IV SA/Po 1025/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-10-02

Skład orzekający: Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, w sytuacji gdy postępowanie zostało zawieszone z powodu pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek. W związku z umorzeniem postępowania, sąd zwrócił stronie uiszczony wpis od skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Starosty ustalającą odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Postępowanie zostało zawieszone z powodu pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego w kwestii zgodności przepisów dotyczących wyceny nieruchomości z Konstytucją. Następnie strona skarżąca cofnęła skargę. Sąd umorzył postępowanie i zwrócił wpis.
Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne. 2. Zwrócono stronie cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. IV SA/Po 1025/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] lipca [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić stronie cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 (dwieście) złotych Sygn. IV SA/Po 1025/12 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. M. S. (dalej Skarżący) reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego – radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lipca 2010 r.), uchylającą decyzję Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], w której Starosta ustalił na rzecz Skarżącego odszkodowanie w wysokości [...] zł, za nieruchomość oznaczoną ewidencyjnie jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, położoną w G. W., dla której Sąd Rejonowy w G. W. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], która przeszła z mocy prawa na własność Gminy G. W. z przeznaczeniem pod drogę publiczną oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (k. 3-13 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. IV SA/Po 806/10, WSA działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 r., poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) zawiesił postępowanie w sprawie (k. 48 akt sądowych). W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.) z art. art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wobec faktu, że zasadniczą kwestią sporną w sprawie pozostaje wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy sporządzony na podstawie przepisów, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana, treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 4/10 będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Pogląd o zasadności zawieszenia postępowania sądowego w tożsamej przedmiotowo sprawie został zaakceptowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lipca 2010 r. I OZ 522/10 (k. 51 akt sądowych). Pismem z dnia [...] września 2012 r. Skarżący cofnął skargę złożoną dnia [...] sierpnia 2010 r. na decyzję z 26 lipca 2010 r. (k.67 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. IV SA/Po 806/10 Sąd na podstawie art. 128 § 1 ab initio ppsa podjął postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 221, uw 2). W niniejszej sprawie Skarżący skorzystał z przysługującego Mu uprawnienia do rozporządzania skargą. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi. W punkcie 1 Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. W punkcie 2 Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł o zwrocie Skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200,00 złotych (k. 14, 21 akt sądowych).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło