IV SA/Po 1047/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. P., A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę W dniu 17 lutego 2012r. P. J. złożył wniosek do Wójta Gminy S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]w obrębie S. T., gmina S., albowiem jest ona mu niezbędna do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...] Wójt Gminy S. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] RDOŚ w P. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji. Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Wójt Gminy S. określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Na skutek wniesionych odwołań decyzją z dnia [...] maja 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz braki w raporcie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. uzgodnił i określił warunki realizacji przedsięwzięcia i nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Decyzją z dnia [...] listopada 2013r. nr [...]Wójt Gminy S. określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]w obrębie S. T., gmina S. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż inwestycja obejmuje budowę dwóch nowych kurników ( o takich samych wymiarach) oraz budowę łącznika pomiędzy nimi, w którym umieszczona zostanie kotłownia wraz z zapleczem technicznym. Dodatkowo do infrastruktury będą należały dwa zbiorniki na nieczystości płynne z mycia obiektów, silosy paszowe oraz niewielka wiata przed łącznikiem zaplecza technicznego. Do decyzji załączono "Charakterystykę przedsięwzięcia". Organ wskazał, iż w toku postępowania uzyskano wszystkie opinie i uzgodnienia. Przedłożone materiały oraz raport wykazały, że planowane zamierzenie nie koliduje z żadnymi obszarami ani obiektami podlegającymi ochronie. Jego realizacja nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w obowiązujących przepisach. Zastosowania rozwiązań technologicznych zawartych w raporcie, jak również spełnienie warunków zawartych w postanowieniach RDOŚ w P. i PPIS w W. zapewni minimalizację negatywnego wpływu inwestycji na środowisko. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli mieszkańcy wsi S. T. nie zgadzając się z treścią decyzji, domagając się jej uchylenia i podnosząc, że decyzja została wydana z naruszeniem ich prawa do życia w godnych warunkach. Decyzją z dnia [...] lipca 2014r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000r. ze zm.), art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 59, 61, 71, 72 ust.1 pkt 3 i art. 82 oraz art.85 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), § 2 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 51 i § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium wskazało, iż z art. 127 § 1 K.p.a. wynika, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie służy stronie. Zatem wyłącznie strona ma prawo złożenia odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. Zgodnie natomiast z art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnił, że interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi wynikać z przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami innej osoby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to określony podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. W takim przypadku obywatelowi nie przysługują atrybuty strony w postępowaniu administracyjnym. Kolegium wyjaśniło, iż przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., powoływana także jako ustawa) nie zawierają szczegółowych unormowań dotyczących sposobu ustalania stron postępowania, zatem, zastosowanie w tym zakresie znajdują ogólne zasady wynikające z art. 28 K.p.a. Status strony w postępowaniu dotyczącym decyzji środowiskowej determinowany jest granicami oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, przy czym oddziaływanie takie może polegać np.: na emisji zanieczyszczeń, zapachów, hałasu. Wielkość obszaru oddziaływania inwestycji może być zróżnicowana. Mając na uwadze powyższe organ II instancji stwierdził, że przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma nie tylko inwestor i podmioty posiadające tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości, na których ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie lecz także podmioty mające tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości leżących w obszarze jego oddziaływania. W konsekwencji, kluczowym dla oceny czy danemu podmiotowi służy status strony jest zatem ustalenie czy i w jakim zakresie oddziaływanie projektowanego obiektu wykracza poza teren nieruchomości, na której ma być zlokalizowany. Organ odwoławczy podkreślił, iż ustalenie stron postępowania, w którym podejmowana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, dokonywane jest w zasadzie właśnie na podstawie dołączonej do wniosku inwestora mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Istotne znaczenie dla prawidłowych ustaleń w tym zakresie mają również informacje i dane zawarte w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium podniosło, iż obowiązkiem organu jest ustalenie w oparciu o raport oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, kto jest stroną tego postępowania oraz kto nie ma takiego przymiotu. Stąd też prawidłowym było, w ramach postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dokonanie analizy ustaleń raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, także pod kątem określenia zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia w celu określenia kręgu stron postępowania. Z ustaleń będącego w aktach sprawy raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wynika w szczególności, że po uzupełnieniu zawiera on wszystkie elementy, a realizacja przedsięwzięcia poprzez zastosowanie nowoczesnych systemów wentylacyjnych nie spowoduje znacznego zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego. Dokonana analiza oddziaływania przedsięwzięcia na tereny sąsiednie wykazała brak ponadnormatywnych oddziaływań w związku z czym nie przewiduje się negatywnego oddziaływania inwestycji na ludzi. W kwestii zaś uciążliwości zapachowych powstających w związku z prowadzonym chowem kur, raport wskazuje na brak norm prawnych, które pozwalałyby ocenić, czy uciążliwości te mieszczą się w granicach prawa. Niemniej jednak raport wskazuje na zasadność zastosowania przez inwestora określonych środków organizacyjno-technicznych celem ograniczenia powstających uciążliwości związanych z zapachem. Eksploatacja gospodarstwa rolnego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w raporcie nie spowoduje znacznego zagrożenia dla środowiska. Dodatkowo Kolegium podniosło, iż postępowanie zostało uzupełnione o przedłożone nowe zapewnienie dostarczania wody w ilości odpowiedniej dla funkcjonowania przedsięwzięcia, dostarczono obliczenia dotyczące wód opadowych i roztopowych, wskazano na sposób dezynfekcji pomieszczeń inwentarskich, środki chemiczne używane do czyszczenia oraz załączono ich karty charakterystyki, dokładnie przedstawiono zagospodarowanie pomiotu. Organ podkreślił, iż nie ma potrzeby dodatkowego wyjaśniania kwestii związanej z tzw. "różą wiatrów", gdyż została ona omówiona w raporcie. Strony zaś kwestionujące ustalenia zawarte w raporcie nie przedłożyły żądnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Organ wskazał, że inwestycja lokowana jest na terenach wiejskich, które z istoty są bardziej eksploatowane rolniczo, w tym również do prowadzenia chowu i hodowli zwierząt. Nadto rozbudowa dotyczy fermy zlokalizowanej na działce, na której znajduje się także dom mieszkalny inwestora, zatem będzie on osobiście zainteresowany zminimalizowaniem uciążliwości środowiskowych. Organ podkreślił, iż między działkami inwestora, na których lokalizowane mają być planowane przedsięwzięcia w linii prostej, najkrótsza odległość wynosi 380m. Przy czym jest to odległość mierzona od granic działek, a inwestycje nie będą zlokalizowane w granicy. Dodatkowo działki te oddzielone są szerokim pasem zadrzewień. Dalej organ podkreślił, iż nie może być mowy o kumulacji oddziaływań niniejszego przedsięwzięcia z inwestycją zlokalizowaną na działce nr [...], gdyż znajduje się ono w odległości 910m od planowanej inwestycji. Jest to również odległość mierzona do granic działek. Jest ono realizowane przez innego inwestora, który posiada ostateczną decyzję środowiskową. W zakresie wariantowości technologii czyszczenia kurników to organ I instancji wybrał wariant alternatywny, korzystniejszy dla środowiska, polegający na czyszczeniu na mokro (pkt 7 zaskarżonej decyzji). W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy odniósł się do zarzutów osób uznanych za strony postępowania i wskazał, że w ramach procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ I instancji, działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. uzyskał niezbędne postanowienia i opinie odpowiednich organów tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. (art. 77 ustawy). Ponadto, zgodnie z art. 79 ustawy, zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez zamieszczenie informacji o prowadzonym postępowaniu oraz możliwości zgłaszania uwag i wniosków w wyznaczonym terminie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. P. i A. P. domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji i podnosząc, że planowana inwestycja jako rozbudowa już istniejącej generować będzie zwiększoną uciążliwość pod względem uciążliwości zapachowej i hałasowej. Zwarta zabudowa wsi S. T. przebiegać będzie tuż za lokalizacją przedmiotowej inwestycji i będzie to uciążliwe dla mieszkańców. Kurniki swoim usytuowaniem sprawią, że ruch powietrza będzie utrudniony, a zabudowa stanowić będzie przeszkodę, co w połączeniu z lokalizacją innych obiektów da ryzyko generowania znacznej uciążliwości odorowej. Nadto w ocenie skarżących organy zbagatelizowały kwestię konfliktów społecznych, a inwestor unikał merytorycznych rozmów z mieszkańcami wsi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanego przepisu). Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2013r. określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]położonej w S.T. Z treści art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej wynika, że na terenach obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność z postanowieniami tego planu jest podstawowym kryterium (poza wyjątkami wynikającymi z tego przepisu) oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie i uzasadnia odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Takiej możliwości nie ma jednakże na obszarach, dla których plan miejscowy nie został uchwalony, jak to ma miejsce w przypadku terenu objętego planowaną inwestycją. W takich przypadkach ocena dopuszczalności realizacji określonego przedsięwzięcia musi zostać dokonana w decyzji o warunkach zabudowy wydawanej po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zatem skoro z akt przedmiotowej sprawy wynika, że dla nieruchomości nr [...]położonej w S. T. nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, postępowanie zostało wszczęte na wniosek P. J., a inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania zaliczona została w § 3 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 123, poz.1397 ze zm.) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, koniecznym było sporządzenie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Planowana inwestycja polega bowiem na rozbudowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, obejmuje ona budowę dwóch kurników K-3 i K-4 wraz z łącznikiem pomiędzy kurnikami. Do infrastruktury należeć będą dwa zbiorniki nieczystości płynnych, silosy paszowe oraz wiata. Teren wokół inwestycji stanowią tereny leśne, grunty orne oraz zabudowa zagrodowa. Odległość (najkrótsza) planowanej inwestycji od najbliższych zabudowań wynosi ponad 380 m w linii prostej, przy czym odległość ta jest mierzona od granicy działek, które są dodatkowo oddzielone szerokim pasem zieleni. W zakresie istniejącego już przedsięwzięcia na działce nr 68 (własność innego inwestora), odległość ta od planowanej inwestycji wynosi 910 m (brak zatem kumulacji oddziaływań). W tym miejscu należy wskazać, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach występuje jedynie w razie : - niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art.80 ust.2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.... ), - odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w trybie art.77 ust.1 ustawy, - braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust.1 ustawy), - gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art.81 ust.2 ustawy), - jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nie osiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art.81 ust.3 ustawy). W niniejszej sprawie żadna z powyższych okoliczności nie występuje. Decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy wskazane w art.82 ust.1 ustawy środowiskowej. Również raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest zupełny. Jak wynika z przedłożonego raportu oraz wykonanej analizy akustycznej inwestycja wraz z instalacjami, które usytuowane zostaną na jej terenie, nie przekracza dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w strefach mogących być zagrożonymi zarówno w porze dziennej i nocnej, a które określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. Podnieść w tym miejscu należy, iż raport przedstawia analizę emisji hałasu dla pory dziennej, gdzie przy obliczeniach uwzględniono wszystkie źródła hałasu i dla pory nocnej gdzie uwzględniono pracę wentylatorów i agregatu prądotwórczego, hałas generowany przez zwierzęta oraz ruch kołowy, związany z transportem brojlerów do uboju. Raport przedstawia analizę emisji hałasu na terenach zabudowy mieszkaniowej, a więc normy są bardziej rygorystyczne, niż w stosunku do terenów zabudowy zagrodowej, na których faktycznie realizowana jest inwestycja. Również w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza stwierdzić należy, że działalność przedmiotowej inwestycji nie będzie uciążliwa dla nieruchomości sąsiednich, bowiem zamieszczone w raporcie obliczenia, zobrazowane również w formie graficznej, wykazały, że nie ma obawy przekroczenia dopuszczalnych poziomów stężeń gazów i pyłów poza teren inwestycji. Natomiast, jak słusznie podkreślił organ, obowiązujące przepisy nie określają żadnych norm "odorowych", które określałyby zakres oddziaływania nieprzyjemnych zapachów na tereny sąsiadujące. W postępowaniu dotyczącym oceny oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko najbardziej istotnym i doniosłym dokumentem jest raport, o którym mowa w art. 66 ustawy, który wprawdzie jest sporządzany na zlecenie inwestora, jednakże podlega ocenie organów prowadzących postępowanie w sprawie zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. W niniejszej sprawie przedłożony Raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanej rozbudowy fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] w S. T. pochodzący z kwietnia 2012r., a następnie uzupełniony odpowiada wymogom określonym w art. 66 ustawy, a więc nie można zarzucać organom wydającym w sprawie decyzje, że uznały ów raport za wiarygodny, a okoliczności w nim podniesione za udowodnione. Pamiętać należy, iż raport o oddziaływaniu na środowisko, jak każdy dowód, może być podważony przeciwdowodem. Tymczasem ani skarżący, ani inne osoby, które składały odwołanie od decyzji organu I instancji w żadnym zakresie nie podważyły skutecznie ustaleń powoływanego wyżej raportu, a kwestionowanie jego ustaleń nie zostało poparte żadnym przeciwdowodem (wymagających wiedzy specjalistycznej dotyczących oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko), (jako całość, jak i jego poszczególnych elementów). Skoro tak, to nie można żądać od organu, aby ten nie uwzględniał postanowień wynikających z raportu, nie przedstawiając jednocześnie żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o ich nieprawdziwości. Innymi słowy organ może odmówić wiarygodności dowodu, jakim jest raport, ale tylko wtedy, gdy są ku temu podstawy np. raport jest niepełny, niespójny, zawiera sprzeczne informacje itp. Jeżeli natomiast raport nie budzi zastrzeżeń, nie zawiera nieścisłości czy nieprawidłowości, wywody w nim zawarte są logiczne i spójne, to brak jest podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Wskazać również należy, iż w niniejszej sprawie w ramach procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ I instancji, działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. uzyskał niezbędne postanowienia i opinie odpowiednich organów tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.(art. 77 ustawy). Ponadto, zgodnie z art. 79 ustawy, zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez zamieszczenie informacji o prowadzonym postępowaniu oraz możliwości zgłaszania uwag i wniosków w wyznaczonym terminie. W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż czym innym jest zapewnienie społeczeństwu udziału w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, a czym innym jest udział w tym postępowaniu poszczególnych podmiotów w charakterze stron postępowania. Zapewniona w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko gwarancja udziału społeczeństwa w ochronie środowiska wyrażona została m.in. w art. 33 ust. 1, który przewiduje obowiązek podawania do publicznej wiadomości informacji dotyczących postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z powyższego wynika, iż prawo do zasięgania informacji o środowisku, na gruncie omawianej ustawy, przysługuje każdemu, bez względu na to, jakim interesem będzie się kierował. Z kolei udział podmiotu, nie będącego organizacją ekologiczną, o której mowa w art. 44 ust. 1 ww. ustawy, w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w charakterze strony postępowania wymaga wykazania, iż podmiot ten legitymuje się interesem prawnym. Zgodzić się zatem trzeba ze stanowiskiem Kolegium, zgodnie z którym krąg stron postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ustala się według ogólnych zasad, określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - w odniesieniu do postępowania w przedmiocie decyzji środowiskowych - brak jest bowiem szczególnych regulacji, co do kręgu podmiotów uczestniczących w tym postępowaniu. Organ II instancji we własnym zakresie ustalił prawidłowy krąg stron, uzupełnił materiał dowodowy o wypisy z rejestru gruntów nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Organ ustalił, że odwołujący nie są właścicielami terenu, objętego kwestionowaną decyzją. Część z nich nie jest też właścicielami nieruchomości sąsiednich w stosunku do terenu inwestycji, ani też nieruchomości znajdującej się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji (poza skarżącymi). Potwierdzają to znajdujące się w aktach sprawy mapy, a także przeprowadzone w toku postępowania przed organem II instancji badanie wypisów z rejestru gruntów. W konsekwencji oceniając legitymację odwołujących (poza skarżącymi) Kolegium stwierdziło, że część z nich nie posiada w tej sprawie interesu prawnego (a jedynie faktyczny), a więc nie jest stroną w tym postępowaniu. Postanowieniami organ II instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania w stosunku do części odwołujących. Strony postępowania poinformowano zaś o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Ponadto po uchyleniu decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2013r. przez SKO, Wójt Gminy S. przeprowadził ponowne postępowanie i zastosował się do wszystkich wytycznych SKO. Pismem z dnia 1 lipca 2013r. inwestor nadesłał uzupełnienie do raportu o istotne kwestie. Inwestor dostarczył umowę o dostawę wody oraz kartę charakterystyki dezynfekcji pomieszczeń. Przedstawiono też dokładne zagospodarowanie pomiotu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. RDOŚ ponownie uzgodnił i określił warunki realizacji przedsięwzięcia. Organ I instancji, działając na podstawie przepisów uzyskał niezbędne postanowienia i opinie odpowiednich organów (art.77 ustawy środowiskowej). Ponadto zgodnie z art.79 cyt. ustawy, zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez zamieszczenie informacji o prowadzonym postępowaniu oraz możliwości zgłaszania uwag i wniosków w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu zatem żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Odnośnie głównego zarzutu uciążliwości zapachowej, to organ jak już wspomniano zbadał izolinie stężeń amoniaku obu inwestycji i stwierdził, że się one nie pokrywają. Ponadto obowiązujące przepisy nie określają żadnych norm "odorowych", które określałyby zakres oddziaływania nieprzyjemnych zapachów na tereny sąsiadujące. Kwestie zaś związane z lokalizacją inwestycji, jeżeli nie ma obowiązującego planu, nie są bowiem brane pod uwagę na tym etapie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.