IV SA/Po 1005/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym skargi K.R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę K.R. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej Na podstawie art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ppsa) stwierdzić należy, iż skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 §2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, takim jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może również zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235). Z tego względu mając na uwadze fakt, że K.R. wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lecz wniosła skargę, Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i art. 58 §3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.