IV SA/Po 1065/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J. S., I. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis w kwocie [...]złotych ([...] złotych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] odmówił I. S. i J. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej na skutek wzrostu wartości nieruchomości w wyniku stworzenia warunków do korzystania z infrastruktury technicznej. Powyższe orzeczenie organu II instancji zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 18 sierpnia 2017 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłki znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy (vide k. 31 – 32 akt adm.). Postanowienie zawierało pouczenie, że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, którą wnosi się za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. W dniu 22 września 2017r. (vide koperta k. 10 akt sądowych) I. S. i J. S. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. postanowienie. W dniu 25 września 2017 r. skarga została zarejestrowana w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a następnie Sąd pismem z tej samej daty przekazał powyższą skargę do organu administracji za pośrednictwem którego powinna być wniesiona, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 24 października 2017 r. wnosząc o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, iż złożona w sprawie niniejszej skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.– dalej P.p.s.a.), zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Dalej wskazać należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z dniem 1 czerwca 2017 r. ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy -Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 – dalej ustawa zmieniająca) znowelizowano ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dodając m.in. art. 53 § 4, zgodnie z którym termin, do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane w dniu 27 lipca 2017 r. Zastosowanie ma zatem znowelizowany przepis art. 53 § 4 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe należy wskazać, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi do Sądu, zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 18 sierpnia 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi obliczony zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. upływał zatem w dniu 18 września 2017 r. Oznacza to, iż przedmiotowa skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 22 września 2017 r., złożona została przez skarżących z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.