IV SA/Po 106/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. W. (dalej PINB albo organ I instancji) działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) oraz art. 49 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2006 r., nr 156, poz. 1118, ze zm., dalej pr.bud.) po rozpoznaniu wszczętej z urzędu sprawy w przedmiocie samowolnej budowy garażu w miejscowości J. [...] nałożył na W. P. (dalej inwestor) opłatę legalizacyjną w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] marca 2011 r.), w pkt 1 wstrzymał inwestorowi prowadzenie robót budowlanych, wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, polegających na budowie garażu na terenie nieruchomości położonej w J. [...], na działkach oznaczonych w rejestrze gruntów nr [...] i [...], dla których w Sądzie Rejonowym w G. W. w Wydziale V Ksiąg Wieczystych prowadzone są księgi wieczyste KW nr [...] i KW nr [...], orzekając w pkt 2 o konieczności dokonania zabezpieczeń powyżej opisanego będącego w budowie obiektu. W pkt 3 organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia zaświadczenia Wójta Gminy G. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnego na dzień opracowania projektu. Dnia [...] marca 2011 r. inwestor przedłożył wszystkie wymienione wyżej dokumenty, żądane przez PINB. W wyniku zbadania przedłożonej dokumentacji PINB ustalił, że na wniosek inwestora dnia 9 czerwca 2008 r. została wydana prawomocna decyzja nr [...], znak [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego wraz z infrastrukturą techniczną, na działce o nr ewid.: [...] i [...] w miejscowości J., gmina G. (dalej decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r.). Ponadto przedłożony projekt budowlany posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Nadto projekt został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Ustalając wysokość opłaty legalizacyjnej PINB powołał się na art. 59f ust. 1 i 2 pr.bud. wskazując, że stawka opłaty wynosi [...] zł. Wzniesiony obiekt PINB zaklasyfikował do III kategorii. Z załącznika do pr.bud. wynika, że dla tej kategorii obiektu współczynnik kategorii obiektu (k) wynosi 1,0, natomiast współczynnik wielkości obiektu (w) wynosi 1,0. Dokonując zatem matematycznych obliczeń wysokości opłaty legalizacyjnej organ I instancji ustalił, że wynosi ona [...] zł. Zażalenie na powyższe postanowienie pismem z dnia [...] maja 2011 r. wniósł inwestor, zaskarżając postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. w całości oraz zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego przez brak ustalenia, czy budowany garaż jest trwale związany z gruntem, a przez to, czy koniecznym było dokonanie zgłoszenia, czy też uzyskanie zezwolenia na jego budowę, 2) naruszenie przepisów postępowania przez brak uwzględnienia przez PINB wskazań i wytycznych zawartych w uzasadnieniu decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] lutego 2011 r.), 3) naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7 i 77 kpa przez pominięcie w rozpoznawanym materiale dowodowym okoliczności przemawiających na korzyść inwestora, 4) naruszenie art. 107 §3 kpa przez sporządzenie uzasadnienia w sposób niezgodny z art. 7-9 i 11 kpa, 5) błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych w zaskarżonym postanowieniu, mające wpływ na jego treść. Uchybienia te przejawiały się w: - przyjęciu, że stawiany przez inwestora garaż był wznoszony nielegalnie, skoro inwestor posiadał odpowiednią dokumentację wraz z decyzją o warunkach zabudowy, - braku wykazania, że przedstawiona przez inwestora dokumentacja jest nieprawidłowa lub ma braki, a w drugim przypadku brak wezwania do usunięcia uchybień, gdyby one rzeczywiście występowały, - brak przeprowadzenia analizy zgodności stawianego garażu z wcześniej wydaną dokumentacją, - przyjęciu za ustalone faktów bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym, - nietrafności przyjętych kryteriów oceny. Inwestor wniósł o uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz o oddalenie wniosku o ustalenie opłaty legalizacyjnej. Z ostrożności procesowej inwestor wniósł o uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz o przekazanie sprawy organowi I instancji celem ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r.) WWINB utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. W uzasadnieniu WWINB wskazał, że w ramach dodatkowego postępowania dowodowego ustalił, że na działce nr [...] od zachodniej strony budynku mieszkalnego wzniesiono trzy ściany do wysokości ok. jednej kondygnacji. Posadowiono je na ławach fundamentowych. Zatem obiekt jest trwale związany z gruntem. Jest on także przykryty dachem. Ściana frontowa ma otwór okienny, a w ścianie tylnej (od strony podwórza) pozostawiono otwór na bramę garażową. Właścicielami nieruchomości położonej w J. [...] są inwestor oraz Jego była żona A. P. (dzisiaj S.). Jednakże o warunki zabudowy dla budowy przedmiotowego obiektu wystąpił już tylko inwestor. Skoro budowa budynku garażowego o powierzchni zabudowy 12 m x 4 m, nie została wymieniona w art. 29-31 pr.bud., to wymagała ona uzyskania pozwolenia na budowę. Poza sporem pozostaje fakt, że inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak pozwolenia na budowę określonego obiektu skutkuje zaistnieniem przesłanek przewidzianych w art. 48 pr.bud. Zdaniem WWINB, organ I instancji słusznie uznał, że skoro inwestor spełnia wymagania konieczne do legalizacji budowy przedmiotowego obiektu to istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Inwestor przedłożył żądane przez PINB w postanowieniu z dnia [...] marca 2011 r. dokumenty. Wydanie postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną jest potwierdzeniem pozytywnej oceny dokonanej przez nadzór budowlany co do złożonej przez inwestora dokumentacji projektowej i innych dokumentów koniecznych dla uzyskania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie prowadzonych robót budowlanych. W omawianym przypadku WWINB uznał, że przedmiotowy obiekt spełnia wymagania konieczne do przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Jest on trwale związany z gruntem, posiada fundamenty. Nadto inwestor legitymuje się decyzją o warunkach zabudowy. Został on wybudowany zgodnie ze sztuką budowlaną. Nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm., dalej rozporządzenie z 2002 r.). Przedłożony projekt budowlany wypełnia znamiona art. 49 ust. 3 pr.bud. Jest zgodny z projektem zagospodarowania działki, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest kompletny oraz wykonała go osoba posiadająca wymagane uprawnienia budowlane. Zdaniem WWINB, prawidłowość wyliczenia przez PINB kwoty opłaty legalizacyjnej nie nasuwa zastrzeżeń. Jak stanowi przepis art. 49 ust. 2 pr.bud., odczytywany w powiązaniu z art. 59f ust. 1 pr.bud., do którego odsyła art. 49 ust. 2 pr.bud., opłata legalizacyjna jest 50 - krotnością kary będącej iloczynem stawki opłaty (s = 500, co wynika z art. 59f pr.bud.), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k = 1,0 co wynika z kategorii III spornego obiektu budowlanego, wynikającej z załącznika do pr.bud.) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w = 1,0 co wynika z załącznika do pr.bud.). Zdaniem WWINB nie doszło także do naruszenia przepisów procedury administracyjnej. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ administracji publicznej stał na straży praworządności. Podejmował wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa), w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) od powyższego postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. wywiódł inwestor (dalej skarżący), zaskarżając postanowienie WWINB w całości oraz zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 29-31 pr.bud. przez nieprawidłowe ustalenie, że wzniesiony garaż jest trwale związany z gruntem, a przez to błędne uznanie, że jego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a w szczególności: - brak respektowania przez organ I instancji wcześniejszych wytycznych i wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2011 r., - naruszenie art. 7 i 77 kpa przez pominięcie w materiale dowodowym sprawy okoliczności przemawiających na korzyść skarżącego, - naruszenie art. 107 §3 kpa przez sporządzenie uzasadnienia w sposób niezgodny z art. 7-9 i 11 kpa, - brak ustosunkowania się w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. do wszystkich zarzutów i wniosków zawartych w odwołaniu od postanowienia organu I instancji, - przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego, które w niniejszym przypadku było dowolne, 3) błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, które miały wpływ na jego treść, a przejawiały się w: - przyjęciu, że stawiany garaż był wznoszony nielegalnie, skoro skarżący dysponował niezbędną dokumentacją oraz decyzją o warunkach zabudowy, - braku wykazania i uzasadnienia, że posiadana przez skarżącego dokumentacja jest nieprawidłowa, bądź zawiera braki niezbędne do ich usunięcia, a w przypadku rzeczywistych braków, niewystosowanie wezwania do ich usunięcia, - braku przeprowadzenia analizy i oceny zgodności stawianego garażu z wcześniej wydaną dokumentacją, - błędnym uznaniu, że skarżący spełnił warunki konieczne do legalizacji budowanego obiektu, mimo że w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba legalizacji, - przyjęciu za ustalone faktów bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym, - nietrafności przyjętych kryteriów oceny. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz o oddalenie wniosku o ustalenie opłaty legalizacyjnej. Formułując wniosek ewentualny skarżący zwrócił się o uchylenie postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. i przekazanie sprawy organowi I instancji celem ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącego, z najdalej idącej ostrożności procesowej, gdyby teoretycznie przyjąć, że dokonano prawidłowych ustaleń w sprawie, to i tak postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. jest wadliwe w części naliczenia opłaty, gdyż została ona obliczona nieprawidłowo, w sposób rażąco niewspółmierny do postawionego skarżącemu zarzutu. W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę, że dokonana w niniejszej sprawie ocena dowodów w sposób rażący narusza zasady określone w art. 7 kpa. Organy obu instancji nie wyjaśniły w sposób dogłębny wszystkich istniejących w sprawie wątpliwości i sprzeczności. Z tego względu ustalony stan faktyczny należy uznać za nieprawidłowy, a metody jego ustalania za sprzeczne z przepisami procedury administracyjnej. Zdaniem skarżącego, wznoszony garaż nie jest trwale związany z gruntem. WWINB już dwukrotnie uchylał orzeczenia PINB, nakazując organowi I instancji ponowne przeprowadzenie postępowania. Pomimo sformułowania przez WWINB wytycznych co do dalszego postępowania, w szczególności w decyzji z dnia [...] lutego 2011 r., organ I instancji nie zastosował się do nich. Skarżący zwrócił uwagę, że opłata legalizacyjna zostaje wymierzona wówczas, gdy następuje udowodnienie dokonania samowoli budowlanej. W niniejszej sprawie takiej samowoli nie było. Skarżący jako inwestor działał w oparciu o zezwolenie wydane przez Wójta. Wznoszenie obiektu budowlanego następowało w oparciu o ścisłe przestrzeganie kryteriów zawartych w wydanym zezwoleniu i na zasadach opartych w pr.bud. i przepisach wykonawczych. Poza tym, sama wysokość wymierzonej opłaty kilkakrotnie przewyższa wartość obiektu garażowego (k. 3-7 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], WWINB wniósł o jej oddalenie, prezentując tożsamą argumentację jak w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. (k. 9-10 akt sądowych). Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, skarżący podtrzymał sformułowane zarzuty oraz argumentację zawartą w pisemnej skardze do WSA. Skarżący podkreślił, że przystępując do wznoszenia garażu dysponował niezbędnymi dokumentami, które przedłożył w trakcie postępowania, zgodnie z wezwaniami organów nadzoru budowlanego (k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu było postanowienie WWINB z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz poprzedzające jego wydane czynności procesowe prowadzone w przedmiocie ustalenia skarżącemu opłaty legalizacyjnej, w związku z częściowym wybudowaniem przez Niego obiektu budowlanego bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2011 r. przyjmując je za własne oraz czyniąc podstawą poniższych rozważań. W niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarżący po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego wraz z infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. [...] i [...] w miejscowości J., gmina G., nie wystąpił o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, przystępując do wykonywania robót budowlanych. Opisany powyżej budynek o powierzchni [...] m, pozostający w budowie, posadowiony został na ławach fundamentowych. Z art. 28 ust. 1 pr.bud. wynika ogólna zasada, że roboty budowlane mogą zostać rozpoczęte jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyłączeń o których stanowią art. 29-31 pr.bud. Należy przy tym podkreślić, że nie tylko rozpoczęcie, lecz również prowadzenie robót budowlanych wymaga legitymowania się przez inwestora decyzją o pozwoleniu na budowę, której definicja legalna zamieszczona została w art. 3 pkt 12 pr.bud. Regulacja prawna inwestycji, na realizację których nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę o której stanowi art. 29-31 pr.bud. ma charakter wyjątku od ogólnej zasady i jako taka nie powinna podlegać wykładni rozszerzającej. W ocenie Sądu WWINB zasadnie stwierdził, że skoro budowa obiektu garażowego o powierzchni zabudowy [...] nie została wymieniona w art. 29-31 pr.bud., to wymagała ona pozwolenia na budowę. Skarżący formułując zarzut naruszenia art. 29-31 pr.bud. nie wskazał jednocześnie, które z wyłączeń spod obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zaistniało w rozpatrywanej sprawie. Na uwagę nie zasługiwało w tej mierze stwierdzenie, że wzniesiony garaż nie jest trwale związany z gruntem. W orzecznictwie sądowym cecha trwałego związania z gruntem o której stanowi art. 3 pkt 2 pr.bud. sprowadza się do posadowienia obiektu budowlanego na tyle trwale, aby zapewnić jemu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie w inne miejsce. Cechę taką nadaje budynkowi związanie z gruntem betonowym fundamentem (zob. W. Piątek, w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 31). Wznoszony przez skarżącego obiekt budowlany został posadowiony na ławach fundamentowych, a zatem w sposób fizyczny i trwały został powiązany z gruntem. Sam fundament jest elementem konstrukcyjnym, którego zadaniem jest przenoszenie obciążeń na grunt oraz trwałe powiązanie budynku z gruntem. W rozpoznawanej sprawie zaistniała zatem hipoteza art. 48 ust. 1 pr.bud., ponieważ będący w budowie obiekt budowlany wznoszony jest bez wymaganego pozwolenia. Budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia jest najcięższym naruszeniem pr.bud., które wiąże się z dotkliwymi sankcjami, z obowiązkiem rozbiórki włącznie. Organ nadzoru budowlanego wszczynając postępowanie w oparciu o art. 48 ust. 1 pr.bud. powinien jednak rozważyć uprzednio możliwość legalizacji powstałej samowoli budowlanej. Z tego względu jako zgodne z prawem należało uznać wydanie przez PINB w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 pr.bud. postanowienia z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych, obowiązku dokonania zabezpieczeń będącego w budowie obiektu oraz nałożeniu na skarżącego wymienionych w powyższym postanowieniu dokumentów. Przedłożenie w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów należy przy tym traktować jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, o czym stanowi art. 48 ust. 5 pr.bud. Właściwy organ nadzoru obowiązany jest wówczas dokonać weryfikacji wniosku pod kątem wymagań o których stanowi art. 49 §1 pr.bud. Spełnienie wszystkich przesłanek z art. 49 §1 pr.bud. umożliwia wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót. Legalizacja samowoli budowlanej uwarunkowana jednak została od uiszczenia opłaty legalizacyjnej, do której zgodnie z art. 49 ust. 2 pr.bud. stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1 pr.bud., z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Organy nadzoru budowlanego uznając, że skarżący spełnił wszystkie wymagane warunki do zalegalizowania powstałej samowoli budowlanej, w prawidłowy sposób dokonały obliczenia oraz nałożyły na Niego opłatę legalizacyjną w kwocie [...] zł. Zarówno PINB, jak i WWINB uwzględniły, że w stosunku do skarżącego wydana została decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2008 r. W decyzji tej określone zostało, że budynek garażowy o wymiarach [...] x [...] m powinien być realizowany jako przybudowa do istniejącego budynku mieszkalnego i usytuowany w granicy działki sąsiedniej nr [...], zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji. Skarżący przedłożył również projekt budowlany wraz z oświadczeniem mgr inż. arch. L. K.-F. z dnia [...] września 2010 r. o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej. Należy przy tym podkreślić, że projekt budowlany badany jest tylko pod względem jego kompletności, wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz tego, czy został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane (A. Gliniecki, w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 458). Organy nadzoru budowlanego stwierdzając, że przedłożony projekt budowlany jest zgodny z projektem zagospodarowania działki, jest on kompletny, a nadto został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, nie miały prawnych przesłanek odstąpienia od procedury legalizacyjnej ze względu na powstałą szczelinę pomiędzy budowanym przez skarżącego garażem a budynkiem mieszkalnym będącym własnością uczestnika postępowania. Innymi słowy, spełnienie przez skarżącego wszystkich warunków zalegalizowania samowoli budowlanej nie dawało możliwości odstąpienia przez organy nadzoru budowlanego od tej procedury. Natomiast wszelkie ewentualne nieprawidłowości związane z przygotowaniem projektu budowlanego mogą stanowić podstawę odpowiedzialności zawodowej w budownictwie o której stanowią przepisy rozdziału 10 pr.bud. Ponadto w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. WWINB w sposób szczegółowy przedstawił sposób obliczenia opłaty legalizacyjnej, który w ocenie Sądu jest prawidłowy. Organ nadzoru budowlanego trafnie zauważył, że wysokość opłaty legalizacyjnej nie ma charakteru uznaniowego. Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów Sąd uznał je za niezasadne. Skarżący podkreślając kilkakrotnie fakt dysponowania decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2008 r. pominął okoliczność, że rozpoczęcie robót budowlanych możliwe jest dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy jako jeden z istotnych elementów procesu inwestycyjno-budowlanego nie daje uprawnień do prowadzenia robót budowlanych. W ocenie Sądu, organy nadzoru budowlanego w prawidłowy sposób ustaliły stan faktyczny sprawy oraz dokonały wykładni znajdujących w niej zastosowanie przepisów. Odnośnie niewspółmierności obliczonej opłaty legalizacyjnej, z uwagi na jej związany charakter, organy nie miały możliwości miarkowania jej wysokości z uwagi na wartość rynkową obiektu budowlanego albo jego części. Poza tym, stosownie do art. 49 ust. 3 pr.bud., nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej skutkuje zastosowaniem art. 48 ust. 1 pr.bud., a więc nakazaniem rozbiórki obiektu budowlanego. Legalizacja samowoli budowlanej na podstawie art. 48 i 49 pr.bud. nie jest obowiązkiem inwestora, lecz jego uprawnieniem. To od skarżącego zależy zatem, czy wykona wszystkie warunki prowadzące do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót, czy też nie. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji uwzględniły okoliczności zawarte w postanowieniu z dnia [...] lutego 2011 r. W sposób prawidłowy ustalona została osoba inwestora. W toku postępowania przed WWINB doprecyzowane zostało, że wznoszony obiekt budowlany ma fundamenty i jest trwale związany z gruntem. Z kolei z decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2008 r. wynika, że garaż może zostać wybudowany przez skarżącego w granicy z sąsiednią działką. Mając powyższe na uwadze oraz nie dopatrując się w zaskarżonym postanowieniu i poprzedzających jego wydanie czynnościach procesowych naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.