III SO/Po 2/12

Dnia 27 lipca 2012 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych Przed wniesieniem skargi na decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn G.J. złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych (PPF) w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że G.J. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1372,00 zł brutto. Wnioskodawczyni posiada nieruchomość o powierzchni 1250 m² wraz z domem o powierzchni użytkowej 99,83 m². Miesięczne koszty utrzymania oszacowała w następujący sposób: leki przeciwko nadciśnieniu oraz cukrzycy – 100,00 zł, jedzenie – 150,00 zł, gaz – 30,00 zł, wywóz nieczystości – 193,00 zł, woda – 25,00 zł, podatek od nieruchomości – 53,00 zł (159,00 zł kwartalnie). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych) ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a. Z informacji zgromadzonych w rozpoznawanej sprawie wynika, że wnioskodawczyni utrzymuje się z kwoty, która umożliwia jedynie pokrycie wydatków zapewniających bytowanie na poziomie minimum socjalnego. Niekorzystnie na sytuację wnioskodawczyni wpływa również jej zły stan zdrowia, który pociąga za sobą konieczność ponoszenia dodatkowych nakładów finansowych na lekarstwa. Należy zatem przyjąć, że sytuacja materialna oraz zdrowotna wnioskodawczyni uniemożliwiają wygospodarowanie przez nią dodatkowych środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Oznacza to, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Zasadny jest zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.