IV SA/Po 1060/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie ze skargi M.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 22 lutego 2015 r. M.P. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2015 r. skarżący został wezwany do wskazania daty zaskarżonego postanowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że skarży wszystkie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a daty tych postanowień powinien znać Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej jako "P.p.s.a." zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Brak któregokolwiek z ww. elementów jest brakiem formalnym zażalenia i podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 197 § P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast przepis art. 178 P.p.s.a. wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, nie wskazując daty skarżonego postanowienia. Pomimo wezwania przez Przewodniczącego Wydziału do wskazania daty zaskarżonego postanowienia, skarżący daty tej nie wskazał, a udzielona przez niego odpowiedź nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie jakie jest żądanie wnoszącego zażalenie. O ile przepisy P.p.s.a. nie wskazują wprost w jaki sposób przedmiot zażalenia winien być określony, to przyjąć należy, że określenie to winno nastąpić w taki sposób, aby Sąd mógł jednoznacznie stwierdzić jakie jest żądanie wnoszącego zażalenie. W przedmiotowej sprawie wnioski i zażalenia skarżącego były wielokrotnie rozpatrywane na posiedzeniach niejawnych i bez dokładnego określenia przedmiotu zażalenia, niemożliwym było nadanie dalszego biegu przedmiotowemu zażaleniu. Tym samym Sąd stwierdził, że zażalenie zawierało brak formalne, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, wobec czego zażalenie należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.