IV SA/Po 1042/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz -Frymus As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref. staż. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 06 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/G. Radzicka /-/E. Makosz-Frymus MZ IV SA/Po 1042/05 U Z A S A D N I E N I E Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w O. decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił przyznania biletu kredytowego B. T.. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że na podstawie przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów ustalono, że obecność wnioskodawcy na rozprawie w Sądzie Apelacyjnym w Łodzi w dniu [...]r. jest nieobowiązkowa. Z tych też powodów odmówiono przyznania pomocy w formie biletu kredytowego. W odwołaniu od decyzji B. T. zarzucił, że odmowa przyznania pomocy w formie biletu kredytowego pozbawia go możliwości przedstawienia swoich racji w instytucji państwowej. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Odnosząc się do brzmienia art. 36 pkt 2b ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. nr 64 poz. 593 ze zm.), który to przepis przewiduje świadczenie z pomocy społecznej w postaci świadczenia niepieniężnego – biletu kredytowego organ odwoławczy uznał, że tę formę pomocy uzasadnia sytuacja, w której Sąd uznaje obecność strony za obowiązkową. Ponieważ stawiennictwo odwołującego nie było obowiązkowe, organ odwoławczy podzielił argumenty organu I instancji, a nadto stwierdził, że swoje stanowisko w sprawie odwołujący mógł przedstawić za pomocą pisma procesowego, które na jego żądanie organ zajmujący się pomocą społeczną przesłałby do Sądu Apelacyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zarzucił, że organy administracji publicznej odmawiając mu pomocy w formie biletu kredytowego uniemożliwiły mu pobyt w Sądzie. Odnosząc się do propozycji pisemnego przedstawienia swoich racji, skarżący zarzucił, że historia sądownictwa nie zna pisemnego przesłuchiwania świadka. W konkluzji skarżący wniósł o obiektywne rozpoznanie jego skargi. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 nr 64 poz. 593 ze zm.) "pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy". Skarżący w specyficznej formie zwrócił się o przyznanie pomocy społecznej świadczenia niepieniężnego w postaci biletu kredytowego (art. 36 pkt 2 lit. "b" u.o.p.s.). Bilet kredytowy jest przyznawany osobie potrzebującej takiej pomocy, kiedy zachodzi konieczność załatwienia ważnych spraw osobistych przez wnioskodawcę w innym miejscu niż jego miejsce zamieszkania. W takiej sytuacji ocenie organu administracji publicznej podlega to czy sytuacja w jakiej znalazł się wnioskodawca jest ważną, a także czy jego obecność we wskazanym miejscu jest konieczna. Skarżący do wniosku przedłożył zawiadomienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi o rozprawie apelacyjnej z wniosku B. T. przeciwko ZUS oddział w O.. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. W pouczeniu do zawiadomienia poinformowano skarżącego, że rozprawa odbywa się bez względu na niestawiennictwo stron, a jedynie gdyby Sąd rozpoznający apelację uznał za potrzebne, może zarządzić stawienie się stron. Skoro wnioskodawcę jedynie zawiadomiono o rozprawie znaczyło to, że Sąd rozpoznający apelację miał dostateczny materiał w sprawie, aby sprawę rozpoznać bez udziału wnioskodawcy. Oceniając więc okoliczność sprawy, organ administracyjny słusznie uznał, że wyjazd B. T. na rozprawę nie jest konieczny. Chybionym jest zarzut skarżącego dotyczący konieczności jego pobytu na rozprawie w charakterze świadka, gdyż w takim charakterze do Sądu go nie wzywano bowiem występował on w sprawie w charakterze strony. Organy administracji publicznej realizujące zadania z pomocy społecznej korzystają z przydzielonych środków finansowych i ze sposobu tego korzystania są rozliczane. Realizując pomoc w ramach przyznanych środków nie mogą jak to czyni skarżący porównywać, czy dysponowanie środkami finansowymi przez inne organy administracji publicznej jest właściwe i celowe. Sąd sprawując kontrolę rozstrzygnięć administracyjnych sprawdza, czy organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego, a także czy postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami proceduralnymi. Ponieważ w niniejszej sprawie, nie stwierdzono uchybień proceduralnych, a organ administracji właściwie ustalił stan faktyczny i powołał właściwe przepisy prawa, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić. /-/I. Kucznerowicz /-/G. Radzicka /-/E. Makosz-Frymus za nieobecnego sędziego /-/G. Radzicka MZ