IV SA/Po 106/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 11 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Cz. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. Cz. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie w całości: 1. zaskarżonej decyzji 2. rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] r. Komendanta Miejskiego Policji w P. /-/ M. Dybowski Dnia [...] r. T. Cz. złożył skargę na decyzję nr [...] z dnia [...] r. [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. (dalej decyzja z dnia [...] r.) o utrzymaniu w mocy rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] r. Komendanta Miejskiego Policji w P. (dalej rozkaz z dnia [...] r.). Wraz ze skargą T. Cz. wniósł o wstrzymanie w całości rozkazu z dnia [...] r. i decyzji z dnia [...] r. Wniosek swój Skarżący uzasadnił tym, że decyzja z dnia [...] r. "jest bezpodstawna z uwagi na fakt nie zaistnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk (brak ustawowych znamion przestępstwa)". Zwolnienie Skarżącego z Policji może wywołać trudne do odwrócenia skutki; istnieją podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarga wraz z wnioskiem wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia [...] r. ( k. [...] akt sądowych ). W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. (dalej Komendant Wojewódzki) wniósł o oddalenie skargi i oddalenie wniosku (k. [...] akt sądowych ). Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje : Postanowieniem z dnia [...] r.- [...] Prokurator Prokuratury Rejonowej P.-G. delegowany do Prokuratury Okręgowej w P. Wydziału do Spraw Przestępczości Zorganizowanej (dalej Prokurator) na podstawie art. 313 § 1, 2, 3, 4 kpk przedstawił T. Cz. zarzuty o to, że: w dniu [...] r. w P., będąc funkcjonariuszem Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w P., na skutek podżegania przez M. D. i funkcjonariusza tej samej Sekcji Z. P., nie dopełnił swoich obowiązków służbowych i odstąpił od ukarania M. D. mandatem karnym za parkowanie pojazdu mechanicznego w miejscu do tego niedozwolonym, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk. Postanowienie z dnia [...] r. ogłoszono T. Cz. dnia [...] r. Aż do dnia [...] r. Prokurator nie przedstawił T. Cz. dalszych zarzutów- w szczególności co do działania korupcyjnego (k. [...] akt administracyjnych; informacja Prokuratora z [...] r.). Postanowieniem z dnia [...] r.- [...] Prokurator na podstawie art. 249, 250 § 4, 275, 277, 276, 266 § 1 i 2 kpk zastosował wobec T. Cz. jako środek zapobiegawczy: dozór Policji, zakaz opuszczania kraju połączony z zatrzymaniem paszportu, poręczenie majątkowe w kwocie [...] zł, zawieszenie podejrzanego T. Cz. w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji (k. [...] akt administracyjnych). Sąd Rejonowy w P. (dalej Sąd) postanowieniem z dnia [...] r.- [...] (dalej postanowienie z dnia [...] r.) na podstawie art. 329 § 1 i 2 kpk, art. 252 § 2 i art. 437 § 1 kpk, zmienił postanowienie Prokuratora z dnia [...] r.- [...] w ten sposób, że uchylił środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego i dozoru policji. Sąd w szczególności uznał za zasadne zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia podejrzanego w czynnościach służbowych- przemawiał za tym charakter pracy podejrzanego; zarzut związany jest z działalnością podejrzanego jako funkcjonariusza policji. Podejrzany mógłby podjąć działania zmierzające do zatarcia dowodów bądź w inny sposób wpłynąć na tok postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Miejski Policji w P. na podstawie art. 134i ust. 1 p. 1 lit. a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( t.j. Dz. U. 7/02/58 ze zm.- dalej uPol) wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko st. post. T. Cz. policjantowi Ogniwa I Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w P. i przedstawił zarzuty następującej treści: w dniu [...] r. w P. będąc funkcjonariuszem Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w P. na skutek podżegania przez M. D. i funkcjonariusza tej samej Sekcji Z. P. nie dopełnił swoich obowiązków służbowych i odstąpił od ukarania M. D. mandatem karnym za zaparkowanie pojazdu mechanicznego w miejscu do tego niedozwolonym, tj. o czyn z art. 132 ust. 3 p. 3 uPol w zw. z art. 231 § 1 kk. Komendant Miejski Policji w P. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 135h ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( t.j. Dz. U. 7/ 02/58 ze zm.) zawiesił owo postępowanie dyscyplinarne. Komendant Miejski uzasadnił swe stanowisko w szczególności tym, że do podjęcia właściwej oceny zachowania obwinionego policjanta niezbędna jest dokumentacja procesowa zebrana w toku trwającego śledztwa [...], prowadzonego przez Prokuratora i rozpatrzenie sprawy przez Sąd, przeto zawieszenie postępowania dyscyplinarnego do czasu ukończenia postępowania karnego jest w pełni uzasadnione (k. [...] akt administracyjnych). Stan zawieszenia postępowania dyscyplinarnego trwa aż do dziś. Prokurator Prokuratury Okręgowej w P. Wydziału do Spraw Przestępczości Zorganizowanej (dalej Prokurator) postanowieniem z dnia [...] r.- [...], na podstawie art. 254 kpk, pozostawił bez uwzględnienia wniosek z dnia [...] r. przez obrońcę podejrzanego T. Cz., adwokata L. C., o uchylenie środków zapobiegawczych w postaci zakazu opuszczania kraju z jednoczesnym zatrzymaniem paszportu i zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji. Prokurator w szczególności podniósł, że przesłanki, które legły u podstaw zastosowania wobec T. Cz. środków zapobiegawczych trwają nadal. W sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności, które w myśl przepisów prawa nakazywałyby ich uchylenie. Obowiązkiem podejrzanego jest nie utrudnianie postępowania i w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania karnego są one stosowane wobec podejrzanych. Sam fakt, że T. Cz. wywiązuje się z tego obowiązku nie może sam w sobie stanowić podstawy do ich uchylenia, bowiem gdyby utrudniał on prowadzone postępowanie, zwłaszcza mimo zastosowanych już środków zapobiegawczych, rozważona zostałaby ich zmiana na bardziej restrykcyjne. Podejrzany jest funkcjonariuszem Policji, któremu zarzucono popełnienie występku polegającego na niedopełnienieniu obowiązków służbowych i działaniu w ten sposób na szkodę interesu publicznego. Tym samym niemożliwe jest uchylenie środka w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji, bowiem na chwilę obecną T. Cz. nie daje rękojmi należytego ich wykonywania. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji w P. (dalej Komendant Miejski) na podstawie art. 41 ust.2 p.9 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( t.j. Dz. U. 43/07/277 ze zm.- dalej uPol) zwolnił ze służby w Policji z dniem [...] r. st. post. T. Cz. s. Z. ([...]) policjanta Ogniwa I Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w P. w 3 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem [...] kwoty bazowej służącym do ustalenia miesięcznej kwoty uposażenia zasadniczego w wysokości [...] zł i dodatkiem służbowym w kwocie [...] zł miesięcznie, uprawnionego do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 ust. 3 uPol. Ze świadczeń, o których mowa w art. 114 ust. 1 uPol, policjant otrzymał odprawę i ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z [...] r. Na podstawie § 3 ust. 1 p. 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg a także sposobu tworzenia funduszu nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg a także tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. 251/06/1859) policjantowi nie przysługuje uprawnienie do wypłaty nagrody rocznej za [...] r. Po zakończeniu postępowania karnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzyma zawieszoną część uposażenia i obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeśli nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem Sądu (art. 124 ust. 2 uPol). Na podstawie art. 108 § 1 kpa decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu Komendant Miejski w szczególności wskazał, że dnia [...] r. Prokurator w ramach śledztwa [...] przedstawił T. Cz. zarzut popełnienia przestępstwa [z] art. 231 § 1 kk. Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Prokurator zawiesił T. Cz. w czynnościach służbowych na czas nieokreślony. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 9 uPol, "policjanta można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych". Przepis ten wprowadzono nowelą Ustawy o Policji z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz.U. 158/06/1122- dalej ustawa z dnia 21 lipca 2006 r.); obowiązuje od dnia 20 września 2006 r. Do chwili obecnej policjant pozostaje zawieszony w czynnościach służbowych. "Decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych" nie została uchylona, policjantowi nie można wypłacić ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za [...] i [...] r., bowiem urlopy te do dnia zwolnienia ze służby nie mogły być mu udzielone. Rygor natychmiastowej wykonalności nadał z uwagi na interes społeczny wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami Policji, mającymi wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny realizowany wyłącznie przez osoby spełniające warunki określone przepisami ustawy (k. [...] akt administracyjnych). W odwołaniu z dnia [...] r. (prezentata [...] r.) T.Cz. podniósł, że zgodnie z art. 41 ust. 2 p. 9 uPol, Komendant Miejski nie jest obligatoryjnie zmuszony do zwolnienia Odwołującego ze służby. Poinformował, że Prokurator zarzucił T. Cz. przestępstwo z art. 231 § 1 kk- że na telefoniczną prośbę sierż. szt. Z. P. nie ukarał mandatem jego znajomego, który do Z. P. w trakcie przeprowadzanej przez Odwołującego kontroli drogowej zadzwonił. W zarzucanym Odwołującemu czynie Prokurator nie znalazł żadnego wątku korupcyjnego; nie przedstawiono T. Cz. żadnego zarzutu dotyczącego uzyskania korzyści majątkowej. W trakcie [...] letniej służby Odwołujący nigdy nie był karany, otrzymywał nagrody, cieszył się dobrą opinią przełożonych. Odwołujący się nie podziela zdania Prokuratora i zostanie uniewinniony. Nie jest winą Odwołującego, że postępowanie toczy się przewlekle. Od dnia [...] r., gdy przedstawiono Mu zarzut, nie był ani razu wzywany do Prokuratury czy Sądu. Do dnia [...] r. Prokurator nie przesłał jeszcze aktu oskarżenia w sprawie Odwołującego do Sądu mimo, że obrońca wielokrotnie otrzymywał informację o rychłym zakończeniu postępowania prokuratorskiego. Wobec małej wagi zarzucanego Mu czynu i braku jakiegokolwiek wątku korupcyjnego, wniósł o uchylenie rozkazu z dnia [...] r. i pozostawienia Go w szeregach Policji do czasu rozpatrzenia sprawy przez Sąd. Zwolnienie Odwołującej ze służby jest niesprawiedliwe i krzywdzące (k. [...] akt administracyjnych). W wyniku rozmowy telefonicznej z dnia [...] r., Prokurator poinformował Komendanta Miejskiego, że zakończenie postępowania [...] odnośnie czynów zarzucanych funkcjonariuszom Policji w tym T. Cz. wstępnie zaplanowano na [...] r. Wniosek z dnia [...] r. o uchylenie środków zapobiegawczych wobec T. Cz., pozostawiono bez uwzględnienia. Decyzja odnośnie dalszego stosowania środków zapobiegawczych wobec T. Cz., podjęta zostanie po wykonaniu czynności procesowych, w tym po przesłuchaniu podejrzanego i świadków (k. [...] akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki na podstawie art. 127 § 1 i art. "138 § 1" kpa, utrzymał w mocy rozkaz z dnia [...] r. W uzasadnieniu Komendant Wojewódzki wskazał w szczególności, że norma zawarta w art. 41 ust. 2 p. 9 uPol stanowi, że policjanta można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia". Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania (z przytoczonych zdarzeń procesowych wynika, że Komendant Wojewódzki nie dysponował informacjami o postanowieniu Sądu z dnia [...] r.- k. [...] ). Z uwagi na trwające zawieszenie w czynnościach służbowych (ponad 12 miesięcy) i brak ustania przyczyn będących podstawą zawieszenia st. post. T. Cz. w czynnościach służbowych, Komendant Miejski uznał, iż zostały spełnione warunki ustawy i na tej podstawie wydał zaskarżony rozkaz z dnia [...] r. Wprowadzony ustawą z dnia 21 lipca 2006 r. art. 41 ust. 2 p. 9 uPol, dał przełożonym możliwość zwalniania policjantów ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia. W sprawie [...] Prokurator zastosował z dniem [...] r. wobec policjanta środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych, który do tej pory nie został uchylony. Dnia [...] r. obrońca podejrzanego T. Cz. złożył wniosek o uchylenie środków zapobiegawczych, który pozostawiono bez uwzględnienia. Wobec powyższego nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia (k. [...] akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] r.- [...] (dalej postanowienie z dnia [...] r.) Sąd Rejonowy P.- S.M. w P. (dalej Sąd), na podstawie art. 437 § 1 kpk utrzymał w mocy postanowienie Prokuratora z dnia [...] r. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd w szczególności podkreślił, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, w szczególności dokumenty w postaci komunikatów z zarejestrowanych rozmów telefonicznych i notatnika służbowego i wyjaśniania Z. P., który przyznał się do podżegania T. Cz. do odstąpienia do ukarania M. D. mandatem karnym w związku z zaparkowaniem samochodu w miejscu niedozwolonym wskazuje na duże prawdopodobieństwo tego, że podejrzany faktycznie dopuścił się zarzucanego mu czynu. Ogólna przesłanka stosowania środków zapobiegawczych z art. 249 kpk została spełniona. Twierdzenia obrońcy podejrzanego, że w owej sprawie jedynym dowodem są zeznania M. D., a Prokurator wydał postanowienie o zastosowaniu środków opierając się na poszlakach i przypuszczeniach, jest chybiony. Celowe jest dalsze stosowanie środka zapobiegawczego w postaci zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem paszportu, bowiem środek ten wciąż zabezpiecza prawidłowy tok postępowania, gwarantuje udział podejrzanego w czynnościach procesowych; zapobiega ewentualnemu opuszczeniu kraju przez T. Cz.. Podnoszona przez obrońcę okoliczność, że do tej pory T.Cz. przebywał w miejscu zamieszkania i stawiał się na wezwanie organów procesowych nie stanowi sama w sobie podstawy do jego uchylenia. Obrońca podejrzanego w zażaleniu i na posiedzeniu nie podniósł żadnych okoliczności wskazujących na uciążliwość tego środka zapobiegawczego. Stosowanie środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia podejrzanego w czynnościach służbowych jest zasadne, a przyczyny które legły u podstaw jego stosowania wciąż są aktualne. Podejrzanemu będącemu funkcjonariuszem Policji postawiono zarzut z art. 231 § 1 kk, polegający na niedopełnieniu obowiązków służbowych i działaniu w ten sposób na szkodę interesu publicznego. Sam fakt, że w stosunku do T. Cz. wszczęto postępowanie administracyjne w zakresie zwolnienia ze służby, nie jest okolicznością uzasadniającą uchylenie tego środka. Podejrzany z uwagi na charakter stawianego mu zarzutu nie daje obecnie rękojmi jej prawidłowego wykonywania, a także istnieje obawa, że mógłby podjąć działania zmierzające do zatarcia dowodów bądź w inny sposób utrudniać postępowanie karne. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części- w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy- aktu, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Skarżący motywuje swój wniosek tym, że: zwolnienie Go z Policji może wywołać trudne do odwrócenia skutki; istnieją podstawy do uchylenia decyzji. Rozumowaniu Skarżącego w zakresie pierwszej ze wskazywanych przesłanek nie sposób odmówić trafności. Choć skutki związane ze zwolnieniem ze służby mają charakter odwracalnych - w przypadku pozytywnego dla Skarżącego rozstrzygnięcia sprawy karnej bądź dyscyplinarnej (odpowiednio - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2004 r. sygn. OZ 51/04), to jednak należy uznać, że mają one- w realiach niniejszej sprawy- trudne do odwrócenia skutki. Od najbliższego- w stosunku do dnia [...] r.- terminu płatności, Skarżący nie otrzymywał połowy swego uposażenia (rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] r. Komendanta Miejskiego- k. [...] akt administracyjnych), a od zwolnienia ze służby- od [...] r. nie otrzymuje: uposażenia w ogóle, nagrody rocznej za [...] r., ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za [...] i [...] r. (k. [...] akt administracyjnych). Zawieszenie w czynnościach służbowych, trwające ponad rok i półtora miesiąca, a następnie okres po [...] r., obejmuje znaczący okres aktywności życiowej i zawodowej Skarżącego, w którym jego uprawnienia emerytalne nie ulegną poprawie. Pozostawanie poza służbą- nawet w przypadku przywrócenia do służby- nie przywróci Zainteresowanemu szans na awans i uniemożliwi prawidłowy rozwój zawodowy. Skarżący w żaden sposób nie przyczynił się do upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych (art. 41 ust. 2 p.9 uPol w zw. z art. 276 kpk). W żadnym z postanowień Prokuratora bądź Sądu nie pojawia się argument, że Skarżący utrudniał śledztwo bądź uchylał się od udziału w czynnościach procesowych. Z informacji Prokuratora z dnia [...] r. wynika zaś, że w wielowątkowym śledztwie, obejmującym wielu podejrzanych o znacznie cięższych zarzutach, nie przeprowadzono żadnych istotnych czynności z udziałem T. Cz. (na co wskazuje sam Skarżący- k. [...] akt administracyjnych), skoro dopiero po ponad roku i półtora miesiącu od dnia [...] r.- gdy zawieszono Skarżącego w czynnościach służbowych- Prokurator zamierza dopiero "wykonać czynności procesowe"- w tym przesłuchać podejrzanego i świadków (k. [...] akt administracyjnych). Od woli Prokuratora zależało skierowanie odrębnie aktu oskarżenia przeciwko T. Cz., skoro przez ponad rok nie przedstawiono Skarżącemu nowego postanowienia o przedstawieniu zarzutów (art. 314 kpk), a czynności wobec pozostałych podejrzanych przedłużały się. T. Cz. nie przedstawiono zarzutu korupcyjnego ani niedopełnienia obowiązków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej (art. 231 § 2 kk; A. Barczak-Oplustil w: "KK. Część szczególna. Komentarz" pod red. A. Zolla Zakamycze 2006 t. II s. 995 uw. 19) bądź uczestniczenia w związku przestępczym z którymkolwiek podejrzanym w sprawie [...]. W sytuacji, w której zgromadzono materiał dowodowy, w tym dokumenty w postaci komunikatów z zarejestrowanych rozmów telefonicznych, notatnika służbowego, wyjaśnień Z. P., rozważenia wymagało, czy po ponad roku i czterech miesiącach realna jawi się obawa, że podejrzany mógłby zmierzać do zatarcia dowodów. Środek zapobiegawczy należy niezwłocznie uchylić lub zmienić, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których został on zastosowany, lub powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie albo zmianę ( art. 253 § 1 kpk; "Kpk. Komentarz" pod red. P. Hofmańskiego CH Beck 2007 t. 1 s. 1141 nb 2, 4; s. 1142 nb 6-9; s. 1239-1240 nb 7). Do dnia [...] r. Prokurator nie wystąpił do Sądu z aktem oskarżenia. Wbrew wnioskowi Skarżącego, tylko Sąd Karny władny będzie wypowiedzieć się, czy działanie T. Cz. wypełnia znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Jednakże do wiadomości publicznej nie trafiły wiadomości, by np. funkcjonariuszom Policji postawiono zarzut popełnienia przestępstwa bądź deliktu dyscyplinarnego, gdy w [...] r. nie nałożyli mandatu karnego, lecz ograniczyli się jedynie do pouczenia kierowcy- ówczesnego szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego- gdy w Bąkowcu koło Piotrkowa Tryb. jechał z prędkością ok. 200 km/h (art. 106 § 4 ppsa; "Gazeta Wyborcza"- Archiwum z 11.2.2005; "Wprost" 10.10.2005). Sądowi z urzędu wiadomym jest, że przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą K 1/08 toczy się sprawa z wniosku Zarządu Głównego NSZZ Policjantów o zbadanie zgodności - w szczególności- art. 41 ust. 2 p. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 21 lipca 2006 r., w zakresie, w jakim ustala dwunastomiesięczny termin zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego z art. 2 i art. 42 ust. 3 Konstytucji RP. Skarżący ma prawo do skutecznego środka odwoławczego (art. 13 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności- Dz.U. 61/93/284 ze zm.) i prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie nie jest zatem celowe, bowiem prowadziłoby do pogorszenia sytuacji faktycznej Skarżącego, który oczekuje pewności prawnej w jego sytuacji życiowej. Skoro Skarżący uprawdopodobnił, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przeto na podstawie art. 61 § 3 ppsa, wniosek należało uwzględnić. /-/ M.Dybowski KB/