IV SA/Po 1022/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania do domu opieki społecznej postanawia umorzyć postępowanie /-/E.Makosz-Frymus Skarga M.Z. i J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. nr [...] z [...], wpłynęła do tutejszego Sądu 29 grudnia 2006r. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, wskazując na trudną sytuację życiową i zdrowotną. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z 3 stycznia 2007 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwrócił się do skarżących o podanie, czy w związku z decyzją z dnia [...] nr [...], cofają skargę. We wskazanym rozstrzygnięciu Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. orzekł o skierowaniu M.Z. i J.Z. do Domu Pomocy Społecznej w S. na stałe. Pismem z 10 stycznia 2007 r. nadesłanym w odpowiedzi na zarządzenie, skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarżący skorzystali z uprawnienia przysługującego im na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i cofnęli skargę. Zgodnie z powołanym przepisem cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednocześnie brak jest podstaw do stwierdzenia, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając cofnicie za skuteczne, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. /-/E. Makosz-Frymus MB