IV SA/Po 1068/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-11-06
Skład orzekający: Donata Starosta
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wspólnota mieszkaniowa ma legitymację do wniesienia skargi na decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, gdy stronami postępowania są współużytkownicy wieczyści będący członkami wspólnoty?Ratio decidendi
Wspólnota mieszkaniowa nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, ponieważ stronami postępowania są indywidualni współużytkownicy wieczyści będący członkami wspólnoty, a nie sama wspólnota. Skarga wniesiona przez wspólnotę mieszkaniową podlega odrzuceniu z powodu braku interesu prawnego.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa G. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w G. przy ul. Ch. w prawo własności. Decyzja dotyczyła nieruchomości wspólnej, której współużytkownikami wieczystymi są indywidualne osoby będące członkami wspólnoty. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące udziałów poszczególnych właścicieli lokali.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] września 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa G. (dalej Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r.) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. (dalej Prezydent) z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] maja 2012 r.), w której organ administracji w 1 pkt orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w G. przy ul. Ch. [...], oznaczonej jako działka [...] na ark. [...] o powierzchni [...] m2 zapisanej w księdze wieczystej [...], przysługującego I. G. do [...] części, M. K. i M. P.-K. do [...] części, H. Ł. do [...] części, J. K. do [...] części, J. i W. A. do [...] części, B. M. i K. P. do [...] części, J. P. do [...] części, D. i K. N. do [...] części, D. P. do [...] części, I. P. do [...] części, Ł. i R. K. do [...] części oraz J. i A. L. do [...] części, w prawo własności nieruchomości. W 2 pkt decyzji Prezydent ustalił opłatę w kwocie [...] zł za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności wymienionej wyżej nieruchomości, wskazując jednocześnie na zastosowaną bonifikatę w wysokości 95% tytułem opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W 3 pkt decyzji Prezydent określił, że opłatę o której mowa w pkt 2 decyzji należy uiścić w kasie Urzędu Miejskiego w G. w terminie 14 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna. W 4 pkt decyzji Prezydent postanowił, że prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności nieruchomości z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W ostatnim pkt decyzji Prezydent orzekł, że ostateczna decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej nr PO1G/00020414/6 oraz w księgach wieczystych prowadzonych do poszczególnych lokali mieszkalnych.
W uzasadnieniu Skarżąca powołując się na art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.) zauważyła, że udział właściciela lokalu B. M. i K. P. powinien wynosić zgodnie z wydaną decyzją Urzędu Miasta G. za lokal o powierzchni [...] m2 po [...] zł, razem [...] zł za przekształcenie gruntu w prawo własności (k. 5-6 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej oddalenie zwracając uwagę na brak legitymacji po stronie Skarżącej w niniejszej sprawie. Poza tym Kolegium wskazało, że z decyzji z dnia [...] maja 2012 r. nie wynika, jakoby którykolwiek z uczestników postępowania przekształceniowego otrzymał większy udział w prawie własności nieruchomości wspólnej niż wynika to z propozycji istniejących w udziałach w prawie użytkowania wieczystego (k. 8-9 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Jedną z przesłanek wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje złożenie skargi przez uprawniony do tego w konkretnej sprawie podmiot. O legitymacji skargowej stanowi art. 50 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). W pierwszej kolejności ustawodawca przyznał prawo do złożenia skargi każdemu, kto ma w tym interes prawny. Kryterium to ma charakter materialnoprawny i wymaga ono stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem lub inną czynnością z zakresu administracji publicznej. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie sądowym, skarga może bowiem dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" podmiotu legitymowanego do jej złożenia, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi (postanowienie NSA z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, lex nr 742360). Konsekwencją braku interesu prawnego pozostaje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli pochodzi ona od podmiotu, który w ogóle nie może być skarżącym (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 195). W dalszej kolejności uprawnionymi do złożenia skargi są również prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz podmiot, któremu legitymacja do złożenia skargi została przyznana w przepisach szczególnych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie należy do którejkolwiek ze wskazanych kategorii podmiotów. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 83, dalej ustawa z 2005 r.) w przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy współużytkownicy wieczyści z zastrzeżeniem art. 2 ust. 2 przywołanej ustawy, który stanowi, że z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma udziałów wynosi co najmniej połowę. W postępowaniu w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stronami są wszyscy współużytkownicy wieczyści, którzy są jednocześnie członkami wspólnoty mieszkaniowej. Wobec tego stroną takiego postępowania nie jest już wspólnota mieszkaniowa, każdy jej członek występuje w tym postępowaniu samodzielnie. Wspólnota mieszkaniowa nie ma interesu prawnego w tym postępowaniu, nie może też reprezentować interesów swoich członków, które mogą być rozbieżne (R. Skwarło, Komentarz do art. 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, Warszawa 2008 r., str. 52-53. Zob. też wyrok WSA w Łodzi z dnia 14.08.2012 r., sygn. akt II SA/Łd 505/12, baza orzeczeń NSA). W niniejszej sprawie skarga na decyzję z dnia 30 sierpnia 2012 r. została wywiedziona przez Skarżącą będącą wspólnotą mieszkaniową. Z uwagi na szczególną regulację prawną art. 2 ust. 1-2 ustawy z 2005 r. podlegała ona odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 58 3 ppsa orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło