IV SA/Po 1005/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Maciej Busz /spr/ WSA Józef Maleszewski Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 lutego 2016 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...]29 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu uchyla zaskarżoną decyzję IV SA/Po 1005/15 Uzasadnienie Starosta Grodziski decyzją z dnia [...].06.2015r. nr [...] wydaną na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 07 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r. poz.1228 ze zm., dalej u.p.o.u.a.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.) po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy zatrzymał B. W. (dalej skarżący) prawo jazdy kat. B, nr [...], nr druku [...], wydane dnia [...].06.2010 r. przez Starostę Grodziskiego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że dnia [...].06.2015 r. na podstawie art. 5 ust. 3b u.p.o.u.a. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp. działający z upoważnienia Burmistrza Grodziska zgłosił do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w Grodzisku Wlkp. wniosek nr [...] z dnia [...].06.2015 r. o zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy, do którego dołączył decyzję nr [...] z dnia [...].05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Z w/w wniosku i decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp. wynika, że skarżący uznany został za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w związku z odmową przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego oraz uchylaniem się od złożenie oświadczenia majątkowego. Uznając wniosek za uzasadniony Starosta orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy na podstawie art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. w myśl którego po otrzymaniu wniosku właściwego organu dłużnika wraz z decyzją o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, Starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł B.W. Wyjaśnił, że nie stawił się na wywiad alimentacyjny ponieważ pracuje i szkoda mu było na to czasu. Tym bardziej, że nie korzysta z pomocy społecznej z wyjątkiem dożywiania w szkole dwójki dzieci, a dane dotyczące jego sytuacji już są w aktach sprawy. Wskazał także, że jego relacje z OPS są nienajlepsze. Podkreślił, że stara się płacić alimenty. Pracuje w Niemczech. Do wykonywania tej pracy niezbędne jest mu prawo jazdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...].10.2015r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że tryb postępowania z dłużnikami alimentacyjnymi uchylającymi się od płacenia alimentów ustawodawca określił w ustawie z dnia [...].09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Podkreślono, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lutego 2014 sygn. K 23/10 zatrzymanie prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym jest zgodne z Konstytucją i wyrażoną w ustawie zasadniczej zasadą proporcjonalności. Organ I instancji zaskarżoną decyzję o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy wydał na podstawie art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. Przepisy powołanej ustawy wymagają by złożenie wniosku o zatrzymanie prawa jazdy przez organ właściwy dłużnika alimentacyjnego zostało poprzedzone postępowaniem w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej. Przesłanki pozytywne wszczęcia postępowania dotyczącego uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wymienione zostały w art. 5 ust. 3 u.p.o.u.a. W myśl tego przepisu w przypadku, gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił: 1) złożenia oświadczenia majątkowego, 2) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy, 3) bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych, właściwy organ wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Przesłanki te są też podstawą złożenia przez organ właściwy dłużnika wniosku do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Z treści art. 5 ust. 3a u.p.o.u.a. wynika, że decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje się wobec dłużnika alimentacyjnego, który przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. Zgodnie z art. 5 ust. 3b u.p.o.u.a. "Jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, dołączając odpis tej decyzji". W badanej sprawie działanie Starosty Grodziskiego wywołane zostało wnioskiem Ośrodka Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp. o zatrzymanie dokumentu prawa jazdy skarżącemu jako dłużnikowi alimentacyjnemu. Do wniosku dołączona została ostateczna decyzja z dnia [...].05.2015 r. nr [...] o uznaniu skarżącego za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Z treści ww. decyzji wynika, że pismem z dnia [...].04.2015 r. do skarżącego zostało skierowane wezwanie do osobistego stawiennictwa w Ośrodku Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp. Ponadto w decyzji dokonano analizy stanu zadłużenia alimentacyjnego z której wynika, że okresie 6 miesięcy poprzedzających wydanie decyzji, skarżący nie wywiązywał się ze swoich zobowiązań alimentacyjnych. Ostateczna decyzja administracyjna w przedmiocie uznania za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wiąże w danej sprawie i organy administracji orzekające w sprawach komunikacyjnych obowiązane są ją uwzględnić w postępowaniu dotyczącym zatrzymania prawa jazdy. Okoliczności sprawy wskazują na to, że skarżący nie zaskarżył decyzji o uznaniu skarżącego za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, godząc się z jej treścią. Organ odwoławczy wyjaśnił, że jeżeli skarżący posiada uzasadnione wątpliwości odnośnie niezgodności z prawem decyzji może wnieść do właściwego organu o wznowienie postępowania w tej sprawie lub stwierdzenie nieważności decyzji. Jednakże w niniejszym postępowaniu Kolegium nie może kwestionować ustaleń ostatecznej decyzji administracyjnej w oparciu o argumenty skarżącego, iż nie stawił się na wywiad alimentacyjny z powodów zawodowych. Podkreślono, że zgodnie z art. 5 pkt 5 u.p.o.u.a. na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3 i 3b starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Tak sformułowany przepis nakłada na starostę obowiązek zatrzymania prawa jazdy w przypadku złożenia przez właściwy organ stosownego wniosku wraz z odpisem decyzji ostatecznej o uznaniu za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) nie ma w takim przypadku możliwości odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trakcie postępowania odwoławczego sprawdziło aktualny stan sprawy i ustaliło w Ośrodku Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp., że skarżący nie dokonuje regularnych wpłat na poczet alimentów. Dokonywane wpłaty są zatem niższe niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów i z tego powodu wniosek o zatrzymanie prawa jazdy był zasadny. W ocenie Kolegium spełniony został w tym przypadku warunek wynikający z art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy i nadal istnieją podstawy do zatrzymania prawa jazdy. Tak więc utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest w pełni uzasadnione. Organ I instancji w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji dopełnił też wymogów formalnych, wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zapewnił skarżącemu możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Odnosząc się do argumentów skarżącego zawartych w odwołaniu podkreślono, iż okoliczności trudnej sytuacji życiowej dłużnika alimentacyjnego oraz utrudnień związanych z zatrzymaniem prawa jazdy - nie zostały przez ustawodawcę przewidziane, jako przesłanki do niewydawania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy zgodnie z art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. W. Podkreślił, iż nie zgadza się z tym, że uznano go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Wyjaśnił, że nie stawił się na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego z powodów zawodowych. Niezbędnych informacji mogła udzielić organowi jego żona. Ponadto można było się z nim skontaktować telefonicznie. Wskazał, że spłaca zaległe alimenty, aczkolwiek w niższych kwotach niż zasądzone. Podkreślił, że nie wywiązuje się w pełni z obowiązku alimentacyjnego wyłącznie wskutek trudnej sytuacji materialnej. Zarzucił, iż SKO nie odniosło się do jego zarzutu, iż prawo jazdy jest mu niezbędne. Zarzucił także, iż nie zgadza się z decyzją uznającą go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, której nie otrzymał. Podniósł, że gdyby ją otrzymał, to wniósłby od niej odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Podkreślono, że skarżący nie zaskarżył decyzji uznającą go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że wydano ją z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Naruszenie przepisów postępowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych albo błędnej wykładni tych przepisów. Warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. (tak NSA w wyroku z dnia 13.12.2011r. o sygn.II OSK 1832/10, publ. LEX nr 1152065). Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest tylko kontrola decyzji, ale także ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Niewątpliwie zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczany zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji, a więc musi zachodzić tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy. Organ odwoławczy jest obowiązany ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Ocena ta nie powinna być jedynie formalna w znaczeniu przyjętym dla kasacyjnego modelu orzekania, lecz powinna być poprzedzona, o ile jest to konieczne dla sprawdzenia zasadności i poprawności decyzji, przeprowadzeniem stosownego postępowania wyjaśniającego. Procedura zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu uregulowana została w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.o.u.a., organ właściwy dłużnika, po otrzymaniu od organu właściwego wierzyciela stosownego wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 5 u.p.o.u.a., dokonuje w tym zakresie oceny jego sytuacji materialnej, zdrowotnej, rodzinnej i zawodowej, ustalanej w ramach wywiadu alimentacyjnego oraz złożonego przezeń oświadczenia majątkowego. W przypadku zaistnienia jednej z przesłanek wskazanych w art. 5 ust. 3 u.p.o.u.a., gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego, odmawia złożenia oświadczenia majątkowego lub zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy, lub też bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, odmawia przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych - organ obowiązany jest wszcząć postępowanie dotyczące uznania dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Przed wydaniem takiej decyzji organ zobligowany jest zbadać, czy nie zachodzi przesłanka negatywna określona w art. 5 ust. 3a u.p.o.u.a. Zgodnie bowiem z tym unormowaniem, decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje się, jeżeli przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się on w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. Z art. 5 ust. 3b u.p.o.u.a. wynika jednoznacznie, że dopiero wówczas, gdy decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje do starosty wniosek o zatrzymanie mu prawa jazdy, dołączając do niego odpis rzeczonej decyzji, a nadto składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a., na podstawie takiego wniosku właściwy starosta powiatowy wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Z powyższej regulacji wynika, iż badaniu przez organ w toku postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy prowadzonym na podstawie art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. podlega zweryfikowanie, czy decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych jest ostateczna, bowiem okoliczność ta stanowi wyłączną przesłankę wydania decyzji o jakiej mowa w tym przepisie. Wymogowi powyższemu orzekające w sprawie organy nie sprostały. Zauważyć bowiem trzeba, iż na znajdującej się aktach sprawy kserokopii decyzji Burmistrza Grodziska Wlkp. nr [...] z dnia [...].05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych brak jest jakiejkolwiek wzmianki o jej ostateczności. Informacji takowej nie zawiera także wniosek Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Grodzisku Wlkp. z dnia [...].06.2015r. o zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy. We wniosku tym zawarto jedynie zapis, że w/w decyzja została skutecznie doręczona stronie. Brak jest jednak w aktach administracyjnych jakiegokolwiek potwierdzenia tegoż. Brak jest bowiem zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenia skarżącemu w/w decyzji, jej doręczenia zastępczego w trybie określonym w art.44 k.p.a., czy też odmowy jej przyjęcia przez skarżącego w trybie określonym w art.47 k.p.a. Podkreślić należy, że skarżący w skardze zarzuca, iż nie zgadza się z decyzją uznającą go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych i zaprzecza aby ją otrzymał. Jednocześnie wskazał on, że gdyby ją otrzymał, to wniósłby od niej odwołanie. Powyższa okoliczność ma istotne znaczenie prawne. Brak bowiem wyjaśnienia przez organ powyższych okoliczności skutkuje tym, że w sprawie nie została ustalona w sposób jednoznaczny i pewny kluczowa okoliczność jaką jest posiadanie przez decyzję Burmistrza Grodziska Wlkp. nr [...] z dnia 20.05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych przymiotu ostateczności, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji jako co najmniej przedwczesnej. O ile bowiem w sprawie okazałoby się, iż decyzja Burmistrza Grodziska Wlkp. nr [...] z dnia [...].05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie została prawnie skutecznie doręczona skarżącemu, to oznaczałoby, iż nie uzyskała ona przymiotu ostateczności, co uzasadniałoby nieuwzględnienie wniosku organu właściwego dłużnika o zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż organy orzekające w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy są uprawnione, a jednocześnie obowiązane jedynie do zbadania czy przedmiotowa decyzja o uznaniu za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych uzyskała przymiot ostateczności, a nie do weryfikowania prawidłowości procedowania przez będącego organem właściwym dłużnika Burmistrza Grodziska Wlkp. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, iż organ orzekający w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy winien jedynie zweryfikować, czy doręczenie decyzji Burmistrza Grodziska Wlkp. nr [...] z dnia [...].05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych odpowiadało wymogom określonym w Rozdziale 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie czy Burmistrz Grodziska Wlkp. zapewnił skarżącemu możliwość udziału w postępowaniu w przedmiocie uznania go za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Ta ostania okoliczność może być bowiem przedmiotem badania jedynie w postępowaniu wznowieniom prowadzonym w stosunku do decyzji z dnia [...].05.2015 r., o ile okazałoby się iż uzyskała ona przymiot prawomocności. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych przez skarżącego wskazać należy, że ze sposobu sformułowania art. 5 ust. 5 u.p.o.u.a. wynika w sposób jednoznaczny, iż zatrzymanie prawa jazdy po otrzymaniu wniosku sporządzonego po wydaniu ostatecznej decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych jest obligatoryjne, co oznacza, iż w takim przypadku organ orzekający o zatrzymaniu prawa jazdy nie ma możliwości wydania innej decyzji, aniżeli decyzji zatrzymującej prawo jazdy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ustawodawca nie uzależnił możliwości zatrzymania prawa jazdy od warunków materialnych i osobistych dłużnika alimentacyjnego, jak również nie upoważnił organu orzekającego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do kontrolowania zgodności z prawem decyzji ostatecznej o uznaniu danej osoby za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Powyższe oznacza, iż nie miały jakiegokolwiek znaczenia w niniejszej sprawie okoliczności podnoszone przez skarżącego w skardze i wcześniej w odwołaniu, a dotyczące tego, iż nie zgadza się on z uznaniem go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, względnie kwestionujące prawidłowość przeprowadzenia postępowania w sprawie o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych poprzez pozbawienie go możliwości brania udziału w postępowaniu. Stąd też za oczywiście bezzasadne uznać należało zarzuty podnoszone przez skarżącego w skardze za wyjątkiem zarzutu dotyczącego niedoręczenia mu decyzji Burmistrza Grodziska Wlkp. z dnia [...].05.2015 r.. Gwoli wszechstronnego wyjaśnienia sprawy zauważyć w tym miejscu należy, iż tego rodzaju zastrzeżenia skarżący mógł zgłaszać jedynie na etapie wcześniejszego postępowania prowadzonego przez organ właściwy dłużnika w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, względnie o ile uważa, że został bez własnej winy pozbawiony możliwości udziału w postępowaniu w sprawie uznania go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych poprzez zainicjowanie postępowania wznowieniowego w tej sprawie. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł w sentencji wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ drugiej instancji winien uwzględniając poglądy prawne wyrażone uzasadnieniu niniejszego wyroku zweryfikować czy decyzja Burmistrza Grodziska Wlkp. nr [...] z dnia [...].05.2015r. o uznaniu skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych uzyskała, a jeśli tak to z jaką datą, przymiot ostateczności. Ustaleń powyższych organ dokonać może poprzez zapoznanie się z aktami sprawy zakończonej w/w decyzją, względnie poprzez uzyskanie od organu właściwego dłużnika w pełni czytelnego odpisu zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego korespondencji decyzję tą zawierającej i następnie w oparciu o poczynione w tym zakresie ustalenia ponownie rozpoznać odwołanie strony od decyzji Starosty Grodziskiego o zatrzymaniu prawa jazdy. Uchylenie przez Sąd decyzji organu II instancji uzasadnione jest potrzebą przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego jedynie w niewielkim zakresie obejmującym kwestię prawidłowości doręczenia skarżącemu decyzji o uznaniu go za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Zastosowanie znalazł więc w tym zakresie art.136 k.p.a. | |