IV SA/Po 102/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia odrzucić skargę /-/P. Miładowski mb mb Pismem z dnia [...] r. K. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W skardze zatytułowaną "odwołanie od decyzji MOPR [...]" wskazał, iż dotyczy ono "[...]". Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu poinformowało, iż pod numerem [...] nie została wydana żadna decyzja oraz że skarżącemu prawdopodobnie chodzi o decyzję nr [...] z dnia [...] r., która została już zaskarżona przez K. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, iż wobec nieprecyzyjności wniesionego pisma można uznać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie może być decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., [...] bądź decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oznaczona przez Skarżącego jako [...] bądź decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] r. [...]. Bez względu jaki przedmiot zaskarżenia zostanie przyjęty w każdym przypadku skarga podlega odrzuceniu bez konieczności jej merytorycznego rozpoznania. Z ww. powodów, biorąc pod uwagę zasadę szybkości postępowania, Sąd odstąpił od wzywania Skarżącego do uzupełnienia braków skargi. Przyjmując, iż skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., [...] należy stwierdzić, iż jest ona niedopuszczalna gdyż nie wyczerpano toku instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji. Wprawdzie Skarżący wykorzystał tok instancji, to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zaskarżenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oznaczonej przez Skarżącego jako [...] jest również niedopuszczalne gdyż decyzji takiej nie ma w obrocie prawnym. Przyjmując, iż oznaczenie jako zaskarżonej decyzji jako [...] jest wynikiem błędu literowego, a skarga faktycznie dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] r. [...] należy stwierdzić, że również w tym przypadku skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Pismem z dnia [...] r. złożonym osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] r. K. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. [...]. Powyższą skargę zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygnaturą IV SA/Po 79/08. W myśl art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Bezsporne jest, iż skarga w sprawie IV SA/Po 79/08, przy przyjęciu, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. [...], jest tożsama ze skargą w niniejszej sprawie. Obydwie sprawy dotyczą zatem tej samej decyzji. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. /-/P. Miładowski mb