IV SA/Po 1039/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2015r., znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. P. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2015 r., znak [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Buk z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku podziału nieruchomości. W skardze skarżąca zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy spowoduje znaczną szkodę u skarżącej, która samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione w skardze. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać również należy, że materialnoprawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. nr 102, poz. 651 ze zm. - dalej jako u.g.n.). W myśl przepisu art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n., w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że decyzja organu pierwszej instancji, to jest Burmistrza Miasta i Gminy Buk, została wydana na podstawie przepisu art. 98 a ust. 1 u.g.n. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego także została wydana m.in. na podstawie art. 98 a u.g.n., będącego przepisem działu III tejże ustawy. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność – co wynika z akt administracyjnych sprawy - że organ nie wydał postanowienia w trybie przepisu art. 9 u.g.n., konieczne stało się ustanowienie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej. Zaszły bowiem przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na postawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.