IV SA/Po 1065/14
WyrokWSA w Poznaniu2014-12-17
Skład orzekający: Grażyna Radzicka, Izabela Bąk-Marciniak, Maciej Busz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przeniesienie strażaka na inne stanowisko służbowe w ramach tej samej jednostki organizacyjnej PSP, bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej, stanowi zmianę warunków pracy na niekorzyść i narusza przepisy ustawy o związkach zawodowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że przeniesienie strażaka na stanowisko młodszego technika w ramach tej samej jednostki organizacyjnej PSP, przy jednoczesnym zwiększeniu uposażenia i zachowaniu równorzędności stanowisk, nie stanowi zmiany warunków pracy na niekorzyść. W związku z tym organ nie był zobowiązany do uzyskania zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej na tę zmianę. Decyzja organów była prawidłowa i nie nosiła cech dowolności.Stan faktyczny
Strażak M. W. został decyzją Komendanta Miejskiego PSP przeniesiony na stanowisko młodszego technika w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym Komendy Miejskiej PSP w Poznaniu, ze zmianą systemu służby i podwyższeniem uposażenia. NSZZ złożył odwołanie, kwestionując brak zgody na zmianę warunków służby oraz wskazując na negatywne skutki dla działalności związkowej i sytuacji rodzinnej strażaka. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, a strażak nie poparł skargi przed sądem.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi N. S.Z. Z. P. P. w W. na decyzję W. Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe oddala skargę
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w P. na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3, art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1340) zwanej dalej jako "u.p.s.p." oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej jako "k.p.a." przeniósł z dniem [...] czerwca 2014 r. st. Str. M. W. (zwanego dalej "strażakiem") do dalszego pełnienia służby w Wydziale Operacyjno – Szkoleniowym Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej i mianował go na stanowisko młodszego technika w służbie stałej, w codziennym systemie służby, ze zmianą uposażenia. Na podstawie art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 1 i 2 u.p.s.p. oraz § 2, § 4 i § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2008 r. nr 37 poz. 202) zwanego dalej jako "rozporządzenie" przyznał ww. strażakowi z dniem [...] czerwca 2014 r. uposażenie w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w jego ocenie strażak posiada odpowiednie wykształcenie kierunkowe oraz prawidłowo wykonuje swoje obowiązki, a zatem posiada odpowiednie predyspozycje i kwalifikacje do pełnienia obowiązków w Wydziale. Organ wyjaśnił też, że stanowisko młodszego technika jest równorzędne z dotychczas zajmowanym stanowiskiem młodszego ratownika – kierowcy i nie wpływa negatywnie na wysokość otrzymywanego przez strażaka uposażenia, a ustalone uposażenie jest o 50 zł wyższe od uposażenia otrzymywanego na stanowisku młodszego ratownika - kierowcy. Ponadto zgodnie z Załącznikiem nr 2 Tabela 4 rozporządzenia, wskazane oba stanowiska należą do 2 grupy zaszeregowania uposażenia zasadniczego. Posiadany obecnie przez strażaka stopień służbowy jak i stopień młodszego technika są stopniami maksymalnymi przysługującymi według zajmowanego etatu.
Zdaniem organu I instancji zmiana warunków służby nie może być uznana za zmianę na niekorzyść strażaka i tym samym nie miał zastosowania w sprawie przepis art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79 poz. 854) zwanej dalej jako u.z.z. Po przeniesieniu nie zmieni się miejsce służby strażaka, gdyż służba będzie pełniona w tej samej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości, bowiem jednostkami organizacyjnymi w PSP są komendy miejskie, a jednostki ratowniczo-gaśnicze wchodzą jedynie w ich skład. Ponadto Wydział otrzymuje większą sumę pieniędzy niż JRG [...], która przeznaczona jest na dodatki motywacyjne przyznawane w trybie art. 87 ust. 1 u.p.s.p.
Organ I instancji wskazał też, że uwzględnił sytuację rodzinną funkcjonariusza, a zmiana systemu pełnienia służby pozwoli mu być w domu częściej i po krótszych odstępach czasu. Natomiast konieczność przeorganizowania systemu opieki z innym członkiem rodziny może być dla funkcjonariusza niedogodnością, jednak w ocenie organu nie jest okolicznością, którą powinien uwzględnić jako mającą znaczenie dla podstaw przeniesienia funkcjonariusza na dane stanowisko. Odnosząc się do okoliczności zwiększenia odległości od miejsca pełnienia służby organ wskazał, że z tego tytułu funkcjonariusz otrzymuje równoważnik pieniężny w wysokości ok. [...] zł., tj. najwyższej możliwej wysokości.
Organ odniósł się również do twierdzeń Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego [...] (zwanego dalej jako "NSZZ [...]"), dotyczących negatywnego dla zakładowej organizacji związkowej wpływu przeniesienia strażaka, ze względu na funkcję którą pełni on w tej organizacji wyjaśniając, że nie widzi żadnych przeciwskazań do utworzenia w JRG [...] koła związkowego NSZZ [...] wśród pełniących tam służbę 55 strażaków.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł NSZZ [...], wyrażając niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu I instancji. Odwołanie wniósł również strażak podnosząc, że równorzędność stanowisk jest jedynie pozorna, powoduje niemożność dalszego sprawowania funkcji Konsultanta ds. Ratownictwa Medycznego w Zarządzie Miejskim NSZZ [...], jak również podnoszenia przez niego praktycznych umiejętności ratownika medycznego oraz kierowcy kat. C w tym operatora drabin mechanicznych. Proponowane podniesienie dodatku służbowego w żadnym stopniu nie rekompensuje mu zwiększenia kosztów i częstości dojazdów do miejsca pełnienia służby, a co najważniejsze powoduje ogromne perturbacje w sprawowaniu opieki nad chorym członkiem rodziny.
Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w P., decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 130 § 1 i § 2 k.p.a. ustalił termin przeniesienia strażaka na stanowisko młodszego technika w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym Komendy Miejskiej PSP w P. na dzień [...] września 2014 r., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że służba w PSP ma charakter stosunku administracyjnego, a więc takiego w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną strażaka. Specyfika stosunków służbowych wymaga w szczególności dyspozycyjności i podporządkowania strażaka wobec przełożonych. Dyspozycyjność nakazuje oceniać dopuszczalność jednostronnych zmian warunków służby strażaka według kryteriów zobiektywizowanych, uwzględniających mobilność i skuteczność PSP, a nie według jego indywidualnych, osobistych odczuć.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że strażaka przeniesiono na stanowisko równorzędne do stanowiska dotychczasowego, obydwa stanowiska zaszeregowane zostały w rozporządzeniu do tej samej grupy uposażenia zasadniczego. W związku z przeniesieniem do służby w Wydziale Operacyjno – Szkoleniowym podwyższono strażakowi dodatek służbowy o 50 zł, a zmiana stanowiska nastąpiła w ramach tej samej jednostki organizacyjnej. Zdaniem organu odwoławczego, powierzenie obowiązków na innym stanowisku w tej samej jednostce, pozostawione zostało uznaniu organu, który może kierować się kryteriami potrzeb służby i jej interesu oraz koniecznością zapewnienia sprawnego i optymalnego wykonania zadań PSP.
Ponadto w ocenie organu odwoławczego nie można mówić o naruszeniu w przedmiotowej sprawie przepisu art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. bowiem strażak został przeniesiony na równorzędne stanowisko służbowe w ramach tej samej jednostki organizacyjnej. Argument dotyczący opieki nad członkiem rodziny nie został uwzględniony przez Komendanta Wojewódzkiego PSP, bowiem w jego ocenie sprawy rodzinne nie mogą kolidować z obowiązkami, jakie wynikają ze służby w PSP i nie mogą być traktowane jako równorzędne z potrzebami służby. System codzienny do którego został przeniesiony strażak nie utrudnia zorganizowania opieki nad babcią w porównaniu z systemem zmianowym , w którym opiekun jest nieobecny przez całą dobę. Ponadto w związku z faktem, iż strażak nie posiada lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby i miejscowości pobliskiej, otrzymuje on równoważnik za brak lokalu, w wysokości średnio [...] zł miesięcznie, który służy łagodzeniu niedogodności związanych z jego sytuacją mieszkaniową i dojazdami do służby.
Komendant Wojewódzki PSP odnosząc się do stanowiska NSZZ [...] dotyczącego negatywnego dla organizacji związkowej wpływu przeniesienia strażaka w związku z pełnioną przez niego w tej organizacji funkcją Konsultanta ds. Ratownictwa Medycznego oraz zmniejszeniem liczby członków organizacji związkowej pełniących służbę w JRG – [...], wskazał, że udział organizacji związkowej jako podmiotu na prawach strony w postępowaniu administracyjnym nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych.
Przeniesienie strażaka było spowodowane potrzebą wzmocnienia obsady etatowej Wydziału Operacyjno - Szkoleniowego Komendy Miejskiej PSP w P. przez osobę wyróżniającą się wiedzą z zakresu ratownictwa medycznego. Organ odwoławczy podkreślił również, że Komendant Miejski PSP zawarł ze strażakiem umowę o podnoszenie kwalifikacji zawodowych w ramach studiów na kierunku ratownictwo medyczne, zobowiązując się do ułatwienia mu kontynuacji kształcenia na tym kierunku. Argumentem decydującym o zawarciu przez pracodawcę z pracownikiem umowy o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych jest przydatność kierunku kształcenia pracownika dla jednostki organizacyjnej i w konsekwencji możliwość faktycznego wykorzystania zdobytej przez pracownika wiedzy w jego dalszej pracy w tej jednostce, w zależności od potrzeb pracodawcy. Zdaniem organu odwoławczego zmiana pełnionych obowiązków w ramach posiadanych kwalifikacji posłuży nie tylko wykorzystaniu zdobytej przez strażaka wiedzy z zakresu ratownictwa medycznego, lecz także jej pogłębieniu, a nadto poszerzy jego doświadczenie zwiększając tym samym jego potencjał zawodowy.
Skargę na ww. decyzje Komendanta Wojewódzkiego PSP złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu NSZZ [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego PSP oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
- art. 32 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. w zw. z art. 58 ust. 1 u.p.s.p. poprzez błędne przyjęcie przez organ II instancji, iż decyzja wydana przez organ I instancji nie spowodowała zmiany warunków pracy na niekorzyść funkcjonariusza i że z tego powodu Komendant Miejski PSP nie był zobligowany do uzyskania zgody Zarządu Terenowego NSZZ [...] na jednostronną zmianę warunków służby funkcjonariusza, a tym samym błędne przyjęcie, że funkcjonariusz nie podlegał ochronie przewidzianej przez u.z.z.;
- art. 1 ust. 2 u.z.z. w zw. z art. 3 konwencji (nr 87) dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych przyjętej w San Francisco dnia 9 lipca 1948 r. (Dz.U. z 1958 r. Nr 29 poz. 125) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo iż ingeruje ona w niezależny charakter NSZZ [...] uniemożliwiając swobodne wybieranie przedstawicieli oraz wykonywanie przez nich statutowej działalności
- art. 7 k.p.a. polegające na zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji utrzymania w mocy decyzji wydanej z naruszeniem prawa;
- art. 12 i art. 15 k.p.a. poprzez brak wnikliwego zbadania sprawy i nie odniesienie się do istotnych argumentów podnoszonych przez skarżącego w postępowaniu przed organem I instancji, a tym samym niedokonanie pełnej ponownej merytorycznej oceny sprawy i w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego;
- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie orzeczenia i nieodniesienie się do wszystkich argumentów przedstawionych przez stronę skarżącą w postępowaniu przed organem I instancji, które również wtedy pozostały bez reakcji, co skutkowało nierozpoznaniem merytorycznym części zarzutów i nieuwzględnieniem ich przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w P. wniósł o jej oddalenie, zasadniczo powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134§ 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w sytuacji gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego PSP w P., co do zasady utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Miejskiego PSP w P., o przeniesieniu st. str. M. W. do dalszego pełnienia służby w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym Komendy Miejskiej PSP w P. i mianowaniu go na stanowisko młodszego technika w służbie stałej, w codziennym systemie czasu służby, ze zmianą uposażenia.
Skargę w niniejszej sprawie, powołując się na przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. wniosła organizacja związkowa NSZZ [...]. Organizacja ta brała udział w postępowaniu przed organami administracji w sprawie dotyczącej interesu prawnego st. str. M. W., a nadto sprawa ta dotyczy jej statutowej działalności, wobec czego uznać należy, że spełniony został warunek określony art. 50 § 1 p.p.s.a. Strażak jest członkiem ww. organizacji związkowej pełniąc w niej rolę Konsultanta ds. Ratownictwa Medycznego przy Zarządzie Miejskim NSZZ [...].
Zasadniczo spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii niedochowania przez organ administracji, jak twierdzi strona skarżąca, wymogu wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. Przepis ten przewiduje, iż pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika będącego członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.
Literalna wykładnia powyższego zwrotu prowadzi do konkluzji, że prawodawcy chodziło o taką zmianę warunków pracy lub płacy, które byłyby gorszymi od tych, jakie pracownik miał na poprzednio zajmowanym stanowisku (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 967/13). Ocena czy zmiana warunków pracy nastąpiła na niekorzyść pracownika powinna być dokonana wedle kryteriów obiektywnych, a nie subiektywnego przekonania strażaka lub organizacji związkowej. Za kryteria takie uznać należy niewątpliwie zmianę stanowiska, zmianę wysokości płacy, czy też zmianę stopnia służbowego. Nie jest natomiast takim kryterium przekonanie strażaka o niedogodnościach związanych ze zmianą stanowiska.
W przedmiotowej sprawie, jako że strażak pełni służbę w Państwowej Straży Pożarnej ocena czy zmiana warunków pracy lub płacy została dokonana na niekorzyść pracownika dokonana musi zostać z uwzględnieniem przepisów u.p.s.p. Z art. 2 pkt 6 u.z.z. wynika wprost, że do praw związkowych strażaków Państwowej Straży Pożarnej, stosuje się odpowiednio przepisy u.z.z., z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych ustaw. Określenie "odpowiednio" oznacza, że przepisy u.z.z. będą miały zastosowanie w odniesieniu do strażaków PSP będących członkami związku zawodowego tylko w takim zakresie, w jakim nie będzie to naruszało specyfiki stosunków służbowych w Państwowej Straży Pożarnej, w szczególności zaś dyspozycyjności funkcjonariusza wobec przełożonych i nie będzie to sprzeczne z rozwiązaniami przyjętymi w u.p.s.p. (vide: wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 538/05) Należy mieć na uwadze, że stosunek służbowy w PSP charakteryzuje się podporządkowaniem i nierównością stron, przełożony służbowy może bowiem władczo i jednostronnie, z poszanowaniem przepisów prawa, kształtować taki stosunek służbowy. Strażak jest bowiem funkcjonariuszem, nie świadczy on pracy, lecz służy, a jego stosunek służbowy cechuje się nierównością stron i dyspozycyjnością (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2025/07).
W pierwszej kolejności wymagało więc rozważenie, czy w przedmiotowej sprawie doszło do zmiany warunków pracy na niekorzyść strażaka. W tym zakresie Sąd w pełni podziela stanowisko organu administracji, iż w wyniku wydanej decyzji nie uległy pogorszeniu warunki wykonywanej przez strażaka służby. Przed wydaniem zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji pełnił on służbę w Jednostce Ratowniczo Gaśniczej nr [...] w Komendzie Miejskiej PSP w P. na stanowisku młodszego ratownika kierowcy. Decyzją Komendanta Miejskiego PSP został mianowany na stanowisko młodszego technika w służbie stałej i przeniesiony do dalszego pełnienia służby w Wydziale Operacyjno – Szkoleniowym Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie z załącznikiem nr 2 tabela 4 rozporządzenia, dotyczącym zaszeregowania stanowisk służbowych w komendach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej stanowisko młodszego ratownika – kierowcy i stanowisko młodszego technika, znajdują się w tej samej grupie uposażenia zasadniczego. Ponadto jak wskazał organ I instancji przeniesienie do Wydziału Operacyjno – Szkoleniowego wiąże się z podwyższeniem kwoty dodatku służbowego, a nadto z potencjalną możliwością otrzymywania wyższego dodatku motywacyjnego, bowiem Wydział ten otrzymuje większe sumy pieniędzy na ten cel niż JRG [...]. Jak wyjaśnił organ zwiększenie kwoty dodatku służbowego wiązało się ze zwiększoną odpowiedzialnością za podejmowane decyzje służbowe, które to wiążą się z koordynacją komórek organizacyjnych, co implikuje większą samodzielność i odpowiedzialność strażaka pełniącego służbę w Wydziale Operacyjno – Szkoleniowym. Zauważyć również należy, że zmiana stanowiska służbowego dokonana została w ramach tej samej jednostki organizacyjnej PSP. Jak bowiem wynika z art. 8 ust. 1 pkt 3 u.p.s.p. to Komenda Miejska PSP jest jednostką organizacyjną PSP. Natomiast jak wynika z § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie ramowej organizacji komendy wojewódzkiej i powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2006 r. Nr 143 poz. 1037) w komendzie powiatowej (miejskiej), w zależności od potrzeb, tworzy się komórki organizacyjne w formie jednostek ratowniczo-gaśniczych, wydziałów, sekcji, samodzielnych stanowisk pracy.
Z powyższego wynika jednoznacznie, iż w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o zmianie warunków pracy na niekorzyść pracownika. Skoro strażak został przeniesiony na równoważne stanowisko, w ramach tej samej jednostki organizacyjnej, przy jednoczesnym zwiększeniu uposażenia, to nie sposób uznać, że doszło do zmiany warunków pracy na niekorzyść strażaka. Oceny tej nie mogą zmienić argumenty podniesione w skardze. Strona skarżąca powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 230/12 podniosła, że charakter ochrony związkowej nie ma służyć ochronie interesu osoby pełniącej funkcję związkową, a ochronie interesów związków zawodowego oraz realizacji jego celów statutowych przez działaczy. Wskazać jednak należy, że pogląd ten wyrażony został w odmiennym stanie faktycznym sprawy, bowiem w przedmiotowej sprawie skarga nie jest popierana przez samego strażaka. Z oświadczenia strażaka, przedłożonego na rozprawie przez pełnomocnika organu wynika, iż nie widzi on żadnych przeciwwskazań by pełnić służbę na obecnie zajmowanym stanowisku. W ocenie Sądu interes organizacji związkowej oraz prawo do realizowania celów statutowych nie może mieć prymatu nad interesem strażaka, którego dotyczy decyzja. Ten , o ile wyrażał sprzeciw przeniesieniu go do Wydziału Operacyjno – Szkoleniowego w toku postępowania administracyjnego m.in. poprzez wniesienie odwołania, to jednak stanowiska takiego nie popierał już w toku postępowania przed Sądem. Powyższe nie może pozostawać bez znaczenia dla oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie Sadu dla wydania decyzji o przeniesieniu strażaka do pełnienia służby w Wydziale Operacyjno – Szkoleniowym Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Miejski PSP nie był obowiązany do uzyskania zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej i tym samym za niezasadny uznac należało zarzut naruszenia art. 32 ust. 2 u.z.z. oraz art. 1 ust. 2 u.z.z. w zw. z art. 3 konwencji (nr 87) dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych przyjętej w San Francisco dnia 9 lipca 1948 r.
Zaznaczyć należy również, że za podstawę prawną wydanej decyzji organ uznał art. 36 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 3 u.p.s.p. Przepis art. 36 ust. 1 u.p.s.p. stanowi, iż mianowanie lub powołanie na określone stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby albo pracy. Decyzja o mianowaniu na inne stanowisko służbowe ma charakter decyzji uznaniowej. Sądowa kontrola tego typu decyzji jest ograniczona, nie obejmuje ona celowości zaskarżonej decyzji. Sąd bada czy decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ wydający decyzję zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy, po wszechstronnym oraz dogłębnym zbadaniu wszystkich okoliczności faktycznych. Natomiast brak przesłanek, którymi powinien kierować się organ, odwołując strażaka ze stanowiska, uniemożliwia Sądowi jej weryfikację (vide: wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2012 r. r. sygn. akt I OSK 921/11). Poza kontrolą sądu pozostaje z kolei najistotniejsza z punktu widzenia strażaka, ocena racjonalności i celowości przeniesienia na inne stanowisko. Przeniesienie na inne stanowisko służbowe pozostawione zostało uznaniu organu, który może kierować się kryteriami potrzeb służby i jej interesu oraz koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego wykonania zadań Państwowej Straży Pożarnej. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż skoro w art. 37c ust. 2 u.p.s.p. ustawodawca dopuszcza możliwość przeniesienia strażaka z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej, w tej samej miejscowości, to tym bardziej możliwe jest przeniesienia strażaka na inne stanowisko służbowe w ramach tej samej jednostki organizacyjnej w tej samej miejscowości.
W ocenie Sądu organ z sposób wyczerpujący uzasadnił celowość i zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim wskazał on, że przeniesienie strażaka było uzasadnione koniecznością wzmocnienia obsady etatowej Wydziału Operacyjno – Szkoleniowego Komendy Miejskiej PSP przez osobę wyróżniającą się wiedzą z zakresu ratownictwa medycznego. Organ uznał, że strażak posiada odpowiednie kwalifikacje do pełnienia służby na nowym stanowisku, co przedstawił w sposób szczegółowy w uzasadnieniu decyzji. Przede wszystkim wskazał na posiadane przez strażaka wykształcenie w zakresie ratownictwa medycznego oraz na okoliczności jakie przemawiały za powierzeniem mu nowego stanowiska służbowego. Sąd uznał, że organy w niniejszej sprawie nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a podjęte rozstrzygnięcie nie nosi cech dowolności. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ wyjaśnił wszystkie niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, dokonał ich merytorycznej oceny oraz odniósł się do argumentów podnoszonych przez NSZZ [...], czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. Tym samym za niezasadne uznać należało również zarzuty skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania.
Uznając, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w P. nie naruszają prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 151 .p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło