IV SA/Po 1026/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata J.S. z dnia 10 czerwca 2014r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia odmówić przyznania kosztów zastępstwa prawnego Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014r. oddalił skargę S.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Adwokat J.S. będąc pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym na mocy postanowienia z dnia 22 kwietnia 2014r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, pismem z dnia 10 czerwca 2014r. (data stempla pocztowego) przedłożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej wraz z informacją o przesłaniu skarżącej tejże opinii. Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej ppsa) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W realiach przedmiotowej sprawy należy wskazać, iż postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2014r. w związku z rezygnacją przez skarżącego z usług świadczonych przez adwokata z urzędu, cofnięto skarżącemu przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wraz z cofnięciem prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika wygasło pełnomocnictwo dla wskazanego przez organ samorządu zawodowego adwokata. Skoro zaś tym sposobem odpadła podstawa wyznaczenia przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokata, to tym samym wyznaczony adwokat utracił atrybut uzasadniający przyznanie mu od Skarbu Państwa wynagrodzenia w oparciu o przepis art. 250 p.p.s.a. Mając więc na uwadze fakt, iż postanowienie o cofnięciu prawa pomocy pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 9 czerwca 2014r. (vide k. 76 akt), uwzględniając zasadę, iż pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (post. NSA z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 720/04 Lex Nr 156687) oraz uwzględniając konstytutywny charakter postanowienia z dnia 3 czerwca 2014r. wywołującego skutki ex nunc, stwierdzić należy, adwokat J.S. wysyłając skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 10 czerwca 2014r. (vide potwierdzony za zgodność z oryginałem dowód nadania przesłany przez pełnomocnika k. 86), nie działał już w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji.