienia referendarza sądowego w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej (k. 149 akt sądowych). W sprzeciwie zawarte zostało kolejne żądanie R. P. obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz kolejne żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w celu należytej reprezentacji skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 roku. Zatem w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie - art. 260 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015, poz. 658). W niniejszej sprawie R. P. nie jest stroną postępowania, a jedynie występuje jako podmiot działający za stronę skarżącą. Prawo pomocy może być natomiast przyznane tylko stronie postępowania sądowoadministracyjnego. Osoba działająca za stronę postępowania nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skoro z treści pism kierowanych do sądu (k. 135 oraz k. 149 akt sądowych) wynika, że żądanie przyznania prawa pomocy składa R. P. w imieniu własnym, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania, to merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest zbędne. Zgłoszenie żądania przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku przesłania formularza wniosku o prawo pomocy dla osoby fizycznej. Podstawą rozstrzygnięcia żądania R. P., nie są bowiem dane o jego stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach w rozumieniu art. 252 §1 oraz art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.