IV SA/Po 1037/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. N. i B. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2018r. sygn. akt IV SA/Po 1037/17 w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 31 stycznia 2018r. oddalił skargę S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej. S. N. działając w imieniu własnym i B. N., po doręczeniu mu opisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 1 marca 2018r. (vide k. 79 akt), pismem z dnia 30 marca 2018 (data stempla pocztowego – k. 90 akt), wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując iż skarga dotyczy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2018r. sygn. akt IV SA/Po 1037/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Przedmiotowa skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Oznacza to, że skarga taka nie przysługuje, jeżeli stronie przysługiwał środek odwoławczy, jednakże strona nie skorzystała z tego środka lub środek taki został odrzucony. W ocenie Sądu S. N. nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe. Wskazać w tym miejscu należy, że na podstawie art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Niewątpliwie S. N. stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego w sprawie wyroku, przysługiwał środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, o czym został pouczony w piśmie przesłanym wraz z odpisem uzasadnienia wyroku doręczonym w dniu 1 marca 2018r. Jak wynika z akt sprawy skarżący w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł przedmiotową skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nie przesądzając o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego swym zakresem ustanowienie pełnomocnika z urzędu (wniosek ten będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu) stwierdzić należy, że Skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z uwagi na otwarty termin do wniesienia skargi kasacyjnej zasadnym jest uznanie, iż wniosek ten został złożony w celu skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż sama okoliczność złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie świadczy o tym, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w rozumieniu art. 285a § 1 P.p.s.a. Oceniając zasadność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy podkreślić, że tego rodzaju skarga nie jest odrębnym środkiem zaskarżenia orzeczenia, lecz stanowi instytucję nadzwyczajną. W konsekwencji przepisy regulujące dopuszczalność tego rodzaju skargi muszą być interpretowane ściśle. Jak wynika z art. 285a § 1 i 2 P.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od każdego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że stwierdzenie, iż któraś z przesłanek wskazanych bądź w § 1 bądź w § 2 nie wystąpiła, np. zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych było możliwe, prowadzi do konstatacji, iż w takiej sytuacji skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje, a w przypadku jej wniesienia od orzeczenia nieprawomocnego jako przedwczesna podlega odrzuceniu zgodnie z art. 285h § 1 P.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. sygn. II GNP 1/11 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Skarga ta nie może być bowiem traktowana jako alternatywa dla środków odwoławczych, takich jak np. skarga kasacyjna, czy skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2011 r., red. R. Hauser, M. Wierzbowski, str. 917). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia nie może w szczególności zastępować, wyprzedzać ani uzupełniać skargi kasacyjnej, kierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 14 marca 2012 r., I FNP 7/11). Końcowo stwierdzić należy, iż B. N. w imieniu której S. N. złożył również przedmiotową skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2018r. sygn. akt IV SA/Po 1037/17 nie była stroną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej i nie była tym samym uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego. Niedopuszczalną jest zatem również skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku wniesiona w imieniu B. N. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na mocy art. 178 w zw. z art. 285 l, art. 285h § 1 oraz art. 285a § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.